Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

ΦΥΓΗ



Δέν ταν λλη γάπη μας
φευγε ξαναγύριζε κα μς φερνε
να χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό
να χαμόγελο μαρμαρωμένο, χαμένο
μέσα στό πρωινό χορτάρι
να παράξενο κοχύλι πο δοκίμαζε
ν τ ξηγήσει πίμονα ψυχή μας.

γάπη μας δέν ταν λλη ψηλαφοσε
σιγά μέσα στ πράγματα πο μς τριγύριζαν
ν ξηγήσει γιατί δέ θέλουμε ν πεθάνουμε
μ τόσο πάθος.

Κι ν κρατηθήκαμε π λαγόνια κι ν γκαλιάσαμε
μ' λη τη δύναμή μας λλους αχένες
κι ν σμίξαμε τν νάσα μας μ τν νάσα
κείνου το νθρώπου
κι' ν κλείσαμε τ μάτια μας, δέν ταν λλη
μονάχα ατός βαθύτερος καημός ν κρατηθομε
μέσα στ φυγή.
Γ. Σεφέρης


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου