Τρίτη, 28 Ιανουαρίου 2014

anima incognita

Aν η καρδιά μου μπορούσε να σκεφτεί θα σταματούσε
αόρατη anima εσύ,, μια φωνή που με αποπλανούσε
Πόσο με ξέρεις άγνωστη και λες πως μ αγαπάς;
και τι ζητάς, λες πως πονάς,
φτεροκοπάς και σέρνεσαι 
φίδι κι αητός στα όνειρα
τα κόλπα σου παμπόνηρα
θέλω να σου ξεφύγω
αράχνη εσύ; 
σκορπιός εγώ θα γίνω
φαρμάκι φάρμακο κεντρί
μεσ το μυαλό σου μπήγω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου