Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009

Ο,τιδήποτε



Ο,τιδήποτε θα ΄κανα ,
ήδη ξεπέρασα τις μύριες λέξεις
και τα χίλια λάθη.

Μεσ’ το βυθό σου - είν’ όλα γαλάζια
βουτώ και φέρνω:
ένα, δύο, τρία, πολλά ,
ποτάμια,
ποταμάκια,
ρυάκια,
βρομόνερα, λήμματα,
χείμαρρο,
ένα σφηνάκι αίμα ,
γάργαρα νερά σταματούν στις προσχώσεις.
Είν’ ο ουρανός
ο θόλος του κρανίου σου.
Σα κοράκι ή χελιδόνι
απ τη φωλιά της ματιάς σου
φτερούγισμα,
νερένια κρουστά,
σφυρίζει ο κόσμος
βελούδο που ξεγλίστρησε από λυχνάρι.
Σ’αγαπάω

Από πού και γιατί* - Γαλαξίας

Τη φωτεινή λευκάζουσα λεωφόρο που αντικρίζουμε τη νύχτα, όταν σηκώσουμε το κεφάλι μας και στρέψουμε τα μάτια μας στον ουρανό την ονόμασαν ...