Τετάρτη, 2 Δεκεμβρίου 2009

fade out


Σα να παραμεγεθύναμε το είδωλο μας - στον παραμορφωτικό καθρέφτη της αντίληψής μας,

κι έτσι δυσθεώρητοι δε βολευόμαστε εύκολα

και θεώμεθα τμηματικώς

Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2009

zen poems of ikkyu "crazy cloud"

A Woman's Sex
It has the original mouth but remains wordless;
It is surrounded by a magnificent mound of hair.
Sentient beings can get completely lost in it
But it is also the birthplace of all the Buddhas of the ten thousand
worlds.

Rinzai's disciples never got the Zen message,
But I, the Blind Donkey, know the truth:
Love play can make you immortal.
The autumn breeze of a single night of love is better than a hundred
thousand years of
sterile sitting meditation. . .

Stilted koans and convoluted answers are all monks have,
Pandering endlessly to officials and rich patrons.
Good friends of the Dharma, so proud, let me tell you,
A brothel girl in gold brocade is worth more than any of you.

Emerging from the world's grime, a puritan saint is still nowhere near a
Buddha.
Enter a brothel once and Great Wisdom will explode upon you.
Manjushri should have let Ananda enjoy himself in the whorehouse =E2=80=93
Now he will never know the joys of elegant love play.

A sex-loving monk, you object!
Hot-blooded and passionate, totally aroused.
Remember, though, that lust can consume all passion,
Transmuting base metal into pure gold.

The lotus flower
Is unstained by mud;
This single dewdrop,
Just as it is,
Manifests the real body of truth.

Follow the rule of celibacy blindly and you are no more than an ass;
Break it and you are only human.
The spirit of Zen is manifest in ways countless as the sands of the
Ganges.
Every newborn is a fruit of the conjugal bond.

For how many aeons have secret blossoms been budding and fading?
With a young beauty, sporting in deep love play;
We sit in the pavilion, a pleasure girl and this Zen monk.
Enraptured by hugs and kisses,
I certainly don't feel as if I am burning in hell

The Stick of Zen
Sexual love can be so painful when it is deep,
Making you forget even the best prose and poetry.
Yet now I experience a heretofore unknown natural joy,
The delightful sound of the wind soothing my thoughts.

Poem Presented to My Friend Ako at the Hot Spring
It is nice to get a glimpse of a lady bathing=E2=80=94
You scrubbed your flower face and cleansed your lovely body
While this old monk sat in the hot water,
Feeling more blessed than even the emperor of China!
When we parted, it broke my heart;
Her powdered cheeks were more beautiful than spring flowers.
My lovely miss is now with another,
Singing the same love song but to a different tune.=20

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

ΠΟΡΕΙΑ (Από το "οικείος χωρος" της Ευριδίκης Σιφναίου



Όταν αφήσαμε

τις σημαίες της σιγουριάς,

τα δόγματα,

μια βαθιά αμφισβήτηση

τρύπωσε συνωμοτικά

στους πόρους μας,

μια μυωπία

απέναντι στη βέβαιη πλευρά

της ζωής,

μια έλλειψη πίστης

στα συλογικά κίνητρα,

ένα βαθύ ποτάμι

μας παρέσυρε

στη δίνη

της προσωπικής αναζήτησης

Αναρωτιέμαι

πως θα νικήσουμε πάλι

αμφισβητώντας;

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

ΟΙΚΕΙΟΣ ΧΩΡΟΣ






φλούδες των πεύκων

κλαδιά ορθάνοιχτα

που αγκαλιάζουν στοργικά

το γερασμένο σπίτι

ανθίστανται στην

απεραντοσύνη της ματιάς ΄

κατάντικρυ στη θάλασσα


ανοίγματα

που καταργούν το σύνορο

φέρνουν τη νύχτα

στα δωμάτια

και τις συνομιλίες των πουλιών

στο προσκεφάλι

γνώριμοι ήχοι
από το πρωινό ξύπνημα
των ξύλων

καθρέφτες που αντανακλούν θεόρατα ταβάνια

με οδαλίσκες καθισμένες σταυροπόδι

κι ο χρόνος κυλά


το φθινόπωρο

αποχαιρετά τις άδειες εταζέρες

και το πιάνο με τα μανουάλια

τραγουδά

στο μοναχικό ρυθμό του

ως να γεμίσει πάλι

η καλοκαιρινή βιβλιοθήκη

και νέοι άνθρωποι

να καταλάβουν τ' αδειανά καθίσματα

το σπίτι πάλι θ' ανασάνει

γύρω από το μεγάλο τραπέζι

που επιπλέει

σα νησι στο θαλάσσιο δίαυλο


εδώ βρίσκεται ο γενέθλειος τόπος
εδώ ο οικείος χώρος
όπου ενθρονίζεται η καρδιά μου.
Ευριδίκη (Ρούρα) Σιφναίου




Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2009

πριν 11 χρόνια σστο ίδιο μέρος (Κράτηγος - Λεσβος)



28/9/98


Δικό μας είναι αυτό που με τ' ατελή σύνεργά μας, τις αισθήσεις μας, προσλαμβάνουμε.


Δικό μας είναι αυτό που συμβαίνει τούτη τη στιγμή, που μόλις τη γραπώσουμε απλώνει, μέλι στ' άσπρο μάρμαρο.


Δικό μας είναι αυτό που ζούμε και μοιραζόμαστε, χωρίς προσδοκίες, χωρίς σχέδιο.


Δική μας η θάλασσα από κάτω, ολόδική μας όταν βουτάμε...


Δική μας η Sangha


εδώ πάνω,
πιο πέρα
κι ακόμη παραπέρα
και πιο πέρα
απ' το παραπέρα...


δηλαδή εδώ

Κυριακή, 21 Ιουνίου 2009

Θα έχουμε ποτέ μια «θεωρία των πάντων»; του MICHIO KAKU

Ο πόλεμος έχει κηρυχθεί μέχρις εσχάτων. Οι εχθροπραξίες έχουν αρχίσει. Τα όπλα βγάζουν φωτιές και ομοβροντίες ακούγονται καθημερινά ένθεν και ένθεν. Καλώς ορίσατε στον εμφύλιο που έχει ξεσπάσει στους κόλπους των περιορισμένων κύκλων της θεωρητικής φυσικής ανάμεσα στους υποστηρικτές της «θεωρίας των χορδών» και στους οπαδούς της «θεωρίας των πάντων».
Τα διακυβεύματα είναι μεγάλα. Μια ενιαία θεωρία πεδίου η οποία θα ενοποιεί όλους τους φυσικούς νόμους του Σύμπαντος θα μπορούσε να αποτελέσει το θριαμβευτικό επιστέγασμα 2.000 χρόνων ερευνών γύρω από τη φύση της ύλης. Αυτό είναι το «άγιο δισκοπότηρο» της επιστήμης και θα συνιστούσε τεράστιο ορόσημο για την ανθρώπινη σκέψη. Θα μας επέτρεπε, όπως έχει αποφανθεί ο Αϊνστάιν, «να διαβάσουμε το μυαλό του Θεού».
Το επίκεντρο του εμφυλίου αυτού πολέμου είναι η θεωρία των χορδών, η οποία υποστηρίζει ότι μπορεί να ενοποιήσει όλες τις φυσικές δυνάμεις σε μια ενιαία λογική θεωρία. Υποστηρίζει ότι όλη αυτή η χιονοθύελλα σωματιδίων που βλέπουμε στη φύση - τα κουάρκ, τα ηλεκτρόνια, τα νετρίνα και τα υπόλοιπα - δεν είναι παρά δονήσεις μικροσκοπικών τμημάτων υπερχορδών, σαν μουσικές νότες που βγαίνουν από τη χορδή ενός βιολιού.
Από τη μια πλευρά, επικεφαλής των κατηγόρων είναι οι κυνικοί. Ισχυρίζονται ότι όσα φανταχτερά τηλεοπτικά ντοκυμαντέρ και αν προβληθούν και όσα διθυραμβικά άρθρα και αν δημοσιευτούν γύρω από τη θεωρία των χορδών, η ουσία είναι ότι η άμεση πειραματική εξέτασή της είναι αδύνατη - τελεία και παύλα. Η πειραματική απόδειξή της απαιτεί επιταχυντή ατόμων στο μέγεθος του Γαλαξία. Επίσης ισχυρίζονται ότι τα λαμπρότερα μυαλά του πλανήτη ξεγελάστηκαν και ασχολούνται με μια θεωρία η οποία μπορεί να αποδειχθεί κυνήγι χίμαιρας, δηλαδή μια θεωρία τού τίποτε. Είναι, λένε, σαν τα παιδιά που ακολουθούν τον Μαγικό Αυλό.
Οι υπερασπιστές της πίστης αντεπιτίθενται. Αναφέρουν μια σειρά πειράματα τα οποία μπορούν τα επόμενα χρόνια να διερευνήσουν την περιφέρεια της θεωρίας των χορδών μέσω των κοσμικών ακτίνων και του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων (LHC) κοντά στη Γενεύη. Οι πραγματικοί πιστοί ελπίζουν να βρουν στοιχεία για νέα σωματίδια και μίνι μαύρες τρύπες τα οποία μπορούν να δικαιολογήσουν τμήματα της θεωρίας.
Οι υπερασπιστές επισημαίνουν επίσης ότι η θεωρία των χορδών δεν έχει αντίπαλο. Υποστηρίζουν ότι, παρά τη συνεχή γκρίνια, οι κυνικοί δεν έχουν ως τώρα να αντιπροτείνουν ούτε μια σοβαρή δική τους εναλλακτική. Οτι βρίσκονται στη θέση τού «όσα δεν φθάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια» και ότι ήρθε η ώρα είτε να αποδεχθούν είτε να σωπάσουν.
Ποιος έχει δίκιο; Ουσιαστικά οι απόψεις και των δύο είναι θεμιτές. Η διαμάχη αυτή κάθε άλλο παρά σημαίνει την κατάρρευση της φυσικής. Αντιθέτως είναι μάλλον υγιής. Αποτελεί δείγμα της ζωτικότητας της θεωρητικής φυσικής και η έκβασή της προκαλεί παθιασμένες αντιδράσεις. Η επιστήμη ευδοκιμεί με την αντιπαράθεση.
Είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί προκαλούνται τα πάθη. Η αναζήτηση μιας θεωρίας των πάντων εξήπτε τη φαντασία των μυστικιστών και των επιστημόνων από την αρχή της καταγεγραμμένης Ιστορίας. Ο ίδιος ο Σωκράτης είχε ορίσει: «Μου φαίνεται εξαιρετικό - το να γνωρίζεις την εξήγηση για το καθετί, γιατί γεννιέται, γιατί χάνεται, γιατί υπάρχει».
Περίπου το 500 π.Χ. οι Πυθαγόρειοι ανέλυσαν τις δονήσεις της χορδής μιας λύρας και αποκάλυψαν τα μαθηματικά πίσω από τη μουσική και την αρμονία. Στη συνέχεια διατύπωσαν την τολμηρή εικασία ότι το Σύμπαν θα μπορούσε να ερμηνευθεί απόλυτα με τους όρους των μαθηματικών της μουσικής αρμονίας. Σχεδόν όλοι οι γίγαντες της φυσικής του 20ού αιώνα έχουν προτείνει τη δική τους εκδοχή μιας ενιαίας θεωρίας πεδίου. Οπως έλεγε ο Φρίμαν Ντάισον: «το πεδίο της φυσικής είναι γεμάτο πτώματα ενιαίων θεωριών».
Εκ των υστέρων είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς γιατί όλες αυτές οι προσπάθειες ενοποίησης όλων των δυνάμεων απέτυχαν. Είναι εντυπωσιακό το ότι η γενική σχετικότητα και η κβαντική θεωρία μαζί αντιπροσωπεύουν το σύνολο της φυσικής γνώσης στο θεμελιώδες επίπεδο. Ενα τεράστιο κομμάτι του παζλ, η πυρηνική δύναμη, έγινε κατανοητή μόλις τις τελευταίες δεκαετίες.
Οποιαδήποτε ενιαία θεωρία θα πρέπει να συμφιλιώνει τη βαρύτητα με την κβαντική θεωρία, της οποίας η πιο προωθημένη εκδοχή είναι το καθιερωμένο μοντέλο της φυσικής των σωματιδίων, με την αλλόκοτη ομάδα των κουάρκ, λεπτονίων, γκλουονίων και μποζονίων. Θα πρέπει όμως επίσης να παρέχει πεπερασμένες απαντήσεις: τα μαθηματικά της δεν θα πρέπει να παράγουν προβληματικά άπειρα.
Η ικανοποίηση αυτών των δύο απατηλά απλών κριτηρίων είναι σατανικά δύσκολη. Αποκλείουν αμέσως όλες τις προηγούμενες απόπειρες στις ενιαίες θεωρίες πεδίου. Ως τώρα η μόνη θεωρία η οποία τα πληροί είναι η θεωρία των χορδών. Το καθιερωμένο μοντέλο των σωματιδίων εμφανίζεται απλώς ως η χαμηλότερη δόνηση των υπερχορδών. Καθώς δε οι χορδές προχωρούν, αναγκάζουν τον χωροχρόνο να κινηθεί ελικοειδώς, ακριβώς όπως προβλέπει η γενική σχετικότητα του Αϊνστάιν. Επομένως και οι δύο θεωρίες σχεδόν περιλαμβάνονται στη θεωρία των χορδών. Επίσης, αντίθετα με όλες τις άλλες απόπειρες για μια ενιαία θεωρία πεδίου, η θεωρία των χορδών μπορεί να απομακρύνει κάθε ενδεχόμενο απείρου.
Παραδόξως η θεωρία των χορδών επιτυγχάνει ακόμη περισσότερα. Πολύ πολύ περισσότερα. Εχει τρισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων λύσεις, οι οποίες δεν μοιάζουν σε τίποτε με το Σύμπαν μας. Πολλά από τα παράλληλα αυτά σύμπαντα μοιάζουν πολύ με το δικό μας. Ενας τεράστιος αριθμός όμως διαφέρει εντελώς, έχοντας διαφορετικές ομάδες υποατομικών σωματιδίων.
Ετσι η θεωρία έχει προσωρινά σκαλώσει, περιμένοντας την επόμενη μεγάλη ανακάλυψη. Προς το παρόν, κανείς δεν γνωρίζει πώς να βρει τη λύση που ανταποκρίνεται μόνο στο δικό μας, συγκεκριμένο, Σύμπαν ανάμεσα στα τόσα παράλληλα σύμπαντα που περιλαμβάνει. Οσο αυτό δεν είναι εφικτό, δεν έχει προγνωστική ισχύ.
Αυτό το εμπόδιο έχει ανοίξει την πόρτα στους κυνικούς. Η τελευταία βολή προήλθε από τον Πίτερ Βόιτ του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, ο οποίος υποστήριξε ότι τα καλύτερα νεαρά μυαλά της Φυσικής ακολουθούν τυφλά τη μόδα των χορδών και εξέφρασε τον φόβο ότι αυτό θα εκτροχιάσει μια ολόκληρη γενιά φυσικών.
Αυτή η κριτική με κάνει να χαμογελώ. Βλέπετε, υπάρχει μια δόση αλήθειας σε όσα αναφέρει, αυτό όμως δεν είναι κάτι καινούργιο. Η φυσική πάντοτε υπήρξε θύμα της εκάστοτε μόδας, του καπρίτσιου και του συρμού. Σε εμάς τους φυσικούς δεν αρέσει να το παραδεχόμαστε, στην πρώτη γραμμή όμως της Φυσικής, όπως και σε όλες τις ανθρώπινες ενασχολήσεις, είναι δύσκολο να βρεις δουλειά αν δεν εργάζεσαι σύμφωνα με τις επιταγές της τελευταίας «μόδας».
Η ειρωνεία είναι ότι τα θύματα που ποδοπατήθηκαν περισσότερο από αυτή τη νοοτροπία της αγέλης ήταν οι ίδιοι οι θεωρητικοί των χορδών. Αρχισα να εργάζομαι στη θεωρία των χορδών το 1969, έναν χρόνο μετά τη γέννησή της. Ως το 1974 είχε συντριβεί από την κβαντική χρωμοδυναμική, τη θεωρία των κουάρκ. Θυμάμαι καλά την πτώση. Ορδές φυσικών εγκατέλειπαν τη θεωρία των χορδών ή βρίσκονταν χωρίς δουλειά. Αστειευόμαστε ότι το μόνο μέρος όπου μπορούσε κανείς να βρει θεωρητικούς των χορδών ήταν στις ουρές των ταμείων ανεργίας. Δυστυχώς πολλοί από τους φίλους μου δεν επέζησαν της πανωλεθρίας: είτε άλλαξαν τομέα είτε εγκατέλειψαν εντελώς τη φυσική. Επί δέκα σκοτεινά χρόνια η θεωρία των χορδών περιπλανιόταν στην έρημο. Μόνο οι αληθινοί πιστοί, εκείνοι που ήταν πρόθυμοι να υποστούν βαριές στερήσεις και ταπεινώσεις, κράτησαν τη φλόγα αναμμένη.
Η προσωπική μου άποψη είναι ότι ζούμε σε μια κακομαθημένη κοινωνία, η οποία συνεχώς απαιτεί άμεσα αποτελέσματα. Καταπίνουμε βιαστικά χάπια, πατάμε κουμπιά, αλλάζουμε κανάλια και απαιτούμε στιγμιαία ευχαρίστηση. Τα μέσα επικοινωνίας ενισχύουν αυτές τις τάσεις, γεμίζοντας επαίνους όποιον ανεβαίνει και εγκαταλείποντας όποιον παίρνει την κάτω βόλτα.
Ευτυχώς η επιστήμη δεν καθορίζεται από τα ποσοστά δημοτικότητας, την προβολή των μέσων επικοινωνίας ή τα μπλογκ. Η επιστήμη δεν είναι διαγωνισμός ομορφιάς. Ξεχνάμε ότι οι πραγματικές πρόοδοι στη φυσική μπορεί να χρειαστούν χρόνια, ακόμη και αιώνες, για να ωριμάσουν.
Ξεχνάμε ότι οι περισσότερες ανακαλύψεις γίνονται έμμεσα, και όχι άμεσα. Γι' αυτό και δεν χρειαζόμαστε επιταχυντές μορίων στο μέγεθος του Γαλαξία για να αποδείξουμε τη θεωρία των χορδών. Το 1825 ο φιλόσοφος Ογκύστ Κοντ προκάλεσε τον κόσμο της επιστήμης, δηλώνοντας ότι υπήρχε κάτι το οποίο δεν θα μπορούσαμε να συλλάβουμε ποτέ: από τι είναι φτιαγμένα τα άστρα. Μόλις μερικά χρόνια αργότερα ο Γιόζεφ φον Φραουνχόφερ και άλλοι χρησιμοποίησαν ατομικά φάσματα για να προσδιορίσουν ότι ο ήλιος αποτελούνταν από υδρογόνο.
Παρ' ότι κανείς ποτέ δεν έχει επισκεφθεί τον ήλιο, σήμερα γνωρίζουμε από τι αποτελείται, αναλύοντας τον «απόηχο» του ηλιακού φωτός. Αντίστοιχα, κανείς ποτέ δεν έχει επισκεφθεί μια μαύρη τρύπα, μπορούμε όμως έμμεσα να αναλύσουμε τα υλικά που πέφτουν μέσα της.
Επιπλέον πολλές άλλες «μη εξετάσιμες» θεωρίες τελικά γίνονται αποδείξιμες. Ο φυσικός Βόλφγκανγκ Πάουλι διατύπωσε την έννοια του νετρίνου το 1930, μιλώντας για ένα σωματίδιο τόσο φευγαλέο που θα μπορούσε να περάσει μέσα από ένα κομμάτι συμπαγούς μολύβδου σε μέγεθος αστρικού συστήματος, χωρίς να απορροφηθεί. Ο Πάουλι είπε: «Διέπραξα το απώτατο αμάρτημα. Εισήγαγα ένα σωματίδιο το οποίο ποτέ δεν θα μπορέσει να παρατηρηθεί». Ηταν «αδύνατον» να ανιχνεύσει κανείς το νετρίνο, γι' αυτό και επί αρκετές δεκαετίες θεωρούνταν κάτι σαν επιστημονική φαντασία. Σήμερα ωστόσο μπορούμε να παραγάγουμε ακτίνες νετρίνων.
Οταν εξετάζουμε το καθιερωμένο μοντέλο, ακόμη και οι επικριτές εντυπωσιάζονται από ένα βασανιστικό, παράξενο γεγονός: ενώ όλες οι δυνάμεις της Φύσης έχουν διαφορετική ένταση στις ενέργειες που συναντάμε καθημερινά, το καθιερωμένο μοντέλο προβλέπει ότι έχουν την ίδια ένταση σε μια πολύ υψηλότερη ενέργεια. Αυτό σημαίνει ότι μια μοναδική «υπερδύναμη» υπήρχε στην αρχή του χρόνου. Η θεωρία των χορδών μάς δίνει την πιο ακαταμάχητη θεωρία αυτής της υπερδύναμης, ανάγοντάς τη σε δονήσεις υπερχορδών.
Ο βραβευμένος με το Νομπέλ Στίβεν Γουάινμπεργκ παρομοιάζει την κατάσταση με την ύπαρξη του Βορείου Πόλου. Επί αιώνες οι πρώτοι εξερευνητές σχεδίαζαν χάρτες της Γης με μια τεράστια τρύπα στην κορυφή. Ολες οι βελόνες των πυξίδων συνέκλιναν σε ένα μυθικό σημείο το οποίο αποκαλούσαν Βόρειο Πόλο. Κανείς όμως δεν το είχε δει ποτέ. Χρειάστηκε να περάσουν αιώνες ώσπου να αποδειχθεί τελικά η ύπαρξή του. Αντί λοιπόν να περιμένουμε τους επιταχυντές ατόμων γαλαξιακών μεγεθών για να εξετάσουμε πειραματικά τη θεωρία, θα έπρεπε να εξετάζουμε πειραματικές μεθόδους με τις οποίες η απόδειξή της μπορεί να γίνει με έμμεσο τρόπο.
Τέτοιου είδους πειράματα μπορούν να γίνουν στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων (LHC), ο οποίος θα αρχίσει να λειτουργεί ως το τέλος του έτους κοντά στη Γενεύη. Ο LHC θα είναι μάλλον δυνατόν να παράγει υπερσωματίδια τα οποία αντιπροσωπεύουν τις υψηλότερες δονήσεις που προβλέπει η θεωρία των υπερχορδών καθώς και άλλες υπερσυμμετρικές θεωρίες.
Αργότερα, το 2015, το παρατηρητήριο βαρυτικών κυμάτων LISA (Laser Interferometer Space Antenna) θα εκτοξευθεί στο Διάστημα για να ανιχνεύσει ωστικά κύματα του χωροχρόνου τα οποία απελευθερώθηκαν τη στιγμή της Μεγάλης Εκρηξης. Υπάρχουν ελπίδες ότι το LISA θα είναι αρκετά ευαίσθητο ώστε να εξετάσει αρκετές «προ της Μεγάλης Εκρηξης» θεωρίες και μεταξύ αυτών και εκδοχές της θεωρίας των χορδών.
Εν τω μεταξύ ορισμένα εργαστήρια διερευνούν την παρουσία υψηλότερων διαστάσεων, ελέγχοντας τις παρεκκλίσεις από τον περίφημο νόμο του αντεστραμμένου τετραγώνου του Νεύτωνα σε κλίμακες του χιλιοστού. Αν υπάρχει μια τέταρτη διάσταση του χώρου σε αυτές τις κλίμακες, τότε η βαρύτητα θα πρέπει να υπόκειται στον αντεστραμμένο κύβο και όχι στο αντεστραμμένο τετράγωνο. Η τελευταία εκδοχή της θεωρίας των χορδών προβλέπει ως και 11 διαστάσεις.
Πειράματα που διεξάγονται από πολλούς ερευνητές μπορεί τελικά να ανιχνεύσουν και να μελετήσουν τη σκοτεινή ύλη στο εργαστήριο. Η θεωρία των χορδών κάνει συγκεκριμένες και εξετάσιμες προβλέψεις για τις φυσικές ιδιότητες της σκοτεινής ύλης επειδή αυτή αποτελεί μάλλον υψηλότερη δόνηση χορδών. Πολλά άλλα πειράματα αποσκοπούν επίσης στο να ανιχνεύσουν την παρουσία των μίνι μαύρων οπών και άλλων παράξενων αντικειμένων, αναλύοντας ανωμαλίες στην κοσμική ακτινοβολία, της οποίας οι ενέργειες ξεπερνούν κατά πολύ αυτές που μπορούν να επιτευχθούν στον LHC. Ο συνδυασμός των αποτελεσμάτων των πειραμάτων της κοσμικής ακτινοβολίας και του LHC μπορεί να ανοίξει ένα νέο, συναρπαστικό όριο πέρα από το καθιερωμένο μοντέλο.
Τι θα γίνει όμως αν η επόμενη γενιά πειραμάτων δεν φανεί τελικά τόσο ευαίσθητη ώστε να αποδείξει έμμεσα τη θεωρία; Οι ελπίδες δεν έχουν χαθεί, και πάλι υπάρχουν άλλες εναλλακτικές λύσεις.
Μια από αυτές είναι να θεωρήσουμε ότι οποιαδήποτε θεωρία των πάντων θα πρέπει να εμπεριέχει μια επιπλέον πληροφορία: τις αρχικές συνθήκες. Για να κατανοήσετε αυτή την ιδέα, δείτε τη θεωρία των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων του Μάξγουελ, η οποία έχει άπειρο αριθμό λύσεων. Για να περιγράψετε ένα λέιζερ ή την ακτινοβολία μέσα σε έναν φούρνο μικροκυμάτων, θα πρέπει να διευκρινίσετε τις «οριακές συνθήκες» - την αρχική κατάσταση του συστήματος. Κατά τον ίδιο τρόπο, και εφόσον κάθε λύση της θεωρίας των χορδών αποτελεί ολόκληρο Σύμπαν, θα μπορούσε κανείς να διευκρινίσει την αρχική κατάσταση του Σύμπαντος τη στιγμή της Μεγάλης Εκρηξης. Υστερα η θεωρία των χορδών θα περιγράψει πώς το Σύμπαν εξελίχθηκε στην παρούσα κατάστασή του.
Κάτι τέτοιο δεν βρίσκει σύμφωνους τους πάντες. Οπως είχε πει κάποτε ο μαθηματικός Αλαν Τούρινγκ: «η επιστήμη είναι μια διαφορική εξίσωση. Η θρησκεία είναι μια μια οριακή συνθήκη».
Εγώ έχω τη δική μου άποψη. Για μένα το θεμελιώδες πρόβλημα είναι ότι η θεωρία των χορδών δεν έχει λάβει ακόμη την τελική μορφή της. Ανακαλύφθηκε μάλλον τυχαία το 1968 και έκτοτε εξελίχθηκε προς τα πίσω. «Η θεωρία των χορδών είναι φυσική του 21ου αιώνα, η οποία βρέθηκε κατά λάθος στον 20ό αιώνα» εξηγεί αστειευόμενος ο Εντουαρντ Γουίτεν του Ινστιτούτου Προωθημένων Μελετών του Πρίνστον.
Δυστυχώς τα απαραίτητα μαθηματικά του 21ου αιώνα δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμη. Η θεωρία είναι πιο έξυπνη από εμάς. Η θεωρία των χορδών έχει εξελιχθεί προς τα πίσω. Ανακαλύφθηκε τυχαία σαν υπερμεγεθυμένη κβαντική θεωρία και μόνο αργότερα οι φυσικοί άρχισαν να αποκαλύπτουν την κλασική θεωρία πίσω από το μοντέλο, η οποία ήταν μια παλλόμενη χορδή. Τώρα προσπαθούμε να βρούμε τη θεμελιώδη αρχή πίσω από τη θεωρία των χορδών.
Μου αρέσει να παρομοιάζω αυτή την προσπάθεια με μια περιπλάνηση στην έρημο όπου, ξαφνικά, σκοντάφτουμε σε ένα χαλίκι. Παραμερίζοντας την άμμο ανακαλύπτουμε ότι το «χαλίκι» είναι στην ουσία η κορυφή μιας κολοσσιαίας πυραμίδας. Υστερα από χρόνια ανασκαφών ανακαλύπτουμε υπέροχα ιερογλυφικά, παράξενες σήραγγες και μυστικά περάσματα. Κάθε φορά που νομίζουμε ότι βρισκόμαστε στο τελευταίο επίπεδο, βρίσκουμε ένα ακόμη από κάτω. Σήμερα, τελικά, νομίζουμε ότι βρισκόμαστε στο κατώτερο επίπεδο και αρχίζουμε να βλέπουμε την πόρτα.
Κάποτε κάποιος λαμπρός φυσικός, ίσως εμπνευσμένος από αυτό το άρθρο, θα ολοκληρώσει τη θεωρία, θα ανοίξει την πόρτα και θα χρησιμοποιήσει τη δύναμη της καθαρής σκέψης για να προσδιορίσει το αν η θεωρία των χορδών είναι μια θεωρία των πάντων, του κάτι ή του τίποτε.
Ο κ. Μίτσιο Κάκου είναι καθηγητής της Θεωρητικής Φυσικής στο City University της Νέας Υόρκης.

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

Ο δικομματισμός και ο ΣΥΡΙΖΑ

Η ΩΡΑ της κρίσης ήταν αναπόφευκτη. Τα προβλήματα υπήρχαν. Κάποια στιγμή γιγαντώθηκαν και προκάλεσαν την έκρηξη. Δεν είναι κακός ο Αλαβάνος και καλός ο Τσίπρας. Ούτε κακός ο Τσίπρας και καλός ο Αλαβάνος. Δεν πρόκειται για μάχη μεταξύ του «καλού» και του «κακού». Τέτοιες απλοϊκές και επικίνδυνες αναλύσεις έκανε μόνον ο Τζορτζ Μπους ο νεώτερος, διότι μόνον τέτοιες χωρούσαν στο μυαλό του. Η κρίση αφορά την Αριστερά στο σύνολό της. Την Ευρώπη ολόκληρη.
ΣΤΗΝ Ελλάδα, η βασική διαίρεση της «παραδοσιακής» Αριστεράς, όπως την έλεγε ο Ανδρέας Παπανδρέου (ώστε το ΠΑΣΟΚ να είναι και η Αριστερά και η νέα προς τον σκοπό να είναι τελικά η δι' απορροφήσεως μόνη) ανάμεσα στο ΚΚΕ, που ευαγγελίζεται την ορθοδοξία και την ευρωπαϊκή Αριστερά του Συνασπισμού, της Αριστεράς και της Προόδου άλλοτε, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς σήμερα, προσέκρουσε στον δικομματισμό, που έχει βαθειές ρίζες και δεν είναι εύκολος αντίπαλος.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έμοιαζε να διεμβολίζει το ΠΑΣΟΚ, με την κινηματική λογική του, το άρθρο 16 και το εκπαιδευτικό, την εντυπωσιακή παρουσία του Αλέκου Αλαβάνου στη Βουλή και του Αλέξη Τσίπρα στις δημοτικές εκλογές. Επαιξαν, βέβαια, ρόλο αποφασιστικό και τα εσωτερικά προβλήματα του ΠΑΣΟΚ. Η συσπείρωση του τελευταίου, με προοπτική εξουσίας πια, αποδυνάμωσε σχετικά τον ΣΥΡΙΖΑ. Η συγχορδία εναντίον του για την εξέγερση της νεολαίας τον Δεκέμβριο, εν πολλοίς συκοφαντική, προκάλεσε και άλλα προβλήματα.
Η ΔΥΑΡΧΙΑ, που ο ίδιος ο Αλέκος Αλαβάνος προκάλεσε, δίνοντας τόπο στα νιάτα και επιδιώκοντας την καταπολέμηση του αρχηγικού συνδρόμου και τη ριζοσπαστική ανανέωση της κομματικής οργάνωσης και δομής, αποδείχτηκε ουτοπική. Ο δικομματισμός, όπως και ο άρρηκτα συνδεδεμένος μαζί του αρχηγισμός, είναι, φαίνεται, πιο ισχυροί. Για την ώρα, τουλάχιστον. Η υπέρβαση είναι, όμως, αναγκαία.
Η ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ Αλαβάνου, αν εμμείνει σ' αυτήν, λύνει το πρόβλημα της δυαρχίας. Είναι, ίσως, παρ' όλα αυτά, μάλλον αρνητική εξέλιξη για τον ΣΥΡΙΖΑ. Σίγουρα, πάντως, για τη Βουλή. Η ριζοσπαστική ανανέωση δομών και πολιτικών στην Αριστερά είναι εν τούτοις αίτημα του κόσμου της. Μήπως δόθηκε στο αποτέλεσμα των ευρωεκλογών μεγαλύτερη σημασία απ' όσην έχει; Μήπως η οργανωτική και πολιτική καινοτομία είναι λιγότερο ουτοπική απ' όσο φάνηκε; Μήπως, τέλος, χρειάζεται και λίγη ουτοπία στην Αριστερά;
Ο ΟΣΚΑΡ Ουάιλντ έλεγε ότι «ένας χάρτης του κόσμου, που δεν θα περιείχε την ουτοπία, δεν θα άξιζε ούτε να τον κοιτάξεις... Πρόοδος είναι η πραγμάτωση της ουτοπίας».ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΠΙΑ 19/6 /2009

Σάββατο, 6 Ιουνίου 2009

Ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ, ενισχύουμε τη Ριζοσπαστική Αριστερά




ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΙΔΙΟΙ!



Στις 7 Ιουνίου, στις Ευρωεκλογές, μπορούμε με την ψήφο μας να δώσουμε ένα ηχηρό μήνυμα: «Φτάνει πια!» Με τις ευρωεκλογές δεν εκλέγουμε κυβέρνηση. Μπορούμε όμως να συμβάλλουμε ώστε να αλλάξει το τοπίο: Να αποδοκιμάσουμε την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας που κυβερνά στην Ελλάδα. Να δηλώσουμε ότι δεν ξεχάσαμε την πολιτική του ΠΑΣΟΚ που εφάρμοσε τον νεοφιλελευθερισμό ως κυβέρνηση και επιμένει σε αυτόν ως αντιπολίτευση. Να απορρίψουμε τον δικομματισμό που βυθίζει την πολιτική ζωή στα σκάνδαλα και τη διαπλοκή. Που με ψευτοδιλήμματα προσβάλει τη νοημοσύνη των πολιτών. Να διακηρύξουμε ότι δεν θέλουμε στη χώρα μας να ριζώσει ο ρατσισμός και η ξενοφοβία. Θέλουμε να αποδυναμωθεί η ακροδεξιά! Να αποδυναμώσουμε τη «Μεγάλη Συμμαχία» του νεοφιλελευθερισμού των δεξιών και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων που διοικεί την Ευρωπαϊκή Ένωση, συχνά συνεπικουρούμενη από το Κόμμα των Ευρωπαίων Πράσινων. Περισσότεροι άνδρες και γυναίκες βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην Ευρωβουλή σημαίνουν: Ενίσχυση της φωνής των εργαζομένων στην Ελλάδα, της νεολαίας, των γυναικών, των μεταναστών. Ενίσχυση της φωνής των κινημάτων για αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, για σταθερή δουλειά, για τη σωτηρία του περιβάλλοντος, για ίσα δικαιώματα. Ενίσχυση της ενιαίας κοινοβουλευτικής ομάδας της Αριστεράς στην Ευρωβουλή. Ενίσχυση της ελπίδας για ριζικές αλλαγές με γνώμονα τις ανάγκες των πολλών και όχι τα συμφέροντα των λίγων. Ενίσχυση της προοπτικής για τον σοσιαλισμό στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Φτάνει πια! Να αλλάξουμε το τοπίο! Εδώ και δεκαετίας καταστρέφονται συστηματικά όσα είχαν πετύχει με αγώνες οι Ευρωπαίοι εργαζόμενοι, οι Ευρωπαϊκοί λαοί. Αυτή η πολιτική μείωσε το εισόδημά τους. Ξεπούλησε τη δημόσια περιουσία. Άδειασε τα δημόσια ταμεία και γέμισε τα ταμεία των τραπεζών. Ενίσχυσε την ασυδοσία των κερδοσκόπων. Οδήγησε στην οικονομική κρίση. Οι μονομάχοι του δικομματισμού στην Ελλάδα δεν έχουν καμία δικαιολογία: Ό,τι αποφασίστηκε στις Βρυξέλλες είχε την υπογραφή και των κυβερνήσεων στην Αθήνα! *** Όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν αντιστάσεις. Εργαζόμενοι, φοιτητές και μαθητές, νέοι και νέες της ανασφάλιστης και επισφαλούς εργασίας, αγρότες, μετανάστες και μετανάστριες, άνεργοι, ζωογόνησαν μεγάλα κινήματα για την εργασία, για την ειρήνη, την ισότητα, για τα δικαιώματα, για το περιβάλλον, και πέτυχαν σημαντικές νίκες. Τα αιτήματα και οι προτάσεις τους δείχνουν ότι ο στόχος για μια διαφορετική Ευρώπη είναι εφικτός. Τα τρία ΟΧΙ των Γάλλων, των Ολλανδών και των Ιρλανδών στο Ευρωσύνταγμα και τη Συνθήκη της Λισσαβόνας δηλώνουν πως οι λαοί της Ευρώπης δεν θέλουν τη δικτατορία των τραπεζών. Απορρίπτουν τη διαρκή αύξηση των εξοπλισμών. Αντιστέκονται στον αυταρχισμό. Οι μεγάλες κινητοποιήσεις στην Ελλάδα από τις απεργίες και τις διαδηλώσεις για το ασφαλιστικό και κατά του πολέμου, για τη νικηφόρα υπεράσπιση του άρθρου 16 του Συντάγματος, μέχρι τον νεανικό ξεσηκωμό του περσινού Δεκέμβρη ενώθηκαν με τις διαμαρτυρίες των άλλων Ευρωπαίων. Δίδαγμα αυτών των κινημάτων είναι η ανάγκη για ενότητα των δυνάμεων της Αριστεράς και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας. Η απόρριψη της διχαστικής λογικής στην αριστερά και του χωρισμού των αγώνων για το περιβάλλον από τον αγώνα για μια δίκαιη κοινωνία. Γέννημα της προσπάθειας για την ενότητα και έκφρασή της στην Ελλάδα είναι ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε εξαρχής στην πρώτη γραμμή όλων αυτών των αγώνων. Σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες στην Ελλάδα. Πρωταγωνιστής μέσα και έξω από τη Βουλή. Στις μεγάλες πανευρωπαϊκές κινητοποιήσεις. Στην Ευρωβουλή με σημαντική παρουσία και δράση. *** Σήμερα, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, σε όλη την Ευρώπη ακούγεται το σύνθημα: «Δεν μοιραστήκαμε τα κέρδη σας – δεν θα πληρώσουμε την κρίση σας!» Η οικονομική κρίση θέτει επί τάπητος όλα τα ζητήματα των κοινωνιών μας και τα ζητήματα της ευρωπαϊκής ενοποίησης. • Θέλουμε τον άνευ ορίων ανταγωνισμό, που διαλύει την κοινωνική συνοχή και καταστρέφει ανθρώπινες υπάρξεις;• Θέλουμε το κέρδος να είναι κυρίαρχο κριτήριο για την Παιδεία και την Υγεία, για την απασχόληση, για την προστασία του περιβάλλοντος και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας; Θέλουμε οι νέοι και οι νέες να έχουν μπροστά τους ένα μέλλον αβέβαιο και εχθρικό;• Θέλουμε οι γυναίκες να είναι ο εφεδρικός στρατός της ελαστικής και κακοπληρωμένης εργασίας;• Θέλουμε αγροτική πολιτική που ερημώνει την ύπαιθρο;• Θέλουμε διεθνές εμπόριο με εκβιασμό των φτωχών χωρών και με απειλές για ένοπλες επεμβάσεις ή οικονομικό στραγγαλισμό;• Θέλουμε οι άνθρωποι από άλλες χώρες που αναζητούν εδώ δουλειά ή προστασία να ζουν χωρίς δικαιώματα και να επιλέγονται με κριτήριο αν συμφέρει η παραμονή τους τις επιχειρήσεις;• Θέλουμε στην Ευρώπη ένα μόρφωμα χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση και έλεγχο και με αποδυνάμωση των θεσμών λαϊκής κυριαρχίας;• Θέλουμε διαρκείς εξοπλισμούς, ευρωστρατό που θα επεμβαίνει μέσα κι έξω από τα σύνορα της Ένωσης. Θέλουμε οι στρατοκράτες του ΝΑΤΟ να ορίζουν τις σχέσεις μας με τις άλλες χώρες; Αυτό είναι το πρόγραμμα του νεοφιλελευθερισμού για την Ευρώπη, αυτή την Ευρώπη οικοδομεί η «Μεγάλη Συμμαχία» του νεοφιλευθερισμού. Η εφαρμογή του καλλιέργησε το έδαφος για την οικονομική κρίση. Αυτή δεν είναι η Ευρώπη που οραματιζόμαστε. Ο ΣΥΡΙΖΑ, και η ριζοσπαστική Αριστερά στην Ευρώπη αγωνίζονται για την ανατροπή αυτού του σκηνικού. Ζητούν στροφή 180 μοιρών: Ευρώπη ειρηνική, που θα βασίζει την ασφάλειά της στη μείωση των εξοπλισμών και τη συνεννόηση, στον εξοβελισμό των πυρηνικών και των άλλων όπλων μαζικής καταστροφής. Που θα απαγορεύει την αποστολή στρατιωτών εκτός συνόρων. Ευρώπη χωρίς ΝΑΤΟ και ευρωστρατό. Ούτε ένα ευρώ, ούτε ένας στρατιώτης για νατοϊκές εκστρατείες! Να αποσυρθούν αμέσως οι δυνάμεις από το Ιράκ και το Αφγανιστάν! Να φύγουν οι βάσεις των ΗΠΑ και τα πυρηνικά όπλα! Ευρώπη κοινωνική, στην οποία οι άνθρωποι θα μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια από τη δουλειά και τη σύνταξή τους. Στην οποία η Παιδεία και η Υγεία θα είναι κοινωνικά αγαθά με ελεύθερη πρόσβαση για όλους. Ευρώπη στην οποία την παραγωγή θα την ελέγχουν οι άνθρωποι που δουλεύουν και δημιουργούν, και όχι οι διοικήσεις των τραπεζών και οι κάθε λογής κερδοσκόποι. Ευρώπη οικολογική, στην οποία η προστασία του περιβάλλοντος δεν θα εξαρτάται από τα κέρδη, αλλά θα είναι κριτήριο για την παραγωγή και την κατανάλωση. Ευρώπη που θα προστατεύει τα φυσικά της τοπία και τους οικισμούς της και θα απαγορεύει τη μεταφορά οικολογικών προβλημάτων σε άλλες χώρες. Ευρώπη στην οποία η ενέργεια θα παράγεται από ανανεώσιμες πηγές, χωρίς ρύπανση της ατμόσφαιρας. Ευρώπη χωρίς πυρηνικά εργοστάσια.Ευρώπη φεμινιστική, στην οποία τα δικαιώματα των γυναικών στη ζωή, στη δουλειά και στην πολιτική εκπροσώπηση δεν θα είναι κενό γράμμα. Όπου η ισότητα των γυναικών δεν θα είναι η πρόφαση για την κατάργηση των γυναικείων κοινωνικών κατακτήσεων (ηλικία συνταξιοδότησης, προστασία της μητρότητας, νυχτερινή εργασία κ.λπ.).Ευρώπη ανοιχτή στον κόσμο που δεν θα εκβιάζει τις φτωχές χώρες, αλλά θα μεταφέρει πόρους για την καταπολέμηση της φτώχειας, με πρώτο μέτρο τη διαγραφή των χρεών των φτωχών χωρών. Που θα υποδέχεται και θα στηρίζει τους μετανάστες και πρόσφυγες. Στην οποία δεν θα υπάρχουν άνθρωποι «χωρίς χαρτιά» και χωρίς ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα.Ευρώπη δημοκρατική, χωρίς ανεξέλεγκτα στεγανά, όπως σήμερα η Κεντρική Τράπεζα. Ευρώπη στην οποία κανείς δεν θα φοβάται ότι τον παρακολουθούν. Χωρίς τρομονόμους, Σένγκεν και FRONTEX. Ευρώπη χωρίς περιορισμούς στην ελευθερία της έκφρασης, της οργάνωσης, των απεργιών, του απόρρητου των επικοινωνιών. Χωρίς διακρίσεις λόγω φύλου, εθνικότητας, θρησκείας, σεξουαλικού προσανατολισμού. Ευρώπη στην οποία δεν θα επιβάλλονται Συνθήκες και Σύμφωνα χωρίς να κρίνουν οι λαοί. Όπου οι θεσμοί της λαϊκής κυριαρχίας, στα κράτη μέλη και στην Ένωση θα ενισχύονται, αντί να αφυδατώνονται. Όπου το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα έχει ουσιαστικά δικαιώματα ελέγχου και αποφασιστικό λόγο για την πολιτική της Ένωσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ριζοσπαστική Αριστερά στην Ευρώπη αγωνίζονται ώστε την κρίση να μην την πληρώσουν οι εργαζόμενοι, με άμεσους στόχους: • Να ελαφρυνθούν οι λαϊκές τάξεις, με πρώτο μέτρο την κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη της λαϊκής κατανάλωσης. • Να προστατευθούν οι θέσεις εργασίας, οι μισθοί και οι συντάξεις. Να καταργηθεί η επισφαλής απασχόληση κάθε μορφής σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Να υπάρξει αμέσως γενναία αύξηση των κατώτερων μισθών και συντάξεων. Να μειωθεί ο χρόνος εργασίας: 5ήμερο, 35ωρο, χωρίς μείωση μισθού. Να αυξηθούν τα επιδόματα των ανέργων και να χορηγούνται όσο διαρκεί η ανεργία. Εξασφάλιση του δημόσιου, κοινωνικού, καθολικού και αναδιανεμητικού ασφαλιστικού συστήματος.• Να προστατευτεί το εισόδημα των αγροτών με άμεσα μέτρα, στην κατεύθυνση της ριζικής αναθεώρησης της ΚΑΠ προς όφελος των μικρών και μεσαίων αγροτών και της οικολογικής αγροτικής παραγωγής. Προστασία της ορεινής και νησιωτικής αγροτικής παραγωγής.• Να πληρωθούν με άμεσες προσλήψεις τα κενά στην Παιδεία, την Υγεία, την Κοινωνική Πρόνοια και το Περιβάλλον. Να δημιουργηθούν δεκάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας σε αυτούς τους τομείς που να αντιστοιχούν στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.• Να καταργηθούν αμέσως Σύμφωνα και κανόνες, από το Μάαστριχτ ως τη Λισσαβόνα που επιβάλλουν στις χώρες της Ευρώπης τον ασφυκτικό κορσέ του νεοφιλελευθερισμού, με πρώτο το Σύμφωνο Σταθερότητας και το καθεστώς ασυδοσίας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που πρέπει να τεθεί υπό δημοκρατικό πολιτικό έλεγχο. Να ανατραπούν νομοθετικά οι αντεργατικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Αρείου Πάγου.• Να τεθεί υπό κοινωνικό έλεγχο το τραπεζικό σύστημα. Να απαγορευτεί η κερδοσκοπία με «χρηματοπιστωτικά παράγωγα» και οι τράπεζες να περιοριστούν στην αποταμίευση και τη χρηματοδότηση παραγωγικών επενδύσεων με κριτήριο την απασχόληση και την προστασία του περιβάλλοντος.• Καμία ιδωτικοποίηση πιά! Να ανακτηθούν από το Δημόσιο οι Οργανισμοί και επιχειρήσεις που έχουν εκχωρηθεί στο ιδιωτικό κεφάλαιο.• Να υπάρξει μεγάλο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο που θα αναμορφώσει την οικονομία στην κατεύθυνση της ενίσχυσης των δημόσιων αγαθών, της κοινωνικής κατανάλωσης και της προστασίας του περιβάλλοντος. Σε αυτό το πλαίσιο να ενισχυθούν, με τη βοήθεια ενός ισχυρού δημόσιου χρηματοπιστωτικού τομέα, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις με έλεγχο της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας πλήρους και σταθερής απασχόλησης. Οι πρόσθετοι πόροι που απαιτούνται για όλα αυτά υπάρχουν. Μπορούν να εξασφαλιστούν σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο με τη φορολόγηση των κερδών των επιχειρήσεων, των μεγάλων εισοδημάτων και περιουσιών, της πολυτελούς κατανάλωσης και με τη γενναία μείωση των στρατιωτικών δαπανών. Με αυτούς τους προγραμματικούς στόχους ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς διεκδικεί την ψήφο των Ελλήνων και των Ελληνίδων πολιτών στις 7 Ιουνίου. Κάθε ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ, κάθε γυναίκα ή άνδρας βουλευτής της ριζοσπαστικής Αριστεράς μειώνει τη δύναμη της «Μεγάλης Συμμαχίας» του νεοφιλελευθερισμού σε Ελλάδα και Ευρώπη, ενισχύει τις αντιστάσεις των εργαζομένων και της νεολαίας σε όλες τις χώρες της ηπείρου μας. Αντώνης Παπαζαχαρίου

ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΞΥΠΝΙΟΙ





Τι σχέση έχουν ο Μαρξισμός και η ψυχανάλυση. Καμιά, απαντούν και ο μαρξισμός και η ψυχανάλυση.

Και οι δύο διέσχισαν τον 20 αιώνα και άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους.
Ο Οσσίπ Μαντελστάμ, ποιητής μάρτυρας του σοβιετικού ολοκληρωτισμού, γράφει : « η σπονδυλική στήλη του εικοστού αιώνα είναι τσακισμένη».

Ο θρίαμβος της επιστημοσύνης στην αυγή του αιώνα είχε προβλέψει λαμπρές σελίδες της ανθρωπότητας. Είχε προβλέψει ακαταμάχητη υλική πρόοδο που θα ξαλάφρωνε τον άνθρωπο από τις δυστυχίες του.
Στη τροχιά της συνεχούς προόδου τάχτηκαν και οι επιστήμονες και οι πολιτικοί ηγέτες. Η πολιτική έγινε επιστήμη και η επιστήμη έγινε πολιτική.
Τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ήταν συνάμα πολιτικά εργαλεία και επιστημονικές θέσεις. Η πολιτική όταν αποφάσισε να γίνει επιστημονική εγκατέλειψε τον ηθικό ορίζοντα. Η αποτελεσματικότητα καθιερώθηκε ως μοναδική αξία.
Ο σκοπός αγίασε κάθε μέσο.

Η ευρωπαϊκή σκέψη απαλλαγμένη από την ιδέα του θεού έστησε ναούς του καθαρού νου, της επιστήμης. Οι εφαρμογές του επιστημονικού συλλογισμού κορυφωθήκαν στη διάρκεια των δύο πολέμων.
Η απελευθέρωση του ανθρώπου έγινε φτηνή ιδεολογία λαϊκής κατανάλωσης.
Ιδεολογία είναι το λεκτικό πρόσχημα στο όνομα του οποίου μπορεί να διαπραχθεί οτιδήποτε.
Η ψυχανάλυση δημιουργήθηκε από ένα γιατρό ως θεραπευτική τεχνική. Ατυχώς ο δημιουργός της επιδόθηκε σε ώρες σχόλης σε ανθρωπολογικές αναζητήσεις και γενικεύσεις. Πάνω σ αυτές στήθηκε το ικρίωμα της ψυχαναλυτικής τεχνικής.

Τα φροϋδικά σενάρια έγιναν ιδεολογία και παγκοσμιοποιήθηκαν. Έγιναν παγκόσμιες σταθερές. Οι ιδεοληψίες των Βιεννέζων αστών μεταφέρονται στα παθιασμένα βαλκάνια, στην υπερήφανη Ιβηρική, στην μακρινή Ασία ως να ήταν αμερικανικό τραπεζογραμμάτιο.

Το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα μπήκε στην κυκλοφορία ως ψυχικό δολάριο η ως επαναστατικό κλισέ. Η ψυχανάλυση έγινε ιδεολόγημα ευρείας κυκλοφορίας και συνάντησε το μαρξισμό.

Ο Μαρξ περίγραψε αριστοτεχνικά και ερμήνευσε με προσωπικό στυλ την 18η του Μπρυμαίρ. Ο Φρόυντ διηγήθηκε με γλαφυρότητα τις ιστορίες των υστερικών στη Βιέννη και πρότεινε ερμηνείες.
Ο Μαρξ θέλει να σώσει την ανθρωπότητα. Προσδοκία που οδηγεί αυτόματα στην ιδεολογία. Ανθρώπους που έχουν λογιών βάσανα συναντάμε καθημερινά. Ανθρωπότητα είναι μια ιδέα του Ευρωπαϊκού διαφωτισμού.

Ο Φρόυντ αρκέστηκε στη προσπάθεια να ανακουφίσει κάποιους συμπολίτες. Βάζοντας τους να ονειρεύονται ξύπνιοι.

1/05

Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2009

ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΑΡΕΘΟΥΝ ;



Τον περασμένο Μάρτιο κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο το δεύτερο βιβλίο ενός σκωτσέζου μεγαλωμένου στον Καναδά που ζει στο Λονδίνο δημοσιογράφου: Καρλ Ονορέ. Έπαινος της βραδύτητας ήταν ο τίτλος του πρώτου βιβλίου και Μανιφέστο για μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία ο τίτλος του δεύτερου.

Δημοσιογράφος και πατέρας δύο παιδιών επικεντρώνει τα τη θεματολογία του στο τρόπο που μεγαλώνουν τα παιδιά τους οι γονείς τα τελευταία 30 χρόνια. Οι γονείς της χρυσής γενιάς 80’, η γενιά που δεν ανέχεται ψεγάδι στο σπαθί της, η γενιά που βάζει το γονιμοποιημένο ωάριο να ακούει Μπετόβεν.

Παραδέχεται ότι ακούει τα κομπλιμέντα των δασκάλων γουργουρίζοντας από ευχαρίστηση. Μόνιμη ενδόμυχη επωδός που συνοδεύει ανάλογες σχολικές κολακείες : «ο γιος μου είναι ιδιοφυΐα».
Ο γιος κάνει μια ζωγραφιά και ο πατέρας τον ονειρεύεται διάδοχο του Πικάσο.
Η κόρη παίρνει άριστα στην αριθμητική και σκέφτεται Μ. Ι. Τ….

Ο Καρλ Ονορέ ονομάζει τους γονείς αυτούς «υπέρ-γονείς», προσδοκούν η και απαιτούν από τα παιδιά να είναι Κλαρκ Κεντ. Οι προθέσεις τους είναι οι καλύτερες. Πιστεύουν ότι η παιδική ηλικία είναι πολύ σημαντική για να την εμπιστευθούν στα χέρια των παιδιών.

Το φαινόμενο των υπέρ δραστήριων και υπέρ διεγερτικών γονιών άρχισε να εμφανίζεται τέλη του 80. Τότε που η από παλιά προσδοκούμενη μοντελοποίηση των κοινωνικών ρόλων πλησίασε τη τελειότητα. Τότε που ο Φουκογιάμα Φράνσις συνέγραψε Το τέλος της Ιστορίας. Τότε που όλοι το πιστέψαμε λίγο.

Παράλληλα τα παιδιά άρχισαν να γίνονται πολύτιμο είδος εν ανεπαρκεία, όπερ εξηγεί το Baby Boom της εποχής. Το παιδί στο δυτικό κόσμο, στις οικογένειες που υπήρχε, μπήκε στο κέντρο της οικογένειας ως πολύτιμο αγαθό. Επιδόματα, γονικές άδειες, παιδικοί σταθμοί, παιδοψυχιατρική, δυσλεξία είναι απλές ενδείξεις της σημασίας που πήραν οι απόγονοι στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Γιατί είναι κακό να αγαπάει κανείς τα παιδιά του;

Ανταπάντηση:Γιατί είναι καλό να τα διεγείρουμε συνεχώς με ερεθίσματα; Πολιτιστικά, πολιτικά, αθλητικά η σχολικά.

Η υπερβολική διέγερση μπορεί να σκάβει το λάκκο της κατάθλιψης.

Γιατί να κοουτσάρουμε, δηλαδή να καθοδηγούμε, τα παιδιά σε κάθε εκδήλωση, ακόμη και στις ώρες σχόλης;
Ας τα αφήσουμε ήσυχα μας λέει ο Καρλ Ονορέ, ν απολαύσουν την πολύτιμη παιδική ξεγνοιασιά.
Αλλιώς πότε θα βαρεθούν, για να μπορέσουν να σκεφθούν.

Σάββατο, 30 Μαΐου 2009

εγρήγορση απο το blog: george-doudos.blogspot.com


Τον Μάιο που μας πέρασε είχα την ευκαιρία να βρεθώ για δύο εβδομάδες στο Ανόι του Βιετνάμ. Την πρώτη εβδομάδα συμμετείχα σε μια «βουδιστική ησυχαστική αναχώρηση» (retreat), μαζί με περισσότερα από τετρακόσια άτομα, γυναίκες και άνδρες, κάθε φυλής και γλώσσας, από κάθε γωνιά της γης. Η αναχώρηση ήταν ιδιότυπη, γιατί ενώ συμμετείχαμε στο πρόγραμμα ενός βουδιστικού μοναστηριού της βιετναμέζικης παράδοσης Ζεν, μέναμε σ’ ένα ξενοδοχείο της πρωτεύουσας, που προσφερόταν απόλυτα γι’ αυτό το σκοπό. Το retreat ήταν υπό την καθοδήγηση του Μοναχού Thich Nhat Hanh, γνωστού και ως Thay, που στα βιετναμικά σημαίνει ‘Δάσκαλος’.Ήταν μια άκρως ενδιαφέρουσα εμπειρία εκμάθησης κολύμβησης στα ρηχά ενός απέραντου ωκεανού, με την καθοδήγηση ενός εκπληκτικού εκπαιδευτή. Ο Βουδισμός Μαχαγιάνα, κλάδος του οποίου είναι η παράδοση Ντυάνα ή Ζεν, πράγματι είναι ένας ωκεανός, με άδηλες ακτές και προπάντων δίχως αποκλεισμούς. Υπάρχει ένας απλούστατος λόγος γι’ αυτό, πως ο Βουδισμός κατ’ αρχήν δεν είναι θρησκεία αλλά φιλοσοφία που αρκετές επισημάνσεις της θυμίζουν Επίκουρο και ιδίως Ηράκλειτο. Δεν διεκδικεί ιδιοκτησία της μόνης αλήθειας, όπως συμβαίνει κυρίως και με τις τρεις «αβραμιαίες θρησκείες», αλλά διαθέτει μια καταπληκτική ανθρωπολογία και μια πραγματιστική, κατά τη γνώμη μου, απελευθερωτική ψυχολογία.Ο Thich Nhat Hanh είναι ένας επιφανής άνθρωπος, αυθεντικός πολίτης του κόσμου, κορυφαίος διανοούμενος ως ποιητής και συγγραφέας, κήρυκας της μη βίας, ακολουθώντας ένα παράλληλο μονοπάτι με εκείνο του Μαχάτμα Γκάντι, διωγμένος από την πατρίδα του το Βιετνάμ και ζώντας ήδη επί δεκαετίες στη Γαλλία, μιας και δεν ήταν αρεστός, ούτε στο «ελεύθερο» Βιετνάμ του νότου, ούτε στους ηγέτες του Ανόι μετά την ενοποίηση της χώρας του. Τα τελευταία τρία χρόνια, αν δεν κάνω λάθος, του έχει επιτραπεί η επιστροφή στην πατρίδα, στα πλαίσια ενός ανοίγματος του καθεστώτος προς τη Δύση. Ο Δάσκαλος Thich Nhat Hanh παραμένει ένας απλός βουδιστής μοναχός πορευόμενος ήδη το ογδοηκοστό δεύτερο έτος της ηλικίας του, που ακούραστα διδάσκει όπου του δίνεται η ευκαιρία τη συμπόνια και την κατανόηση και κυρίως προτείνει γι’ αυτή τη στιγμή, για το συνεχώς ανανεούμενο τώρα, έναν τρόπο ζωής με επίγνωση και εγρήγορση (mindfulness way of life)…. Η αγγλική λέξη mindfulness είναι πολυσήμαντη στην ελληνική γλώσσα και σημαίνει ταυτόχρονα επίγνωση, εγρήγορση, συναίσθηση. Ως mindfulness αποδόθηκε η λέξη sati της γλώσσας πάλι και η λέξη smŗti της σανσκριτικής. Νομίζω πως στα ελληνικά θα μπορούσε να αποδοθεί η λέξη mindfulness ως επίγνωση και εγρήγορση ή απλά εγρήγορση. Η mindfulness είναι η πλήρης επίγνωση του περιεχομένου των σκέψεων, των ενεργειών και των κινήτρων δράσης ενός ανθρώπου.Η sammā-sati, στη γλώσσα πάλι και samyak-smŗti στα σανσκριτικά (mindfulness), δηλαδή η «ορθή» ή «ακριβής» επίγνωση και εγρήγορση, κατέχει ένα κομβικό ρόλο στη διδασκαλία του Βούδα, όπου βεβαιώνεται ότι αποτελεί μια θεμελιώδη προϋπόθεση για να διαβεί κάποιος ή κάποια το μονοπάτι προς τον φωτισμό και την απελευθέρωση.Η επίγνωση και η εγρήγορση (mindfulness) ενώ έχει την προέλευσή της από το Βουδισμό χρησιμοποιείται ως ένα πολύτιμο εργαλείο, χωρίς οποιεσδήποτε θρησκευτικές υποδηλώσεις, μέσα στο πεδίο της γνωστικής θεραπείας για να βοηθήσει τους ανθρώπους να μάθουν να σπάζoυν τον κύκλο των διανοητικών συνηθειών, όπως ο μηρυκασμός και η αυτο-επίπληξη που διαιωνίζουν την κατάθλιψη. Η mindfulness περιλαμβάνει την αποσύνδεση από αυτόν τον τύπο διανοητικής δραστηριότητας. O Thay δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στη διδαχή της επίγνωσης και της εγρήγορσης (mindfulness) και επί πλέον έχει προσδώσει θετικό περιεχόμενο στην έννοια της κενότητας (sunyata), τονίζοντας την ρεαλιστική περιχώρηση ή αλληλοπεριχώρηση των πάντων (interbeing). Επίσης ο Thay αρνείται τα κενά λόγια και τη διατύπωση «όρμοφων ιδεών» χωρίς αντίκρυσμα. Για τούτο άλλωστε η μορφή του Βουδισμού που προτείνει ενεργά είναι ο Engaged Buddhism, σε ελεύθερη ελληνική απόδοση ‘Ενεργός Βουδισμός’.Κάποια στιγμή του 2007 έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλία με τίτλο ‘Ζωντανός Βούδας, Ζωντανός Χριστός’, του άγνωστου σε μένα συγγραφέα Thich Nhat Hanh (ελληνική μετάφραση Βασίλη Αδραχτά, έκδοση ‘Ελληνικά Γράμματα’ 2000). Το περιεχόμενο με εντυπωσίασε συγκλονιστικά, όχι ως διανοητική απόλαυση μόνον, αλλά διέκρινα αλήθειες ζωής πρωτόγνωρες. Άρχισα να ψάχνω πληροφορίες για το συγγραφέα στο διαδίκτυο και μου αποκαλύφθηκε ένας σπουδαίος άνθρωπος. Έμαθα για το retreat στο Ανόι τον Μάιο 2008 και χωρίς περιττές αναστολές βρέθηκα να ασκούμαι στον υπέροχο περιπατητικό διαλογισμό (walking meditation), όπως και στον καθιστικό διαλογισμό (sitting meditation) μαθαίνοντας την επίγνωση και την εγρήγορση ως τρόπο ζωής (mindfulness way of life), την αλήθεια της περιχώρησης (interbeing) και ακολουθώντας για δύο βδομάδες (τη δεύτερη εβδομάδα της παραμονής μου εκεί παρακολούθησα ένα συνέδριο της Unesco αφιερωμένο στο Βουδισμό).Αξίζει θαρρώ να αντιγράψω στη συνέχεια τις Πέντε Αρχές Άσκησης στην Εγρήγορση (FIVE MINDFULNESS TRAININGS), όπως τις έχει διατυπώσει ο Thich Nhat Hanh, κατά διασκευή των Πέντε Κανόνων του Βουδισμού. Η ΠΡΩΤΗ ΑΡΧΗ ΑΣΚΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΜε πλήρη επίγνωση του πόνου που προκαλεί η καταστροφή της ζωής, υπόσχομαι να καλλιεργώ τη συμπόνια και να μάθω τρόπους που να προστατεύουν τη ζωή των ανθρώπων, των ζώων, των φυτών και των ορυκτών. Είμαι αποφασισμένος να μη σκοτώσω, να μην αφήσω άλλους να σκοτώσουν και να μην παραβλέψω κανένα είδος φόνου, τόσο στη σκέψη μου, όσο και στην όλη ζωή μου.Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΡΧΗ ΑΣΚΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΜε πλήρη επίγνωση του πόνου που προκαλεί η εκμετάλλευση, η κοινωνική αδικία, η κλοπή και η καταπίεση, υπόσχομαι να καλλιεργώ την τρυφερότητα και να μαθαίνω τρόπους με τους οποίους θα εργάζομαι για το καλό των ανθρώπων, των ζώων, των φυτών και των ορυκτών. Υπόσχομαι να είμαι γενναιόδωρος προσφέροντας το χρόνο, την ενέργεια και τα αγαθά μου σε εκείνους που έχουν πραγματική ανάγκη. Είμαι αποφασισμένος να μην κλέβω και να μην κατέχω οτιδήποτε ανήκει στους άλλους. Θα σέβομαι την ιδιοκτησία των άλλων, αλλά θα αποτρέπω άλλους απ’ το να κερδίζουν από τον ανθρώπινο πόνο ή από τον πόνο άλλων όντων της γης.Η ΤΡΙΤΗ ΑΡΧΗ ΑΣΚΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΜε πλήρη επίγνωση του πόνου που προκαλούν οι σεξουαλικές σχέσεις χωρίς περιεχόμενο, -(σχέσεις ενστικτώδεις, χωρίς συναίσθημα, χωρίς αξιοπιστία και αμοιβαίο σεβασμό)-, υπόσχομαι να καλλιεργώ την ευθύνη και να μαθαίνω τρόπους, έτσι ώστε να προστατεύω την ασφάλεια και την αξιοπρέπεια των ατόμων, των ζευγαριών, των οικογενειών και της κοινωνίας. Είμαι αποφασισμένος να μην εμπλακώ σε σεξουαλικές σχέσεις δίχως αγάπη και μακροχρόνια δέσμευση. Για να διασφαλίσω την ευτυχία του εαυτού μου και των άλλων, είμαι αποφασισμένος να σέβομαι τόσο τις δικές μου, όσο και τις δεσμεύσεις των άλλων. Θα κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου, να προστατεύσω τα παιδιά από τη σεξουαλική κακοποίηση και να αποτρέψω τα ζευγάρια και τις οικογένειες από τη διάλυσή τους εξαιτίας επιπόλαιων και ενστικτωδών σεξουαλικών σχέσεων δίχως περιεχόμενο.Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΡΧΗ ΑΣΚΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΜε πλήρη επίγνωση του πόνου που προκαλεί ο ανεύθυνος λόγος και η ανικανότητα να ακούς τους άλλους, υπόσχομαι να καλλιεργώ τον αγαπητικό λόγο και να ακούω βαθειά, έτσι ώστε να δίνω χαρά και ευτυχία στους άλλους και να τους ανακουφίζω από τον πόνο τους. Γνωρίζοντας ότι τα λόγια μπορούν να προκαλέσουν είτε την ευτυχία, είτε τον πόνο, υπόσχομαι να μάθω να μιλώ την αλήθεια, με λόγια που εμπνέουν αυτοπεποίθηση, χαρά και ελπίδα. Είμαι αποφασισμένος να μη διαδίδω ειδήσεις που αγνοώ την εγκυρότητά τους και να μην ασκώ κριτική ή να καταδικάζω πράγματα για τα οποία δεν είμαι βέβαιος. Θα αποφύγω τα λόγια που μπορούν να προκαλέσουν διαιρέσεις και διχόνοιες, καθώς και τα λόγια που οδηγούν στη διάλυση οικογενειών και στο θρυμματισμό της κοινότητας. Θα καταβάλλω κάθε προσπάθεια να συμφιλιώσω και να επιλύσω όλες τις συγκρούσεις, οσοδήποτε μικρές και αν είναι. Η ΠΕΜΠΤΗ ΑΡΧΗ ΑΣΚΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΜε πλήρη επίγνωση του πόνου που προκαλεί η ασυνείδητη κατανάλωση, υπόσχομαι να διατηρούμαι σε καλή φυσική κατάσταση, τόσο σωματική όσο και πνευματική, για χάρη του εαυτού μου, της οικογένειάς μου και της κοινωνίας μου, ασκώντας με εγρήγορση τη βρώση, την πόση και την κατανάλωση διαφόρων αγαθών. Υπόσχομαι να καταναλώνω μονάχα υλικά που διατηρούν την ειρήνη, την ευεξία και τη χαρά στο σώμα μου και στη συνείδησή μου, αλλά συγχρόνως στο συλλογικό σώμα και στη συνείδηση της οικογένειάς μου και της κοινωνίας. Είμαι αποφασισμένος να μην κάνω χρήση αλκοόλ ή οποιασδήποτε άλλης μεθυστικής ουσίας και να μην καταναλώνω τροφές ή άλλα πράγματα που περιέχουν τοξίνες, όπως συγκεκριμένα τηλεοπτικά προγράμματα, περιοδικά, βιβλία, κινηματογραφικές ταινίες και συζητήσεις. Είμαι ενήμερος ότι η καταστροφή του σώματος ή της συνείδησής μου με αυτά τα δηλητήρια ισοδυναμεί με προδοσία των προγόνων, των γονέων, της κοινωνίας μου και των μελλοντικών γενεών. Θα εργαστώ για να μεταμορφώσω τη βία, τον φόβο, το θυμό και τη σύγχυση που υπάρχουν μέσα μου και στην κοινωνία, κάνοντας χρήση μιας ορισμένης διατροφής για μένα και για την κοινωνία. Κατανοώ ότι η σωστή διατροφή είναι καίριας σημασίας για τη μεταμόρφωση του εαυτού μου και για τη μετάπλαση της κοινωνίας. Ο Thay έχει διατυπώσει και άλλες αρχές για την άσκηση όσων ενδιαφέρονται να αποκτήσουν κατανόηση, να καλλιεργούν τη συμπόνια, ως ενεργό στάση ζωής και προπάντων να αποκτήσουν επίγνωση και εγρήγορση στην παρούσα στιγμή, εδώ και τώρα. Παραθέτω μια από τις αρχές του Thich Nhat Hanh, που τη θεωρώ ιδιαίτερα σημαντική και βαρύνουσα:Με πλήρη επίγνωση του πόνου που προκαλείται από τον φανατισμό και την έλλειψη ανεκτικότητας, είμαι αποφασισμένος να μην είμαι προσηλωμένος ειδωλολατρικά σε οποιαδήποτε διδασκαλία, θεωρία ή ιδεολογία, ακόμα και αν πρόκειται για το Βουδισμό. Οι βουδιστικές διδασκαλίες έχουν αξία ως δείκτες πορείας για να με βοηθήσουν να μάθω να βλέπω βαθειά και να αναπτύσσω την κατανόησή μου και τη συμπόνια μου. Δεν υπάρχουν δόγματα χάριν των οποίων αξίζει να πολεμήσεις, να σκοτώσεις ή να πεθάνεις.

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2009

Αυτόπτης .

Μόλις έφτασα κι είχα κατέβη απ τη βέσπα.
Πεζόδρομος Τσαμαδού στα Εξάρχεια, 2 και10 περίπου το μεσημέρι.
Παρκαρισμένα αρκετά μηχανάκια και στα τραπέζια του καφενείου θαμώνες.
Πριν κάτσω τηλεφώνησα σ΄ ένα φίλο.
Μιλούσα στο τηλέφωνο όρθιος κοιτώντας προς την Τοσίτσα, άκουσα δύο πυροβολισμούς και σχεδόν ταυτόχρονα τον είδα να κρατάει ένα περίστροφο, μεγάλο και πλακέ. Αμέσως ακούστηκαν ακόμη τρεις πυροβολισμοί κι αμέσως μετά ακόμη ένας. Πυροβολούσε με το όπλο προτεταμένο, φορούσε κράνος enduro, η μηχανή δίπλα του στο stand, σαν Kawaski KLR μου φάνηκε. Λεπτός νευρώδης και μάλλον κοντός, «μικρός το δέμας», έδινε την αίσθηση πουλιού. Ανέβηκε στη μηχανή κι απομακρύνθηκε στη πλάτη του κουβαλούσε ένα σακίδιο. Η σκηνή κράτησε γύρω στα 10 δεύτερα... To θύμα, 28 ετων, κατέληξε καθοδόν προς το νοσοκομείο. Ψυχρή επαγγελματική δολοφονία μέρα μεσημέρι

Σάββατο, 23 Μαΐου 2009

ΓΙΟΡΤΉ ΤΟΥ ΤΆΙ ΤΣΙ ΤΣΟΥΆΝ ΣΤΟ ΖΆΠΠΕΙΟ για δεύτερη χρονιά!!!
























Μετά τη μεγάλη επιτυχία της περσινής γιορτής τάι τσι τσουάν στο Ζάππειο, κατά την οποία οι Αθηναίοι είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν σκηνές από τα πάρκα του Πεκίνου, φέτος οι Έλληνες εκπαιδευτές του τάι τσι με τους μαθητές τους οργανώνουν για δεύτερη χρονιά τη γιορτή τους, που καθιερώνεται πλέον ως ένας θεσμός γαλήνης και ισορροπίας στην καρδιά της Αθήνας.

Το Σάββατο, 30 Μαΐου 2009, στις 18.30 μ.μ., ο προαύλιος χώρος του Ζαππείου θα πλημμυρίσει ξανά από χρώματα και τα ήρεμα πρόσωπα των εκατοντάδων ασκουμένων του τάι τσι, όλοι τους μέλη των δεκάδων συλλόγων της πρωτεύουσας αλλά και της υπόλοιπης Ελλάδας. Η όλη εκδήλωση θα γίνει, όπως και πέρυσι, μπροστά σε ένα κοινό γεμάτο ενδιαφέρον και δίψα να γνωρίσει αυτήν την κινεζική τέχνη, η οποία είναι τόσο αρχαία αλλά και τόσο σύγχρονη μαζί.

Η κεντρική εκδήλωση θα περιλαμβάνει επιδείξεις από όλες τις συμμετέχουσες ομάδες, οι οποίες θα εκτελέσουν τα προγράμματά τους ταυτόχρονα, φιλοδοξώντας να γεμίσουν για ακόμη μία φορά την πλατεία με ανθρώπους που κάνουν τάι τσι, ακριβώς όπως γίνεται καθημερινά σε πολλά πάρκα παγκοσμίως. Οι τυχεροί που θα βρεθούν εκεί θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν μια πανδαισία από πολλές και διαφορετικές φόρμες του τάι τσι και πιστεύουμε ότι είναι μια μεγάλη ευκαιρία να δείτε και να γνωρίσετε από κοντά τα διαφορετικά στυλ που υπάρχουν και τους δασκάλους που τα εκπροσωπούν στη χώρα μας.
Τι είναι το Τάι Τσι Τσουάν
Πρόκειται για μία κινέζικη πολεμική και ενεργειακή τέχνη – από τις πιο αποτελεσματικές που υπάρχουν. Επιπλέον, χάρη στην ακρίβεια και στην ανατομική ορθότητα των ασκήσεών του, το τάι τσι τσουάν πετυχαίνει μεγάλη βελτίωση της υγείας και αποτελεί ένα πολύ ισχυρό βοήθημα του ανθρώπινου ανοσοποιητικού συστήματος. Ταυτόχρονα είναι μία πολύ καλή άσκηση αυτοσυγκέντρωσης και πνευματικής ισορροπίας.

Ένας πλατιά διαδεδομένος θρύλος αναφέρει ότι το τάι τσι τσουάν δημιουργήθηκε στο όρος Γουτάνγκ από τον ταοϊστή μοναχό Ζανγκ Σαν Φενγκ, ανάμεσα στο 1127 και το 1279. Σύμφωνα με μία άλλη, πιο τεκμηριωμένη εκδοχή, ήταν ο Τσεν Βαν Τινγκ (αξιωματικός του κινέζικου στρατού), που το δημιούργησε γύρω στο 1650.
Ποια τα οφέλη του
Το τάι τσι τσουάν βοηθάει στη βελτίωση της σωματικής και πνευματικής υγείας, ηρεμεί και χαλαρώνει από τις εντάσεις, εναρμονίζει την κίνηση του σώματος με τον νου και την αναπνοή, προσφέρει ισορροπία, δύναμη και αντοχή αλλά και βοηθάει στην άμυνα από κάθε επίθεση, σωματική ή ψυχική.
Σε ποιους απευθύνεται
Είναι μία τέχνη για τον καθένα, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας και σωματότυπου. Γι’ αυτό και είναι μία από τις περισσότερο δημοφιλείς δραστηριότητες στον κόσμο. Η ήπια μέθοδος εξάσκησης που χαρακτηρίζει το τάι τσι τσουάν δεν αποκλείει κανέναν και όποιος ενδιαφέρεται να αναπτύξει δραστικά τη σωματική και πνευματική υγεία του βρίσκει σε αυτή την τέχνη έναν πολύ αποτελεσματικό τρόπο για να το πετύχει.

Ο διαλογισμός μεγαλώνει και υγιαίνει τον εγκέφαλο



Η μελέτη, με επικεφαλής την Αϊλίν Λούντερς, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό νευροεπιστήμης «NeuroImage», χρησιμοποίησε υψηλής ανάλυσης τρισδιάστατες μαγνητικές τομογραφίες για να παρακολουθήσει τους εγκεφάλους εθελοντών σε φάση διαλογισμού.
Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου των εθελοντών, που διαλογίζονταν εδώ και πολλά χρόνια (κατά μέσο όρο 24), είναι σημαντικά μεγαλύτερες σε σχέση με υπολοίπων ανθρώπων.
Οι περιοχές αυτές είναι κυρίως ο δεξιός ιππόκαμπος, ο δεξιός θάλαμος και η αριστερή κάτω κροταφική έλικα, περιοχές όλες σχετιζόμενες με τη ρύθμιση των συναισθημάτων.
Καμία περιοχή του εγκεφάλου των μη διαλογιζομένων δεν είναι αισθητά μεγαλύτερη από αυτήν των διαλογιζομένων.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτή η διόγκωση των συγκεκριμένων περιοχών πιθανώς οφείλεται στο ότι οι διαλογιζόμενοι, μεταξύ άλλων, έχουν μια μοναδική ικανότητα να καλλιεργούν θετικά συναισθήματα και να παραμένουν συναισθηματικά σταθεροί.
Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει τα πολλαπλά οφέλη του διαλογισμού.
Πέρα από τον καλύτερο έλεγχο των συναισθημάτων, πολλοί άνθρωποι που διαλογίζονται τακτικά, έχουν μειωμένο επίπεδο στρες και ενισχυμένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Η νέα έρευνα -που εστιάστηκε στις διάφορες μορφές βουδιστικού διαλογισμού, όπως ζαζέν, βιπασάνα και σάματα- διαπίστωσε το αυξημένο μέγεθος του εγκεφάλου των διαλογιζομένων, αλλά, όπως είπαν, θα χρειαστούν πιο αναλυτικές έρευνες στο μικροσκοπικό επίπεδο, για να διαπιστωθεί αν η αύξηση αυτή του μεγέθους οφείλεται στη δημιουργία νέων νευρώνων (εγκεφαλικών κυττάρων), στην αύξηση του μεγέθους των υφισταμένων νευρώνων ή σε κάποια ξεχωριστή «καλωδίωση» των νευρώνων μεταξύ τους.
Οι ερευνητές, προς το παρόν, δεν αποκλείουν και την πιθανότητα να ισχύει η αντίστροφη σχέση, δηλαδή οι εθελοντές να είχαν ήδη μεγαλύτερες ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου, γεγονός που τους τράβηξε υποσυνείδητα στο διαλογισμό.
Όμως επεσήμαναν ότι οι πρόσφατες έρευνες έχουν επιβεβαιώσει την αξιοσημείωτη πλαστικότητα του εγκεφάλου και την ικανότητα του περιβάλλοντος να εμπλουτίζει και να διευρύνει τις νευρωνικές δομές του εγκεφάλου.
Μια άλλη έρευνα, που βασίστηκε σε μελέτη χιλιάδων αμερικανών βετεράνων του πολέμου του Βιετνάμ, διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι με χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης (ο οποίος εξαρτάται και από το μέγεθος του εγκεφάλου) έχουν περισσότερες πιθανότητες να υποφέρουν από διάφορα προβλήματα υγείας σε σχέση με όσους έχουν υψηλότερη νοημοσύνη (και πιθανώς μεγαλύτερο μέγεθος εγκεφάλου).
Η έρευνα έγινε από τη Ροσαλίντ Αρντεν, ψυχολόγο του Κολλεγίου King's του Λονδίνου και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Intelligence», σύμφωνα με το New Scientist.
Όπως είπε η ερευνήτρια, μια πιθανή ερμηνεία είναι ότι οι πιο έξυπνοι άνθρωποι κάνουν καλύτερες επιλογές στη ζωή τους σε σχέση με την υγεία τους (π.χ. κόβουν το τσιγάρο, κάνουν φυσική άσκηση ή τρώνε πιο υγιεινά). Όμως ως πιθανότερη αιτία προβάλλεται η ύπαρξη γενετικών παραγόντων που επηρεάζουν αρνητικά τη νοημοσύνη. Η ίδια ερευνητική ομάδα, μελετώντας τους ίδιους βετεράνους του Βιετνάμ, είχε πρόσφατα διαπιστώσει ότι οι άνθρωποι με υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης (IQ) παράγουν πιο υγιές σπέρμα.
Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ




Μιλούν για την ταυτότητα. Την όποια ταυτότητα του κάθε προσώπου. Κι εννοούν το ποιόν, την ιστορία και το χαρακτήρα του. Πού να χωρέσουν όλα αυτά σε μία ταυτότητα;

Μπορεί να υπάρξει ταυτότητα απόψεων. Ο Κος Πούτιν συναντήθηκε με τον κο Σαρκοζί και σημειώθηκε ταυτότητα απόψεων. Η ταύτιση απόψεων δεν είναι ταύτιση προσώπων.
Η σκέψη δεν είναι το πρόσωπο. Οι πιο πολλοί έχουν τις ίδιες απαράλλακτες σκέψεις για τα πράγματα σ όλη τη ζωή τους.
Κανείς δεν θεωρεί ότι μένει το ίδιο πρόσωπο σ όλη τη ζωή του.

Μιλούν για τη προσωπική ταυτότητα σαν να ήταν ακούνητος κι ακοίμητος φρουρός. Σαν να ήταν άγαλμα. Αν ήταν έτσι γιατί τη ψάχνουμε μέχρι τη τελευταία μας πνοή.
Η ταυτότητα είναι η επιφάνεια της θάλασσας που αναριγά στο πρώτο σκίρτημα του ανέμου.
Είναι η καυτή άμορφη λάβα που κυλά και ψύχεται αργά-αργά. Καταλήγει στην οριστική μορφή της όταν πια γίνει στάχτη.

Έφηβοι γυρεύαμε τη ταυτότητα μας σε κόμματα, σε μουσικά συγκροτήματα, σε ηθοποιούς, σε αθλητικές ομάδες, στο γόη της διπλανής πόρτας κι σ’ ότι άλλο έλαμπε στα μάτια μας. Επαναστάτες η εθνικές σταρ. Γυρεύαμε να είμαστε κάποιοι, οποιοιδήποτε. Η λάβα που έτρεχε στις φλέβες γύρευε να βρει φόρμα. Και τις δοκίμαζε όλες.

Είμαστε συνοθύλευμα, κουβάρι από μνήμες ρόλων που έπλασε η πλούσια φαντασία της εποχής. Μουτζουρωμένες ζωγραφιές πάνω στο βασικό καμβά των χαρακτήρων των γονιών μας.
Άντε να βρεις άκρη.
Ο βρίσκων άκρη, δηλαδή ο βρίσκω σταθερή ταυτότητα απόλυται.
Ο θεωρών ότι βρήκε την ταυτότητα και καθηλώνεται και νεκρώνεται ψυχικά. Χάνει κάθε ευελιξία και δυνατότητα προσαρμογής στο περιβάλλον. Όποιος πιστεύει ότι βρήκε την οριστική του ταυτότητα έχει χάσει το μπούσουλα.

Η προσπάθεια να συλλάβουμε μόνοι μας επ αυτοφώρω την ταυτότητά μας είναι Σισύφεια. Χωρίς τελειωμό.
Το ποιοι είμαστε καθορίζεται στο πλαίσιο της σχέσης μας με τους άλλους. Είμαστε γενναιόδωροι η μίζεροι με τα πρόσωπα που συναλλασσόμαστε στη τρέχουσα πραγματικότητα. Είμαστε γενναίοι η λιπόψυχοι σε συγκεκριμένες καταστάσεις.
Παραμένει ένα αχνό, αδιόρατο συναίσθημα ότι είμαστε ίδιοι ότι κι αν κάνουμε ότι κι αν σκεφτούμε. Είναι ανεπαίσθητο και άμορφο, μας δίνει σιγουριά.
Είναι το μόνο που μένει ίδιο.
Ν. Χρηστίδης

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

ΚΙΒΔΗΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ



Κάθε εποχή έχει τη καραμέλα της. Το κλισέ της, την έκφραση που εξηγεί τα πάντα, που τα λέει όλα χωρίς περιττές αναλύσεις.
Η υπεράνω υποψίας έκφραση είναι σήμερα η «εικονική πραγματικότητα». Εικονική σημαίνει κατά συνέπεια κίβδηλη.
Αναμασάμε ότι μια εικόνα αξίζει χίλιες λέξεις . Ως φαίνεται ο εικονομάχος που ζει μέσα μας δεν πείθεται.
Για τους γαλλόφρονες «εικονική πραγματικότητα» παραπέμπει στη βίβλου του Μάη «Κοινωνία του θεάματος», υπογραφή επαναστάτης ποιητής Γκι Ντεμπόρ. Η έκφραση παραμένει εμπορεύσιμη αν και κατανοείται θλιβερά απλουστευμένη
Η εικόνα έχει κακή φήμη. Οι εικονολάτρες νίκησαν δια πυρρός και σιδήρου. Η λέξη εικόνα παραπέμπει στη νοθεία. Είναι διαβολική. Συγγενεύει με το μύθο, το παραμύθι, το παραμύθιασμα. Εικονικό είναι ψεύτικο. Η εικόνα δεν αποκαλύπτει την κρυμμένη αλήθεια των πραγμάτων. Την κρύβει.
Οι εικονομάχοι βλέπουν στην εικόνα μπογιές και ξύλα. Ύλη χωρίς μορφή. Πλαστογραφία. Απάτη.
Για τους εικονολάτρες δεν υπάρχει απώλεια ουσίας στην εικόνα. Η άσκηση της τέχνης είναι τελετουργική επιτέλεση της θείας Δημιουργίας. Κατ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν. Είναι απότιση φόρου τιμής. Είναι μίμηση πράξεως σπουδαίας και τελείας.
Ο καλλιτέχνης με τις εικόνες του αποκαλύπτει την ομορφιά του κόσμου. Ομορφιά ου τραγουδά ο Όμηρος όταν περιγράφει την αδιαπέραστη ασπίδα του Αχιλλέα. Ραψωδία Σ.
Οι Πυθαγόρειοι μας κληροδότησαν το θαυμασμό κρυφή αρμονία του κόσμου, τους αριθμούς. Είναι ταγμένοι στη μυστικιστική γνωστική παράδοση που αγνοεί την αλήθεια των αισθήσεων, της τρέχουσας πραγματικότητας. Μας μύησαν στην υποψία αυτού που βλέπουμε.
Η πραγματικότητα είναι ασύλληπτη, είναι τρέχουσα, δεν την προλαβαίνουμε. Μεταβάλλεται από στιγμή σε στιγμή. Διαψεύδεται από την επόμενη στιγμή.
Τα πάντα ρεί. Η ρευστότητα δεν είναι πλάνη.
Εκείνο που δεν αλλάζει είναι η περιγραφή της ασπίδας του Αχιλλέα στον Όμηρο. Εκείνο που δεν μένει ίδιο είναι οι εικόνες που φέρνει στο μυαλό κάθε καινούργια ανάγνωση.
Το ποίημα αέναα ανανεώνεται, είναι το μη κλισέ.
Η μαγεία της εικόνας.
Στη μαγεία που σταμάτησε να πιστεύει κι η ίδια η ζωγραφική. Κι έπαψε να ξαναϋφαίνει τον κόσμο . Στις εκθέσεις μας προσφέρει απλόχερα μπογιές και τελάρα.
Ζωγράφοι εικονομάχοι.
27/04/09
ΝΧ

Τρίτη, 28 Απριλίου 2009

...ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΒΑΣΑΝΙΖΟΥΝΕ ΠΟΛΛΕΣ

Οι στοιχειώδεις αρχές της ψυχοπαθολογίας μας εξηγούν το εξής απλό και συναρπαστικό. Οι δύο όψεις του νομίσματος της παραφροσύνης είναι η μελαγχολία και η παράνοια. Όταν προσπαθούμε να ξεφύγουμε από τη μία πέφτουμε στην άλλη και τούμπαλιν.
Μελαγχολία είναι το συναίσθημα «είναι η μοίρα μου σακατεμένη» και «δεν φταίει ο κόσμος ούτε κι εσύ». Στη μελαγχολία είμαστε ο αμνός που θυσιάζεται για να σωθεί ο κόσμος. Θυσία για ν’ απαλλαγεί απ’ τη σιχαμερή παρουσία μας. Το πρόβλημα είναι ο εαυτός μας.
Η άλλη όψη της παραφροσύνης η Παράνοια αντιστοιχεί στη γνωστή ρύση του Σαρτρ: «η Κόλαση είναι οι άλλοι». Ο ίδιος ο φιλόσοφος εξήγησε τι ήθελε να πει: « η κρίση των άλλων επηρεάζει τις σκέψεις για τον εαυτό μας». Το πρόβλημα είναι οι άλλοι.
Στη μελαγχολία φταίμε για όλα, στη παράνοια για όλα φταίνε οι άλλοι. Και στις δύο περιπτώσεις χάνουμε την ελευθερία μας. Αποποιούμαστε τις ευθύνες που μας αναλογούν. Είτε τα παίρνουμε όλα πάνω μας είτε ρίχνουμε όλα στους άλλους το ίδιο κάνει. Η αδυναμία δράσης είναι το τελικό αποτέλεσμα.
Αμφότερες οι τάσεις απαντώνται σ όλους τους ανθρώπους. Ποιος δεν έχει θύμα παρανοϊκής κρίσης νομίζοντας ότι όλοι συνομωτούν εναντίον του; Μπορούμε να σκεφτούμε ικανό αριθμό κυβερνήσεων και κομμάτων λογοδιαρρέουν πολιτικές θέσεις σε καταδιωκτική διάθεση. Σε ουκ ολίγες ιστορικές περιόδους η ανταπόκριση του λαού είναι μεγάλη.
Οι Αδόλφοι εκλέγονται δημοκρατικά και τον Ιωσήφ πολλοί νοσταλγούν, ακόμα. Το σύνδρομο καταδίωξης είναι το ισχυρότερο αντικαταθλιπτικό της ανθρωπότητας, ελάχιστοι είναι διατεθειμένοι να μην το χρησιμοποιήσουν.
Στο κάτω-κάτω αφού δεν ξέρουμε ποιος φταίει γιατί να μη λέμε ότι φταίνε οι άλλοι; Είναι σίγουρα λιγότερο επώδυνο από τις συνεχείς αυτό-κατηγορίες της μελαγχολίας.
Οι νοσηρά μελαγχολικοί και παρανοϊκοί υποστηρίζουν τις ερμηνείες τους απαλλαγμένοι από κάθε αμφιβολία. Κάθε προσπάθεια να μεταπειστούν, ν αλλάξουν γνώμη είναι ματαιοπονία.
Οι καταθλιπτικοί της καθημερινότητας διατηρούν τις αμφιβολίες τους για τις ιδέες τους. Οι παρανοϊκοί της διπλανής πόρτας δεν αμφιβάλλουν ποτέ γι αυτά που υποστηρίζουν.
Οι αμφιβολίες είναι το λίπασμα της ποίησης. Όσοι τείνουν προς τις ακλόνητες πεποιθήσεις γίνονται πολιτικοί, πνίγοντας κάθε τους αμφιβολία.
Η επιλογή είναι ελεύθερη.

Ν. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2009

Και δόξα τώ Θεώ


Το 1/3 των Ελλήνων ζουν με λιγότερα από 470 ευρώ μηνιαίως, ενώ 1 στα 5 παιδιά ζει επίσης κάτω από τα όρια της φτώχειας. Μιλάμε πλέον -και επισήμως;- για την κοινωνία των 2/3! Ούτε αυτοί όμως αισθάνονται ασφαλείς, αφού το 60% δηλώνουν ότι ζουν με το φόβο ότι μία ημέρα μπορούν να ξυπνήσουν φτωχοί, «εφιάλτης» που συνδέεται άμεσα με το ότι το 50% πιστεύει ότι φτωχός μπορεί κανείς να «καταντήσει» από κάποιο τυχαίο γεγονός, πχ αρρώστια, απόλυση σε προχωρημένη ηλικία. Όπως αποδεικνύεται, το πρόσωπο του κοινωνικού κράτους, παρά τις επανειλημμένες «πλαστικές επεμβάσεις» εξακολουθεί να φαίνεται «χλωμό» στον πολίτη, αδύναμο να του προσφέρει ασφάλεια.
Τα στοιχεία αυτά της Κάπα Research, ήρθαν να προστεθούν στις απόψεις που υιοθετούνται από όλο και περισσότερους, περί αφανισμού της μεσαίας τάξης αφ' ενός και εφ' ετέρου περί δημιουργίας γενεών, με σημαιοφόρους στην ιδιόμορφη αυτή «παρέλαση» τους σημερινούς 30ντάρηδες, που -σε αντίθεση με ό,τι ισχύει στην Ελλάδα από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου- δεν περιμένουν η ζωή τους να είναι καλύτερη από αυτή των γονιών τους.
Πολλοί μάλιστα, προεξοφλούν ότι θα είναι χειρότερη, αφού η απόκτηση σπιτιού, η δημιουργία «κομποδέματος» για μια δύσκολη ώρα και πολλά ακόμη αυτονόητα για τις παλαιότερες γενιές, αποτελούν για αυτούς «όνειρα θερινής νυκτός». Το μόνο για το οποίο μπορούν να είναι «περήφανοι» είναι ότι η «γενιά των 700 ευρώ», αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης για τους σύγχρονους κοινωνιολόγους και οικονομολόγους. Όλοι αναρωτιούνται πώς τα καταφέρνουν!
Για την επίλυση της -ομολογουμένως δύσκολης- εξίσωσης δίνεται ως δεδομένο ότι ο δανεισμός των νοικοκυριών ανήλθε στα 89,3 δισ. ευρώ εκ των οποίων τα 37,3 δισ. αφορούν καταναλωτικά και πιστωτικές κάρτες. Ακόμη, αναφέρεται ότι τα τελευταία πέντε χρόνια οι αυτόχειρες, που βρίσκονται στην ηλικιακή κλίμακα 25-45 αποτελούν κάθε χρόνο το 38-40% του συνόλου των αυτοκτονιών. Η αυτοκτονία είναι παγκοσμίως η τρίτη αιτία θανάτου στις ηλικίες από 15 έως 34 χρόνων, αλλά η πλειοψηφία τους αφορά ενηλίκους, προσθέτει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας.
Κυνική απαισιοδοξία και καταστροφολογία; Πιθανώς, αλλά φαίνεται να αποτελεί ελληνική «επιδημία» αυτός ο τρόπος σκέψης, αφού το 68,4% θεωρούν ότι η ψαλίδα μεταξύ πλούσιων και φτωχών θα ανοίξει κι άλλο στο μέλλον.
Εκτός του 1/3 των απόλυτα φτωχών, αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των σχετικά φτωχών, εξηγούν οι ειδικοί. Γιατί μπορεί ένα εισόδημα άνω των 470 ευρώ να απορρίπτει κάποιον από τη «λίστα φτωχών», δε του εξασφαλίζει όμως τα απαραίτητα για την κάλυψη των -βασικών- αναγκών.
Η διεύρυνση της φτώχειας -σχετικής και απόλυτης- καταφέρει γερά χτυπήματα στα θεμέλια της κοινωνικής συνοχής, προειδοποιούν οι ειδικοί για κοινωνικά θέματα των κομμάτων της αντιπολίτευσης, συνδικάτων και επιστημονικών φορέων. Μιλούν για «τέλος εποχής», δημιουργία «ιδιόμορφου τρίτου κόσμου» και «νέας τάξης νεόπτωχων».
Ομοφώνως υποστηρίζουν ότι αν η κατάσταση δεν αλλάξει, οι κοινωνικές συγκρούσεις θα είναι αναπόφευκτες και ότι τα μέτρα της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της φτώχειας κινούνται στη λογική της «φιλανθρωπίας» και σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν αποτελεσματική αντιμετώπιση. Επιδόματα εξευτελιστικά, που απλώς διαχειρίζονται την εξαθλίωση, χαρακτηρίστηκαν από κάποιους.
Τέλος, προτείνουν λύσεις που πρέπει να εφαρμοστούν προτού η κοινωνική ειρήνη αποτελέσει παρελθόν.
Κατά τάλλα χρηματοδοτούμε τις τράπεζες με 2800 έκαστος εξ ημών για να σωθει το αεροπλανάκι των απλήστων φωστήρων και να συνεχιστεί η τραπεζοκρατία.

Η συγρονη θρησκεία αποθεώνει το κέρδος απαξιώνει τον άνθρωπο το περιβάλλον και το ίδιο μας το μέλλον. Οι τραπεζίτες ειναι οι λειτουργοί αυτής της "θρησκείας¨κι οι ταμίες οι καντηλανάφτες. Ο Δίας παντοδύναμος και διατραπεζικός κι ο Τειρεσιας ξέπεσε σε ρουφιάνο.

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2009

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ - ΛΟΓΟΣ ΣΕ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΟΛΥΝΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Λόγος σε συνέδριο
για τη μόλυνση του περιβάλλοντος

Πριν μολυνθεί η ατμόσφαιρα, κύριοι, θα πρέπει να είχε
κάτι άλλο μολυνθεί. Πως και από ποια σαπρόφυτα
ή μικρόζωα να ξεκίνησε η σήψη της γης, κανείς
δεν μπορεί ίσως να το ειπεί με ακρίβεια. Είναι πολύ
δύσκολο πράγμα η ιστορία. Να άρχισε τον καιρό
που πολεμούσαν οι Ευρωπαίοι στην Κίνα υπέρ του οπίου
και του Χριστού; Ή τον καιρό που αμπάριαζαν τους Μαύρους
σαν τα ξερά δαμάσκηνα, τους ξεμπαρκάραν
στις παραλίες σωρούς και τους πουλούσαν
προς δέκα σέντζια τον καθένα; Πριν; Έπειτα; Χθες,
όταν εκείνος ο φριχτός επιχειρηματίας
του Άδη, με τα υψικάμινα κρεματόρια, ισχυρίζοταν
ότι τον έπλασε ο Θεός κι ότι αυτός προγραμμάτισε
το πεπρωμένο του στη γη, ενώ είναι αναμφισβήτητο
πως ο Θεός δεν έπιασε ποτέ σκατά στα χέρια του;

Τι υπόσχεση να δώσουμε τώρα, κύριοι, στα ψάρια;
Θα το μπορούσαμε ασφαλώς σήμερα, αν εγκαίρως
απομονώνονταν οι μολυσμένοι οργανισμοί,
αν κόβονταν τ' ακάθαρτα χέρια, αν αδειαζόταν
το Άγαλμα της Ελευθερίας εγκαίρως απ' τα σάπια
αίματα που έχει μέσα του. Πάντως κ' επειδή
δεν πρέπει να μην έχουμε ελπίδες, κάτι πρέπει
να κάνουμε. Κάπου να καταφύγουμε.
Να ενεργούμε πάντως. Πάμε στους Δελφούς!

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2009

ΠΑΖΛ

Οι αρχαίοι, ας πούμε προγονοί μας, κοίταζαν τη φύση με απορία. Η απορία τους γεννούσε μελέτες, θεωρίες και χρήσιμα διδάγματα. Οι πρώτοι φιλόσοφοι ήταν φυσιολόγοι, αναζήτησαν τις πρώτες αρχές πού κυβερνούν τη φύση. Θαλής, Ηράκλειτος, Αναξίμανδρος, Αναξιμένης, Παρμενίδης… όλοι οι προσωκρατικοί. Το ελληνικό θαύμα ξεπετιέται μέσα από τη σκέψη τους όπως η αρματωμένη Αθήνα από το κεφάλι του Δία. Εν μέσω φριχτών πονοκεφάλων.
Η ευρωπαϊκή αναγέννηση του ελληνικού πνεύματος γνώρισε χειρότερους πόνους. Τα μαρτύρια του Τζιορντάνο Μπρούνο που καταδικάστηκε από το ίδιο δικαστήριο που δίκασε τον Κοπέρνικο και τον Γαλιλαίο, δεν τα γνώρισε ο Ηράκλειτος.
Στη νεώτερη εποχή μας αυτά θεωρούνται βαρβαρότητες.
Στη νεώτερη εποχή μας η επιστήμη έχει διαχωριστεί από τη φιλοσοφία, δεν είναι ποια τρόπος ζωής, στάση απέναντι στα πράγματα.
Ο Ιπποκράτης με τους συναδέλφους του ομοϊδεάτες αποτελούσαν οργανωμένη ομάδα σκέψης και δράσης με αντιπάλους άλλες αντίστοιχες ομάδες από διάφορους μάγους η ιερείς θεραπευτές.
Οι επιστήμονες των μοντέρνων καιρών φορούν άσπρη μπλούζα τις ώρες εργασίας. Όταν την βγάζουν είναι ελεύθεροι να υποστηρίζουν ότι θέλουν, να ζουν όπως θέλουν. Είναι στο απυρόβλητο.
Κανείς δεν διανοείται να πει κακή κουβέντα για ένα από τους κύριους επινοητές της ατομικής βόμβας, τον Αλβέρτο Αϊνστάιν. Που θα μπορούσε να ανήκει και στο αντίπαλο στρατόπεδο χωρίς αυτό να βλάπτει την υστεροφημία του.
Κανείς δεν λέει επίσης ότι οι γιατροί αντί να εξετάζουν αρρώστους τους κάνουν εξετάσεις. Τους θεωρούν ως αντικείμενα.
Οι άρρωστοι έχουν γίνει αντικείμενο, είναι απανθρωποιημένοι, η ιατρική τους μεταχειρίζεται απάνθρωπα. Η περίφημη αποτελεσματικότητας αρκεί ως δικαιολογία τέτοιας μεταχείρισης;
Ως αποτελεσματικότητα θεωρούμε το πολλά χρόνια ζην, ποιος να θυμάται τώρα το ευ ζην.
Και οι φυσικοί επιστήμονες δεν εξετάζουν την ίδια φύση με τους αρχαίους ομολόγους τους. Κλεισμένοι στο εργαστήριο τους βλέπουν μέσα από μικροσκόπια κύτταρα και μόρια νεκρά που δεν βρίσκονται πουθενά στη φύση.
Η φύση δεν είναι πια βλάστηση, ζωή αλλά αόρατα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που συγγενεύουν με το τίποτα.
Τίποτα είναι τα κάθε είδους σωματίδια που «ανακαλύπτονται» και βαφτίζονται μόνο και μόνο για να στηρίζουν και να καταρρίπτουν θεωρητικές κατασκευές, κομμάτια ενός θεωρητικού πάζλ με το οποίο δεν παίζει σχεδόν κανείς.
Και οι ασθενείς ένα θεωρητικό πάζλ έχουν γίνει.
Ν. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009

Zabriskie point




Μάης 68. Με το δικέφαλο αετό Μαρξ Φρόυντ για έμβλημα και γενικό αίτημα Κοινωνική και Σεξουαλική απελευθέρωση για όλους. Απαγορεύεται να απαγορεύεται. Όπερ και, σχεδόν, εγένετο. Τη δεκαετία του 70.
Την εποχή που ο Μικελάντζελλο Αντονιόνι μας προβάλλει Ζαμπρίνσκι Πόιντ. Σπυριάρηδες έφηβοι είδαμε το φιλμ, ολίγα κατανοήσαμε. Διαισθανθήκαμε μόνο την υφέρπουσα απόγνωση μιας προαναγγελθείσας ήττας.
Η επαναστατική περιπέτεια ενός ζευγαριού, Μπόνυ και Κλάιντ ιδεολόγοι, με ανάλογο τέλος.
Ο Αντονιόνι παρακολουθεί την ιστορία των νέων, αυτό δηλαδή που ήταν και τα γεγονότα του Μάη σε όλο τον πλανήτη. Η μαζικότητα του νεολαιίστικου κινήματος εμφανίζεται στην οργιώδη συνεύρεση των ερωτευμένων στην έρημο. Στο σημείο μηδέν. Στη Κοιλάδα του θανάτου εκεί πού δεν υπάρχουν πια παρά απολιθώματα πανάρχαιας ζωής.
Ο έρωτας των νέων ζωντανεύει την ανυπαρξία του ερημικού τοπίου, αλληγορία της ανθρώπινης ερημιάς των σύγχρονων μητροπόλεων.
Στο μανιφέστο ο Μαρξ κάπως έτσι περιγράφει το ανθρώπινο τοπίο του 19ου αιώνα, που ονομάζει περίοδο αστικής κυριαρχίας:
«… (η αστική τάξη) δεν άφησε κανένα άλλο δεσμό ανάμεσα σε άνθρωπο και σε άνθρωπο εκτός από το γυμνό συμφέρον. Έπνιξε στα παγωμένα νερά του εγωιστικού υπολογισμού τα ιερά ρίγη του ευλαβικού ρεμβασμού, του ιπποτικού ενθουσιασμού, της μικροαστικής μελαγχολίας…».
Ο Μαρξ γνώριζε από πρώτο χέρι τους φανατικούς της Λουθηριανής εκκλησίας και τα παραμάγαζα της. Μετά την Αναγέννηση, η Μεταρρύθμιση του Λούθηρου προσπάθησε να ολοκληρώσει, την εξαφάνιση κάθε ίχνους ρίγους, ρεμβασμού και ενθουσιασμού από το Δυτικό Κόσμο.
Και ο ναζιστικός ολοκληρωτισμός το ίδιο άχυρο βόσκει. Κι ο κάθε ολοκληρωτισμός.
Ο Μαρξ, φύσει ρομαντικός, προσπάθησε με τον τρόπο του να εμφυσήσει στη Δύση ένα καινούργιο ιερό, ιπποτικό ενθουσιασμό. Και τα κατάφερε. Μέχρι τη στιγμή πού ο Σοσιαλιστικός ρεαλισμός αυτοκτόνησε το Μαγιακόφσκι.
Κάποιοι τώρα μιλούν για από-εξιδανίκευση της ιστορίας του ρεαλιστικού Σοσιαλισμού. Έχει δουλειά πολύ.
Ο μελαγχολικός μεγαλοαστός Αντονιόνι άφησε μια μικρή ελπίδα στον έρωτα. Τον αιώνιο επαναστάτη που κι ο Φρόυντ προσπάθησε να αποκαταστήσει στο θρόνο του, μέσω ντιβανιού.
Ν. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ
29/03/09

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

Visakhapatnam




Είναι τα τραπέζια χαμηλά,


είν' η μπύρα ξινή κι η ζέστη υγρή,


είνα η φτηνή σου πούντρα τ' άθλια αγγλικά μας.


Ειναι που προσπαθούμε να διασκεδάσουμε,


μ' ένα μαχαίρι στον κόρφο και κάμποσα δολάρια,


κάτ' απ' τη φοινικιά,


γυρεύοντας στις αναμνήσεις την εικόνα.


Ο ποδηλάτης περιμένει...


Τ΄άρωμα σου μπερδεμένο μ' ιδρώτες, λιβάνι, κι εμμετούς.


Ειναι, παν' απ' όλα, που μοιάζουμε.
Visakhapatnam 11/1977

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Αιδώς


Η Μελαγχολία σύμφωνα με τον Ιπποκράτη είναι ψυχική κατάσταση του ανθρώπου κατά την οποία ο φόβος και η απόσυρση διαρκούν για πολύ καιρό. Ο ορισμός ισχύει ακόμη και σήμερα ως έχει. Καταθλιπτικός είναι κάποιος που ζει μακριά από τον κόσμο, αποφεύγει και φοβάται την ανθρώπινη συναναστροφή. Συχνά αισθάνεται βαθειά κουρασμένος.
Είναι όλοι οι μοναχικοί άνθρωποι καταθλιπτικοί;
Το σίγουρο είναι ότι η ευφορία, πού είναι το αντίθετο της κατάθλιψης, οδηγεί σε υπερβολική μερικές φορές κοινωνική συναναστροφή. Όμως όταν έχουμε συννεφιές προτιμάμε να μένουμε μόνοι μας να κλαίμε τον πόνο μας.
Άρα ανεξάρτητα από τις βιολογικές ερμηνείες της κατάθλιψης υπάρχουν κλινικά δεδομένα πού μένουν σταθερά κι αναλλοίωτα εδώ και πολλούς αιώνες. Είναι ίσως η μόνη ψυχική νόσος για τα συμπτώματα και τη διάγνωση της οποίας συμφωνούν ο γιατροί μεταξύ τους. Ακόμη και αν τους χωρίζουν αιώνες.
Όλοι γνωρίζουν ότι η κατάθλιψη συνοδεύεται από θλίψη. Αποτελεί απορία άξιον για ποιο λόγο αγνοείται ένα άλλο συναίσθημα πιο βαθύ, πιο έντονο και πιο ανησυχητικό από την θλιψη. Πρόκειται για τη ντροπή την όποια όλοι ντρέπονται φαίνεται να ομολογήσουν.
Η ντροπή είναι κάτι διαφορετικό από τις ενοχές. Οι ενοχές προϋποθέτουν κάποιο άλλο πρόσωπο. Ο πενθών για παράδειγμα το γονέα του πιστεύει ότι δεν φέρθηκε καλά στον νεκρό όσο ζούσε. Οι ενοχές αναφέρονται στη συμπεριφορά μας απέναντι σε κάποιον άλλον.
Όποιος αισθάνεται ένοχος ζητά μία τιμωρία. Ο ντροπιασμένος ζητά την Τιμωρία, ζητά την εξαφάνιση. Η ντροπή συνιστά ισχυρό και άγριο συναίσθημα πού δεν ανακουφίζεται. Ο μελαγχολικός υποφέρει πάνω απ όλα από ντροπή.
Υπάρχουν κοινωνίες, όπως η ιαπωνική, στις οποίες η ντροπή παίζει ισχυρό ρόλο στις σχέσεις των ανθρώπων. Το ίδιο συνέβαινε στις αρχαίες ελληνικές κοινωνίες. «Αιδώς Αργείοι». Ο γνώστες της Ιλιάδος θυμούνται την αυτοκτονία του Αίαντα πάνω στο σπαθί του που μας κάνει να σκεφτόμαστε, με κάθε επιφύλαξη, το χαρα-κίρι των Γιαπωνέζων. Ο Αίαντας ενώ είχε βγει περιπολία με τον Οδυσσέα εξέλαβε τα βόδια για Τρώες και τα αποδεκάτισε. Την άλλη μέρα πού αντελήφθη το σφάλμα του δεν άντεξε την ντροπή και προτίμησε να δώσει τέλος στη ζωή του.
Σήμερα η αντίδρασή του φαντάζει υπερβολική ως ακατανόητη. Πιθανόν να έχουμε εξελιχθεί ως κοινωνία και να μην νιώθουμε πια ντροπές ως μικρά παιδιά. Είναι πια ντροπή να αισθάνεται κανείς ντροπή.
Μας αρκούν κάποιες μικροενοχές με τις οποίες τα βολεύουμε. Και δεν φτάνουμε στα άκρα.
Νίκος Χρηστίδης

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Ο μπαμπάς και η μαία

Ο «πατήρ» και η «μαμή»
Πόλεμος και βία
Ο άνθρωπος στη γέννησή του έρχεται βίαια στο κόσμο και δεν υπάρχει τοκετός χωρίς ωδίνες, χωρίς οδύνη και χωρίς βία. Σύμφωνα με τον Ηράκλειτο: «πόλεμος πατήρ πάντων» και σύμφωνα με τους μαρξιστές τους μαρξιστές η βία είναι μαμή της ιστορίας. Οι επαναστάσεις είναι τοκετοί ενός νέου θαυμαστού κόσμου. Επαναστάσεις έγιναν πολλές αλλά θαυμαστός καινούργιος κόσμος δεν υπήρξε ποτέ. Ο παραλληλισμός αποδείχτηκε αδόκιμος στη διάρκεια του αιματοκυλισμένου εικοστού αιώνα. Η βία είναι μαμή μόνο της βίας, μάχαιραν έδωσες μάχαιραν θα λάβεις.
Παρ όλα αυτά η βία αποτελεί χωρίς αμφιβολία αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής. Δεν λείπει ποτέ σε καμία εκδήλωση της. Σε γάμους και πανηγύρια πέφτουν πιστολιές, όταν αγκαλιάζουμε κάποιον που αγαπάμε τον σφίγγουμε μέχρι πνιγμονής αγνοώντας τις αντιδράσεις του και όποιος αγαπά παιδεύει η και δέρνει. Τι είναι λοιπόν αυτό πού κάνει ορισμένες μορφές βίας αποκρουστικές και καταδικαστέες; Γιατί οι φίλαθλοι ανέχονται τη Κυριακάτικη βία στα γήπεδα όταν ασκείται εναντίων των αντιπάλων;
Οδηγούμαστε στη σκέψη ότι στη κοινωνία μας υπάρχει δικαιολογημένη και αδικαιολόγητη βία. Όταν δεινοπαθεί αυτός που θεωρείται κακός ελάχιστοι διαμαρτύρονται και συνήθως πνίγονται οι φωνές τους. Ποιος όμως κρίνει πότε η βία δικαιολογείται και πότε όχι; Δύσκολη ερώτηση. Εκείνο που θέλουμε να τονίσουμε είναι ότι η καταδίκη η μη της βίας είναι σχετική, εξαρτάται από τις συνθήκες και εξαρτάται κυρίως από την ηθική κρίση του κάθε πολίτη.
Η ηθική κρίση του κάθε πολίτη είναι μεταβαλλόμενη, είναι ρευστή, αλλάζει στην πορεία του χρόνου. Δηλαδή ακόμη και για το ίδιο άτομο η συμπεριφορά που κατέκρινε χτες μπορεί να είναι αποδεκτή αύριο. Με τον τρόπο αυτό η ίδια η βία διαιωνίζεται αφού κάθε φορά κάποιος βρίσκεται να την χρησιμοποιήσει για «καλό σκοπό», για εκείνο δηλαδή που αυτός θεωρεί καλό σκοπό: την ομάδα του, το κόμμα του, τους φίλους του και πάει λέγοντας. Από τη νοοτροπία ετούτη η μόνη κερδισμένη είναι η βία.
Αναρωτιέται όμως κανείς; Αν σού επιτεθούν δεν πρέπει να αμυνθείς; Δεν αντιλέγω, δεν συμφωνώ με το «σφάξε με αγά μου ν αγιάσω». Αλλά αναρωτιέμαι κι εγώ αν πραγματικά βρίσκονται σε θέση άμυνας όλοι όσοι το υποστηρίζουν. Γιατί μάλλον όλοι αμυνόμενοι θεωρούν εαυτούς και όλοι επιτίθενται βίαια.
Ο Λέων Τολστόι έγραψε στο «Πόλεμος και Ειρήνη» πόσο απλό είναι να σταματήσουν οι πόλεμοι αν τόσο το ήθελαν οι άνθρωποι: «Αρκεί να πάψουν να τρέχουν στις μάχες». Ο ίδιος συγγραφέας διαπιστώνει ότι οι άνθρωποι σε όλους τους πολέμους «πετούν τη σκούφια τους» για πάνε στο μέτωπο της εξολοθρευτικής βίας. Νίκος Χρηστίδης

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

sitting


I prefer the word "sitting" to "meditating."

Meditating may be seen as another thing we do,

an activity, a practice, an engagement.

It might be a hobby or a game.

Sitting is non-active, it is a non-practice.

It is accepting, open, observant,

free from judgment.

It is an occasion to be mindful of the reality.

with in and with out us

and to be at peace with that reality.


It is the ultimate act of courage:

to non run away.

We do not seek escape.

We sit.
Ian McCrorie

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

The moon appears when the water is still

Sitting does not create truth,

meditation does not produce insight,

just as smelling a flower

does not make fragrant.



The perfume of the rose is there.

We slow down to attend the unfolding

and flowering of its nature.

Slowing down and attending

to just this breath allows

the rereality of Now to reveal its nature.

Sitting still give us the opportunity

to witness of the truth



The moon apppears only when the water is still.

Ian McCrorie

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

Συναισθηματική Νοημοσύνη


Ο όρος Συναισθηματική Νοημοσύνη εμφανίσθηκε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 80 και ανήκει στο καθημερινό λεξιλόγιο του κόσμου της εργασίας και της επιχείρησης. Προέρχεται από τη θεωρία της Συναισθηματικής Νοημοσύνης που έγινε ευρέως γνωστή από τον Αμερικανό Ψυχολόγο στο Πανεπιστήμιο τού Χάρβαρντ, Ντανιέλ Γκόλεμαν.
Ονομάστηκε Συναισθηματική Νοημοσύνη για να διακριθεί από τη γνωστή μας Διανοητική Νοημοσύνη η αλλιώς Αϊ Κιου. (I.Q.) πού προσμετρείται με σειρά από λογικά τεστ. Δεν υπάρχει αντίστοιχο τεστ το οποίο να υπολογίζει με αριθμητική ακρίβεια την συναισθηματική νοημοσύνη η κοινώς λεγόμενη «εξυπνάδα της καρδιάς». Πως την ορίζουμε;
Με τον όρο συναισθηματική νοημοσύνη νοείται ”η ικανότητα να αναγνωρίζει κανείς τα δικά του συναισθήματα, να τα κατανοεί και να τα ελέγχει. Είναι επίσης η ικανότητα να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα συναισθήματα των ανθρώπων γύρω του και να μπορεί να χειρίζεται αποτελεσματικά τόσο τα δικά του συναισθήματά του όσο και τις διαπροσωπικές του σχέσεις”. (Ντανιέλ Γκόλεμαν, Συναισθηματική νοημοσύνη, εκδ. Ελληνικά Γράμματα).
Ποια είναι η χρησιμότητα της θεωρίας αυτής για την όποια γίνεται τόσος ντόρος και για ποιο λόγο ενδιαφέρει τόσο πολύ τον εργασιακό χώρο, όποιος κι αν είναι;
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 70 οι επιχειρήσεις προσελάμβαναν τα υψηλόβαθμα στελέχη τους, και όχι μόνο, βάσει των πανεπιστημιακών διπλωμάτων τους και των επιτυχών σπουδών τους. Κάτι που φαίνεται λογικό εκ πρώτης όψεως. Οι αριστεύσαντες μαθητές και φοιτητές εύρισκαν και τις καλύτερες θέσεις στις επιχειρήσεις.
Στη πράξη όμως απεκαλύφθη ότι οι καλύτεροι της τάξης δεν ήταν απαραίτητα και οι ικανότεροι και οι πιο αποτελεσματικοί εργαζόμενοι. Για παράδειγμα δίσταζαν να πάρουν αποφάσεις, φοβόντουσαν η θύμωναν εύκολα χωρίς σοβαρό λόγο, η το πιο σημαντικό δεν ήξεραν να συμπεριφερθούν στο πλαίσιο ομάδας και ακόμη λιγότερο να επιδείξουν ηγετικά προσόντα.
Οι κάτοχοι πτυχίου με υψηλό βαθμό έχουν σίγουρα λογική σκέψη, ικανότητα πνευματικής συγκέντρωσης και άρτιες τεχνικές γνώσεις σε ο,τι αφορά το αντικείμενό τους. Παράλληλα διαπιστώθηκε στη πράξη ότι πανεπιστημιακοί αριστούχοι δεν έχουν συχνά τις απαραίτητες ικανότητες να αναγνωρίζουν και να ελέγχουν τα συναισθήματά τους. Επομένως δεν μπορούσαν να διαχειριστούν τις διαπροσωπικές τους σχέσεις με την ίδια ευφυΐα που διαχειρίζονταν τα τεχνικά ζητήματα.
Ιδιοφυίες όταν βρίσκονται μόνοι με το αντικείμενο της εργασίας τους αλλά συναισθηματικά ανήμποροι να τα βγάλουν πέρα στη κοινωνική τους ζωή. Στο σύγχρονο εργασιακό κόσμο οι καλοί τεχνίτες η τεχνικοί η επιστήμονες δεν λείπουν. Τα πανεπιστήμια και οι σχολές «παράγουν» διπλωματούχους με αυξάνοντα ρυθμό. Εκείνο που είναι σημαντικό πλέον σήμερα στην αγορά εργασίας είναι η ικανότητα στη διαχείριση των συναισθημάτων και στη συνεργασία με τους συναδέλφους. Η Συναισθηματική νοημοσύνη.
Μπορεί κανείς να ανοίξει τα μάτια της καρδιάς και να επανεξετάσει τον τρόπο πού συμπεριφέρεται στους γύρω του, ανωτέρους η κατωτέρους του στην ιεραρχία;
Αρκεί να κατανοήσει ότι οι συνάδελφοι του στη δουλειά δεν είναι εργαλεία αλλά άνθρωποι με συναισθήματα, για να αλλάξει η συμπεριφορά του. Για να αναπτύξει συναισθηματική νοημοσύνη.
ΝΙΚΟΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ
ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗΣ
PSYCOM
210 80 63 602
09/03/09

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2009

SIKKA


Τραβήχτηκαν τα νερά και φάνηκε μια ξέρα από κοράλι,

τα ψάρια σπσρταράνε κατ' απ τον ήλιο που τα ξεραίνει.

τα θαλασσοπούλια χυμάνε μανιασμένα, θριαμβικά κρώζοντας.

Τραβήχτηκαν τα νερά, γυμνός ο βράχος ύπουλος,

πότε σκόπελος,πότε ύφαλος,

παραμονεύει