Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2009

Περί απείρου


Είναι το άπειρο ένα μπαλόνι γιορτινό

που το κρατούν πιτσιρικάδες,

τις Κυριακάδες,

στην πλατεία Αριστοτέλους.

Γι αυτού του άπειρου τη νομοτέλεια σου εξηγώ

κι όταν μιλάω για το μπαλόνι,

το πτητικό αέριο και την κλωστούλα

και την Κωστούλα,
που χθές μου έκανε φλερτ διαρκείας,

να με προσέχεις

Κι εγώ δεν ήθελα τ΄άπειρο μ΄ένοιαζε

κι όλο με κοίταζε με τα δύο άπειρα

τα δυό μου έμπειρα

μάτια κατάματα

ως τα χαράματα.

Έτσι μωρό μου έχουν τα πράματα.

Κι όταν μιλάω να με προσέχεις

μη μυρηκάζεις,
φτύσε τη τσίχλα σου

κι ασε τα κλάματα,

μασάς τα δάκρυα,

θάχουμε δράματα,

θα της το σκάσω της πιτσιρίκας το μπαλονάκι,

να πάμε σπίτι να δούμε σίριαλ απείρως όμορφο

και θα με σέρνεις,

μέχρι να φτάσουμε απ τη κλωστούλα,

ένα τσουτσούνι μαραζωμένο,

στα πεζοδρόμια.
Knowing many things doesn't teach insight,but in the same time...Lovers of wisdom must open their minds to very many things.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου