Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2012

Bertolt Brecht, “Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι”, μετφρ. Πέτρος Μάρκαρης


Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, ρώτησε τον κ.Κ η κορούλα της οικονόμας του, θα φέρονταν τότε πιο καλά στα μικρά ψαράκια; Σίγουρα, αποκρίθηκε εκείνος. “Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έχτιζαν για τα μικρά ψαράκια στη θάλασσα τεράστια κλουβιά και θα έβαζαν μέσα διάφορες τροφές, φυτά καθώς και ζωντανά. Θα φρόντιζαν τα κλουβιά να ‘χουν πάντα καθαρό νερό και γενικά θα τα εφοδίαζαν με διάφορες εγκαταστάσεις υγιείνης. Όταν λογουχάρη ένα ψαράκι τραυμάτιζε την ουρά του, οι καρχαρίες θα του έβαζαν αμέσως έναν επίδεσμο μην τυχόν και ψοφήσει πριν την ώρα του.
Έπειτα, για να μην μελαγχολούν τα ψαράκια, θα οργάνωναν κατά διαστήματα στη θάλασσα μεγάλες γιορτές, γιατί τα κεφάτα ψαράκια είναι πιο νόστιμα από τα θλιμμένα. Τούτα τα μεγάλα κλουβιά θα είχαν βέβαια και τα σχολειά τους. Εκεί τα ψαράκια θα μάθαιναν να κολυμπάνε στο στόμα του καρχαρία. Θα έπρεπε λογουχάρη να μάθουν γεωγραφία, για να μπορούν να βρίσκουν τους μεγάλους καρχαρίες, όταν αυτοί κάπου τεμπελιάζουν. Βέβαια, το σπουδαιότερο θα ήταν η ηθική διάπλαση των μικρών ψαριών.
Θα τους μάθαιναν ότι για ένα ψαράκι δεν υπάρχει μεγαλύτερη και ωραιότερη αρετή από το να θυσιάζεται πρόθυμα κι ότι τα ψαράκια θα έπρεπε να πιστεύουν τυφλά στους καρχαρίες, προπαντός όταν αυτοί τους λένε ότι θα φροντίσουν για ένα ωραίο μέλλον. Θα έδιναν στα ψαράκια να καταλάβουν πως αυτό το ωραίο μέλλον τότε μόνο θα είναι εξασφαλισμένο, όταν εκείνα μάθουν να υπακούνε. Τα ψαράκια θα έπρεπε να φυλάγονται από κάθε λογής ταπεινές, εγωιστικές και μαρξιστικές διαθέσεις, κι αν τύχαινε κανένα από δαύτα να φανερώσει τέτοιες αδυναμίες, τα άλλα τα ψαράκια θα έπρεπε να τα αναφέρουν αμέσως στους καρχαρίες.
Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έκαναν βέβαια αναμεταξύ τους και διάφορους πολέμους, για να κυριέψουν ξένα κλουβιά και ξένα ψαράκια. Στους πολέμους αυτούς ο κάθε καρχαρίας θα πολεμούσε με τα δικά του ψαράκια. Θα μάθαιναν τα ψαράκια ότι ανάμεσα σ’ αυτά και τα ψαράκια των άλλων καρχαριών υπάρχει τεράστια διαφορά. Τα ψαράκια θα τους έλεγαν, είναι ως γνωστό βουβά, σωπαίνουν ωστόσο σε όλότελα διαφορετικές γλώσσς, γι’ αυτό και είναι αδύνατο να καταλάβει το ένα τ’ άλλο. Σε κάθε ψαράκι που θα σκότωνε μερικά εχθρικά ψαράκια που σωπαίνουν σ’ άλλη γλώσσα, θα καρφίτσωναν κι από ‘να παράσημο από φύκι και θα του έδιναν τον τίτλο του ήρωα.
Αν βέβαια οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα είχαν και τη δική τους τέχνη. Θα είχαν ωραίους πίνακες που θα παράσταιναν τα δόντια των καρχαριών με θαυμάσια χρώματα, και τα στόματά τους θα ήταν σαν τους κήπους της Βαβυλώνας, όπου μπορεί να κάνει κανείς τρελό σεργιάνι. Τα θέατρα στο βυθό θα έδειχναν πως ηρωικά ψαράκια με την μπάντα μπροστά θα ορμούσαν μαγεμένα και νανουρισμένα με τις πιο όμορφες σκέψεις στο στόμα των καρχαριών. Δε θα έλειπε βέβαια και η θρησκεία, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι. Αυτή θα δίδασσκε ότι τα ψάρια μονάχα στην κοιλιά των καρχαριών θα άρχιζαν να γεύονται την αληθινή ζωή.
Εξάλλου, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, όλα τα ψαράκια δε θα ήταν πια ίσα κι όμοια όπως συμβαίνει σήμερα. Μερικά από δαύτα θ’ αποχτούσαν αξιώματα και θα τα τοποθετούσαν πάνω από τα άλλα ψαράκια. Όσα μάλιστα είναι λίγο πιο μεγάλα θα είχαν το λεύτερο να τρώνε τα πιο μικρά. Αυτό θα ήταν άλλωστε ευχάριστο για τους καρχαρίες, γιατί έτσι εκείνοι δε θα χρειάζονταν πια παρά να καταπίνουν συχνότερα πιο μεγάλες μπουκιές. Και τα πιο μεγάλα ψαράκια, αυτά που θα είχαν τις ψηλές θέσεις, θα φρόντιζαν για την τάξη ανάμεσα στα ψαράκια και θα γίνονταν δάσκαλοι, αξιωματικοί και μηχανικοί στα ψαροκλουβιά. Κοντολογίς, μόνο αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα είχαμε πολιτισμό στη θάλασσα.”
Από το βιβίο “Ιστορίες του κ. Κόυνερ”

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2012

Η ΕΡΤ ως κομματικό λάφυρο οδεύει προς την καταστροφή


Οι Δεξιοί (παλαιάς και νέας κοπής…) επελαύνουν στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, χωρίς να αφήνουν τίποτε όρθιο. Ξεχνούν ότι πρόκειται για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση και την αντιμετωπίζουν ως κομματικό λάφυρο. Άρχισαν το ξήλωμα της διοικητικής πυραμίδας, για το βόλεμα των ημετέρων, με τρίμηνη είναι αλήθεια καθυστέρηση. Χωρίς όραμα και χωρίς σχέδιο, αναζητούν την ισορροπία ανάμεσα στους εσωκομματικούς ανταγωνισμούς, στις δουλείες που έχουν έναντι επιχειρηματιών και στις επιθυμίες των 3 συνεταίρων της μνημονιακής κυβέρνησης .

Η λύση αυτού του γρίφου ήθελε το χρόνο του, Εξ ου και η καθυστέρηση … Σε ρόλο ακολούθου και κάποιοι μεταλλαγμένοι που ντρέπονται να δηλώσουν (σήμερα!!!) ΠΑΣΟΚ και προβάλλονται ως επιλογή της ΔΗΜΑΡ.

Κάνοντας τη χαρτογράφηση αντιλαμβάνεσαι πως η τρικομματική κυβέρνηση μοίρασε την προίκα . Το φιλέτο -η ΝΕΤ-¨στα χέρια της λεωφόρου Συγγρού με την συνδρομή –ανοχή των …άλλων δημοκρατικών δυνάμεων της συγκυβέρνησης ενώ η ΕΤ3 άθικτη στα χέρια των “Βενιζελικών”.

Σαρωτικές αλλαγές σε ολόκληρη την πυραμίδα της διοίκησης της ΕΡΤ με ένα και μοναδικό στόχο: Την χειραγώγηση της ενημέρωσης και την μετατροπή της ΕΡΤ σε ΥΕΝΕΔ του μνημονίου. Κλείνουν κάθε χαραμάδα και παίρνουν στα χέρια τους τον απόλυτο έλεγχο της ενημέρωσης σε μια περίοδο που διογκώνεται η δυσαρέσκεια από τις μνημονιακές πολιτικές .

Με παλιά υλικά και ξεπερασμένες μεθόδους του παρελθόντος ανέβασαν στην ΕΡΤ μετά από παζάρια, «γνωστούς επαγγελματίες» των κομματικών γραφείων για να ασκήσουν την τροϊκανική προπαγάνδα. Πρόσωπα γνωστά για τις σχέσεις τους με τους κομματικούς διαδρόμους αλλά και τις «δεσμεύσεις » τους έναντι επιχειρηματικών συμφερόντων…. ..

Σαν να μην πέρασε μια μέρα, επιστρέφουν ρεβανσιστικά ,διορίζοντας κομματάρχες, χωρίς διαγωνισμούς , χωρίς ΑΣΕΠ, με μισθούς που δεν εντάσσονται σε ΣΣΕ αλλά ως ΠΕΘ. Και όλα αυτά την ώρα που δεν πληρώνουν κυριακάτικα και υπερωρίες επικαλούμενοι την υπέρβαση του προϋπολογισμού στις δύο προεκλογικές περιόδους.

Άλλαξαν διευθυντές, υιοθετώντας, κατά γράμμα, ως αξίωμα την παλαιοκομματική πρακτική πως «όταν αλλάζει η κυβέρνηση, δεν υπάρχει συνέχεια του μηχανισμού αλλά παραχώρηση του αξιώματος στον .. κομματικό». Ζήτησαν επ’ αμοιβή βέβαια, τη συνδρομή ατόμων που είχαν βγει στη σύνταξη για να βοηθήσουν την μετατροπή της ΕΡΤ σε φερέφωνο της μνημονιακής πολιτικής ,της «νέας ΥΕΝΕΔ»…

Το τιμόνι των ειδήσεων ανέλαβε ένας πρώην εκδότης εβδομαδιαίας εφημερίδας που έκλεισε, ο οποίος όμως έγινε περισσότερο γνωστός από το την παρουσίαση του κατ’ ευφημισμόν «δελτίου ειδήσεων» του ΣΤΑΡ. Θα συνεπικουρείται και από έτερο επιτυχημένο δημοσιογράφο (κομματικό υπάλληλο) ο οποίος επιστρέφει στην Αγια Παρασκευή, αφού έχει διαπρέψει σε απολύσεις και περικοπές μισθών σε άλλα μέσα όπου εργάστηκε.

Οι επιλογές αυτές είναι τυχαίες; Αποτέλεσμα των πολιτικών και επιχειρηματικών συσχετισμών που ορέγονται τη δημόσια τηλεόραση; Ή μήπως πρόκειται για το επόμενο στάδιο του περιβόητου σχεδίου Μόσιαλου περί διάλυσης και εκποiησης της δημόσιας ραδιοτηλεορασης;

Όλα αυτά θα φανούν πολύ σύντομα. Στην παρούσα φάση που το πολιτικό προσωπικό βρίσκεται σε πανικό τοποθετεί τους εντεταλμένους του για να περισώσει ό,τι και όπως μπορεί και κυρίως τον εαυτό του ενισχύοντας τον ασφυκτικό έλεγχο..

Η μοιρασιά μεταξύ της τρόϊκας εσωτερικού έγινε δίκαια….

Τα πρώτα δείγματα της πιστοποίηση της αλλαγής είναι ξεκάθαρα :

«Κούρεμα» της «Πρωινής Ενημέρωσης» του Κ. Αρβανίτη και της Μ. Κατσίμη που φιλοξενούσαν και την αντίθετη άποψη. Στόχος να μην έχουν βήμα οι άλλες «φωνές» της κοινωνίας , που αγωνιούν και αγωνίζονται για την αξιοπρέπεια και την επιβίωσή τους. Να μην ακουστούν τα επιχειρηματα τους

Αλλαγές στην πρωινή ζώνη με πρόσχημα την αποχώρηση της Μαρίας Σαράφογλου. Την διασφάλιση του μνημονιακού μονολόγου εξασφάλισε η τοποθέτηση του Γιώργου Κουβαρά σε ρόλο διαχειριστή της καθημερινής πολιτικής ατζέντας. Ετσι ,εχει και το κεφάλι της ήσυχο η λεωφόρος Συγγρού. Οσο για το επόμενο 2ωρο ,τα πειράματα συνεχίζονται γιατί πολλοί οι μνηστήρες και πολλές οι εμμονές με καλλονή, κόρη πρώην θεσσαλονικιού Υπουργού…

Οι «μέσα» αντιδρούν, γιατί δεν αξιοποιήθηκαν από την νέα Διοίκηση, η οποία προχώρησε σε «ακριβά δάνεια» απ’ έξω.. Οσο για τους …μεταγραφέντες – αρκετοί από τους οποίους ήταν στα αζήτητα- θεωρούν τον εαυτό τους πολύτιμο κεφάλαιο για την ανασυγκρότηση της ΕΡΤ … Μεταγραφές που στοιχίζουν ακριβά, καθώς όλος αυτός ο περιφερόμενο θίασος δεν έρχεται ούτε με εθελοντισμό, ούτε με ΣΣΕ, όσο υπάρχουν ακόμη. Ολοι ΠΕΘ! Που σημαίνει αμοιβές περί τα 4 χιλιαρικα μεικτά, όταν η πλειοψηφία των εργαζομένων κινείται στα 1000-1200 ευρώ, όταν ετοιμάζουν σχέδιο απομάκρυνσης της σημερινής γενιάς των συμβασιούχων, προκειμένου να μειωθεί ο κρατικός τομέας, όπως προστάζει η τρόικα .. Αφήστε που εκείνοι οι βουλευτές – δημοσιογράφοι που δεν τόλμησαν να αντιταχθούν στο σχέδιο Μόσιαλου επέστρεψαν στο καταφύγιο της ΕΡΤ εφόσον απέτυχαν να επανεκλεγούν. Στη δημόσια ραδιοτηλεοραση εξασφάλισαν εργασία και αποτυχόντες βουλευτές από την ιδιωτική τηλεόραση.

Η λεηλασία της ΕΡΤ συνεχίζεται ξεδιάντροπα από την 3κομματική κυβέρνηση. Πρόκειται για σκάνδαλο αφού πήραν από το πλεόνασμα της ΕΡΤ για να πληρώσουν τους επιχειρηματίες των φωτοβολταϊκών – κλοπή 75.000.000 από το ανταποδοτικό τέλος της ΕΡΤ.

Και όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια που μελετάται νέα μείωση των αποδοχών των εργαζομένων που έχουν ήδη κουρευτεί κατά 35% .Ταυτόχρονα υπάρχει σιωπή για το μέλλον των συμβασιούχων που βλέπουν την πόρτα της εξόδου ανοιχτή στις αρχές του χρόνου . Μήπως πρέπει να υπάρξει αντίδραση πριν να είναι πολύ αργα;

ΥΓ. Το “κερασάκι” στην τούρτα της ασύλληπτης σπατάλης είναι η στελέχωση του Γραφείου του Διευθύνοντος Συμβούλου Ν. Σίμου, το οποίο από τον Αύγουστο κοστίζει 9.500 ευρώ στην ΕΡΤ: Ειδικότερα, κάποιος αποτυχών υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με τον συνδασμό Κικίλια (Μανούσος Καμπανέλης) ανέλαβε Διευθυντής του Γραφείου (!) του Διευθύνοντος με απολαβές 3.500 ευρώ και από 2.000 ευρώ εισπράττει εκάστη από τις τρεις (!) νέες γραμματείς του κ. Σίμου. Και οι 4 με ετήσιες συμβάσεις, από τον Αύγουστο τοποθετήθηκαν υποτίθεται σε θέσεις “μετακλητών” υπαλλήλων για να συμβάλουν κι αυτοί στην αμετάκλητη απαξίωση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.
Πηγή: syspeirosi.wordpress.com

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

Tου έρωτα και της βροντής



Εκεί π΄αστραποβρόνταγε
κι έσκιζε το σκoτάδι
και τη σιωπή θρυμμάτιζε,
μέσα στα δυό σου μάτια,
είδα πανιά,
σαλπάραμε
χιλιάδες κολασμένοι,
να ταξειδεύουμε μαζί
κι είμασταν μόνο οι δυό μας.
Ειδωλοπολλαπλάσια,
της αστραπής τερτίπια.
Κι ο κεραυνός που χτύπησε
απάνου στην καρδιά μου,
ατρόμητη την έκανε
για να τον κατακτήσω

...τον έρωτα που ξέφευγε μεσ την αναμπουμπούλα

Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ? Καθημερινά λίγο πριν τις 11 το πρωί και λίγο πριν τις 7 το απόγευμα στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ105,8 http://tvradio.ert.gr/radio/liveradio/net.asp


Ποντικός
Η αρχαία ελληνική λέξη πόντος αρχικά σήμαινε θάλασσα. Εξ ου και η λέξεις ποντοπόρος υπερπόντιος και άλλες. Στους αρχαίους συγγραφείς, Ησίοδο, Πίνδαρο και στους μεταγενέστερους, η λέξη "Πόντος", όταν χρησιμοποιείται για να ονομάσει θαλάσσιο χώρο, ταυτίζεται με τον Εύξεινο Πόντο. Στους αττικούς ρήτορες η ονομασία "Πόντος" αποδίδεται στην Ταυρική χερσόνησο (Κριμαία), ενώ αργότερα μετά τον Ηρόδοτο και, κυρίως, έπειτα από τον Ξενοφώντα (Κύρου Ανάβασις), οι γεωγράφοι και οι συγγραφείς "Πόντο" αποκαλούν τη νότια περιοχή του Εύξεινου Πόντου, που περιλαμβάνει τον παραλιακό χώρο ανάμεσα στον Άλυ ποταμό και την κολχίδα, ανατολικά της Τραπεζούντας, από την πόλη Διοσκουριάδα ως το δυτικό τμήμα της Σινώπης. Η περιοχή αυτή ήταν ο σιτοβολώνας του αρχαίου κόσμου. Από κει φόρτωναν τα πλοία στάρι και το μετέφεραν στον Πειραιά και τα άλλα μεγάλα λιμάνια της αρχαιότητας. Μαζί με το σιτάρι όμως μετέφεραν και λαθρεπιβατες, τα ποντίκια, που αρέσκονται ιδιαίτερα στο στοιβαγμένο και έτοιμο προς βρώσιν φορτίο.

Ο ποντικός στην αρχαία ελληνική λεγόταν μυς (γεν. μυός).
Από τον μυ και η λατινική mus, από όπου και η αγγλική mouse, η γερμανική maus, η Ιταλική μόουσε (mouse).

Η λέξη μυς στη μεσαιωνική ελληνική αντικαταστάθηκε από το προσδιοριστικό της επίθετο ποντικός .Ποντικός μυς, λοιπόν, ήταν αρχικά ο θαλάσσιος ποντικός, των καραβιών, ενώ αρουραίος (άπό το άρουρα = γη) ο αγροτικός. Από τον Αρουραίο προηλθε και το λατινικό ρατ (rat), απο τη ίδια ρίζα έλκουν την καταγωγή τους και οι λέξεις, rat στην αγγλική ratta στην Ισπανική ratto στην Ιταλική, ρα (ργχα) στη Γαλλική και σε πολλές ακόμη γλώσσες.


Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

Η Χρυσούλα, ο Ασφαλίτης, ο Μαίανδρος και η Χρυσή Αυγή.





Η φίλη μου η Χρυσούλα, συμμαθήτρια απ το Γυμνάσιο πριν πολλά χρόνια, η καλύτερη μαθήτρια τότε, πολύ καλή επαγγελματίας τώρα, διατηρεί ένα κατάστημα νεωτερισμών, σε μια μικροαστική γειτονιά του Λεκανοπεδίου.
Παρά την κρίση τα πάει μια χαρά, γιατί αγαπάει αυτό που κάνει και εκτός απ τα προϊόντα, προσφέρει, την καλή της διάθεση, το χαμόγελό της και συχνά πυκνά υπηρεσίες συμβουλευτικής στις πελάτισσές της, που τις εκμυστηρεύονται σχεδόν τα πάντα. Το πελατολόγιο της εκτείνεται σ’ όλο το ηλικιακό φάσμα και περιλαμβάνει αρκετούς άνδρες, που είτε αγοράζουν φτηνοδωράκια για τις καλές τους, είτε μικροπράγματα για πάρτι τους.
Οι μικρότεροι σε ηλικία το προτιμούν, για τα αξεσουάρ που καλύπτουν μεγάλη γκάμα και είναι πρωτότυπα και φτηνά.
Τελευταία οι δεκαεξάηρηδες ζήτησαν δαχτυλίδια με Μαίανδρο, και η πρώτη παρτίδα που έφερε εξαντλήθηκε αμέσως, με το που σχόλασαν το λύκειο και το γυμνάσιο της περιοχής, κι έπεσε σύρμα για το καινούργιο εμπόρευμα.
Το ίδιο απόγευμα κι ο ασφαλίτης, που αγόραζε κυρίως στρινγκάκια, παλιός πελάτης, αφού έριξε μια ματιά τη ρώτησε, αν έχει δαχτυλίδια με το σήμα της Χρυσής Αυγής.
Η Χρυσούλα του είπε πως είχε κάποια με μαίανδρο, αλλά εξαντλήθηκαν και πως σε λίγες μέρες θα ξαναφέρει.
Ο ασφαλίτης τότε της είπε πως δεν θέλει το μαίανδρο, αλλά το original σήμα της Χρυσής Αυγής με τα χρώματα, τις δάφνες, τα αρχικά και με τα όλα του και πως αν και τα βρει και τα φέρει, θα πάρει σε πρώτη φάση, τουλάχιστον διακόσια.
Ναι τελικά η Χ.Α. γίνεται μόδα. Και δεν είναι απλώς θέμα αισθητικής. Δεν είναι μόνο το κιτς το πρόβλημα, είναι η βίαια του εξάπλωση, σε ένα κοινό, έτοιμο από καιρό.