Το UNFOLLOW στην ΕΡΑ

    Την Πέμπτη 27 Ιουνίου ο Γιώργος Παπαζαχαρίου είχε καλεσμένους στο ραδιοφωνικό studio της ΕΡΑ την Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου και τον Αυγουστίνο Ζενάκο από το περιοδικό UNFOLLOW σε μια τρίωρη συζήτηση που αξίζει να ακούσετε. -εδώ

Εκπομπή για τον απεργό πείνας Κώστα Σακκά στην ΕΡΤ

Εκπομπή για τον απεργό πείνας Κώστα Σακκά στην αυτοδιαχειριζόμενη ΕΡΤ στις 24 Ιουνίου 2013.εδώ

Δημοσιογράφοι ΕΡΤ: Το σπίτι που μιλάει

Δημοσιογράφοι ΕΡΤ: Το σπίτι που μιλάει: Στον αστερισμό του... Ωρίωνα Μιλώντας για ταξείδια με μέσον το όνειρο, την ποίηση, την τέχνη... ...

Δημοσιογράφοι ΕΡΤ: Υπογράψτε για να σωθεί Η ΕΡΤ!

Δημοσιογράφοι ΕΡΤ: Υπογράψτε για να σωθεί Η ΕΡΤ!: http://www.avaaz.org/en/greece_ert_gr/?pv=5&rc=fb

We Buy Gold

Μια μέρα μετά το επεισόδιο του Κεμάλ και τις συστάσεις για συμμόρφωση, μια νύχτα πριν τη μεγάλη νύχτα της Ελλάδας που ποτέ δεν... ξημερώνει. Παρτάκηδες, δειλοί και ποτισμένοι ωχαδερφισμό, οδεύουμε στο Ζάλογγο έρποντας και παραμυθιαζόμαστε πως πάμε εκδρομή, στον προβλήτα 2 για να πουλήσουμε την υποταγή μας σε τιμή ευκαιρίας με Dealer το ...Πρόεδρος της Δημοκρατίας(;)
Μπουνταλά Γιουνάν Χαιβάν, άκου τον Πάχτα τον αρπάχτρα και πιες κυάνιο κι ιδιωτικό νεράκι που για να το πληρώσεις θα πουλήσεις και τη βέρα σου στα  αστικα"ορυχεία" που φύτρωσαν σαν μανιτάρια και δηλώνουν σε κάθε γωνιά, σε κάθε γειτονιά:  We Buy Gold  

Εκδρομή στη… συνέλευση

Και ξαφνικά, κατά τις τρεις, η αίθουσα σύνταξης γέμισε, είχαμε ξεκινήσει στη μία και μισή, καινούργια πρόσωπα ανυπόμονα και κάποιοι, πιο εκδηλωτικοί, να σκούζουν: «άντε να τελειώνουμε να ψηφίσουμε, ο κόσμος φεύγει». Πράγματι κάποιοι από τους «επισκέπτες» δεν το άντεχαν και σιγά – σιγά και διακριτικά την έκαναν. Χρόνος υπήρχε και θέματα πολλά, που οι συνθήκες επέβαλλαν  να αντιμετωπιστούν με μεγάλη προσοχή, η στάση εργασίας τέλειωνε στις πέντε.

Έλα όμως που κάποιοι δεν αντέχουν τις συλλογικές διαδικασίες, και καλά αυτοί τους γνωρίζουμε καιρό τώρα, απέχουν συστηματικά και κατακρίνουν συστηματικότερα, αποφεύγουν να εκτεθούν, γιατί πιστεύουν πως θα σωθούν απ τον επερχόμενο κατακλυσμό και στηλιτεύουν τους υπόλοιπους, γιατί λέει «εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες».  Είναι και οι άλλοι οι «σεσημασμένοι», αυτούς τους ξέρουμε καιρό, προκλητικοί κι απαξιωτικοί, απέχουν τις περισσότερες φορές, γιατί έχουν πιο σοβαρά πράγματα να κάνουν, μα μόλις δοθεί η εντολή παίρνουν το λόγο κι ένας- ένας εκφράζουν στεντόρεια την άποψή τους που πάντοτε είναι «their master’s voice».

  Τι ακριβώς εκπροσωπούν αυτοί οι πρωτεργάτες του «φτάνει πια» που πέρσι, κατάφεραν συσπειρώνοντας και πολλούς που δε γνώριζαν, να υφαρπάξουν 200 υπογραφές και να ακυρώσουν μια πολύμηνη και κοπιαστική αγωνιστική προσπάθεια, κυριολεκτικά στο παρά πέντε;

Οι εκ του ασφαλούς μαγκιές του Αδώνιδος… και η ψήφος του Τατσόπουλου

Αργά χθες το μεσημέρι η Βουλή αποφάσισε να μην αρθεί η ασυλία του Άδωνη Γεωργιάδη ο οποίος είχε χαρακτηρίσει σε συζήτηση στη Βουλή τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ Δημήτρη Τρίμη σαν αρχηγό των κουκουλοφόρων.

Στην ψηφοφορία που έγινε στην ολομέλεια, 102 βουλευτές ψήφισαν κατά της άρσης ασυλίας, 80 υπέρ, 13 παρών ενώ βρέθηκε και ένα λευκό. Το θέμα ήρθε στη Βουλή έπειτα από μήνυση του προέδρου της ΕΣΗΕΑ κ. Τρίμη, ο οποίος κατηγόρησε τον κ. Γεωργιάδη πως τον είχε αποκαλέσει “αρχηγό των κουκουλοφόρων”.

Στην ομιλία του για το θέμα ο κ. Γεωργιάδης ζήτησε από τους βουλευτές να ψηφίσουν κατά της άρσης της ασυλίας του υποστηρίζοντας πως όσα είπε ήταν πολιτική δήλωση και πως με βάση το Σύνταγμα ο βουλευτής δεν διώκεται για τις πολιτικές του απόψεις. Μετά το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ο κ. Γεωργιάδης με εμφανή ικανοποίηση από το αποτέλεσμα ακούστηκε να λέει σε γαλάζιο πηγαδάκι: “δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο μου έκανε μήνυση ο κ. Τρίμης, αφού από εκπρόσωπο τύπου των κουκουλοφόρων τον αναβάθμισα σε αρχηγό.

(Πηγή: iefimerida.gr)

Αναφερόμενος στην παρέμβαση που προκάλεσε την εναντίον του μήνυση (είχε χαρακτηρίσει τον κ. Τρίμη “αρχηγό των κουκουλοφόρων”) , ο κ. Γεωργιάδης σημείωσε πως “πριν 1,5 χρόνο ήταν στο βήμα της Βουλής ο κ. Τσίπρας, έκανε μια ομιλία, καταγγέλλοντας την αστυνομική βία και έφερε ως παράδειγμα της “υπερβάλλουσας αστυνομικής βίας”, ότι η Αστυνομία χτυπούσε τον κ. Τρίμη που παρουσιαζόταν εκείνη τη μέρα με ένα μπανταρισμένο χέρι. Και ρώτησε, “είναι κουκουλοφόρος ο κ. Τρίμης”; Πετάγομαι και λέω, “μα είναι ο αρχηγός των κουκουλοφόρων”. Είμαι βουλευτής, μιλώ σε άλλον βουλευτή και προφανώς το σχόλιό μου είναι πολιτική κριτική. Δεν είναι προσωπική αντιδικία. Δεν έχω προσωπική αντιδικία με τον κ. Τρίμη, τον οποίον δεν γνωρίζω ούτε και θέλω να γνωρίσω. Είναι ο ορισμός του άρθρου 61 του Συντάγματος. Αν αρθεί η ασυλία μου, προφανώς δεν μπορεί να υπάρχει βουλευτική ασυλία για κανέναν λόγο. Αιτούμαι την μη άρση της ασυλίας μου”, τόνισε ο κ. Γεωργιάδης.

(Πηγή: enikos.gr)

Υπέρ της άρσης της ασυλίας του βουλευτή, είχαν ταχθεί επισήμως ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

ΑΝΤ' ΑΥΤΗΣ

ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ

Όνομα ουδέτερο πολύ ουδέτερο

Περιμένει τα γένη του έρωτα του ουσιαστικού

Ας είναι και τα δυο θηλυκά ή αρσενικά, ο Ψινάκης με τον Ρουβά

Να φάνε τα πατατάκια του αρμυρού μας μέλλοντος κι αόριστα πασατέμπο.

Να περάσει ο καιρός οριστικά και αμετάκλητα

Να κολλήσει πάνω του το τσόφλι που έφτυσε το αστραφτερό στόμα του Ηλία

Ή ένα ψίχουλο απ το θρυμματισμένο πατατάκι του Σάκη.

Το παγκάκι του παγκακίου που έγινε πάγκακο απ' τις νεολεξίες αμόρφωτων μελαμψών.

Όχι δεν είμαι λυπημένη. Θυμωμένη σε τετελεσμένο υπερσυντέλικο.

Τα δυό παλικάρια συλλογιέμαι που λάμπουν όσο το χρυσάφι του ήλιου και μάταια περιμένουν να νυχτώσει

Και το παγκάκι κατειλημμένο τρίζει ντροπιασμένο κι ανυπόμονο

Συγκεχυμένη αγανάκτηση του ουδέτερου που οι μελαμψοί καταληψίες

Δεν του επιτρέπουν να γίνει ουσιαστικό…

Στην Κυψέλη,

χωρίς Βασίλισσα. Μόνο Κηφήνες κι εργάτριες …

Χωρίς πολτό και μέλι

Κανείς δεν ξέρει τι μέλλει...

Γ.Π.

«αρμονία αφανής, φανερής κρείττων».

Η λέξη αρμονία, εκ του ρήματος «αρμόζω» ή «άρω» (βάση και της λέξεως «Αρετή») σημαίνει αρμογή, μουσική συμφωνία, συνομολογία, συναρμογή, σύνδεσμος και, κατ’ επέκταση,  εναρμόνιση των πραγμάτων.  Στην ελληνική μυθολογία η Αρμονία ήταν κόρη δύο θεών, κατά τη Θεογονία του Ησιόδου: του Άρη και της Αφροδίτης και αδελφή του Φόβου και του Δείμου, και κατά μία άλλη εκδοχή, η Αρμονία ήταν κόρη του Δία και της Ηλέκτρας, και καταγόταν από τη Σαμοθράκη, από όπου είχε απαχθεί από τον Κάδμο. Αυτή την εκδοχή ασπάζεται ο Ευριπίδης στην τραγωδία του Φόνισσαι.

Αρμονία είναι το γίγνεσθαι, η τάξη, το παιγνίδι εντός της αναγκαιότητας, ο νόμος, το ίδιο το σύμπαν. Όλες οι δυνάμεις τείνουν να συγκρουστούν και να βρουν μία ανακουφιστική θέση· ό,τι προκύπτει μετά τη σύγκρουση είναι αρμονικό, η ζωή η ίδια στις αναταράξεις και την ηπιότητά της.

Η αρμονία προκύπτει από τα διαφορετικά. Το διέγνωσε αυτό πρώτος ο πιο λεπτός ίσως ψυχολόγος και διανοητής της ανθρωπότητας, ο Ηράκλειτος: Το αντίξουν συμφέρον και εκ των διαφερόντων καλλίστην αρμονίαν (και πάντα κατ' έριν γίνεσθαι), το αντίρροπο ωφελεί· και η καλλίστη αρμονία προκύπτει από το διαφορετικό.  Ο Ηράκλειτος επίσης θεωρεί την κρυμμένη αρμονία, ανώτερη της φανερής. «αρμονία αφανής, φανερής κρείττων».

Στον Εμπεδοκλή αναφέρεται ως κύριο όνομα, στην θέση της Φιλότητος ή της Αφροδίτης. Στην ησιόδειο «Θεογονία» (937), καθώς και στην ευρυτέρα Εθνική θεολογία και λατρεία των Ελλήνων, η Αρμονία είναι θεά (βλ. Αρμονία). Στην πολιτειακή λατρεία της θεάς Αρμονίας, οι πολίτες και οι αρχές των πόλεων την επικαλούντο για  την εύνομη κοινωνικοπολιτική ζωή.

Ως μουσικός όρος, ειδικά για την αρχαιοελληνική μουσική, αρμονία σημαίνει μέθοδος κατασκευής μουσικών κλιμάκων, δια της συναρμογής μουσικών διαστημάτων. Κατ' επέκταση ο όρος αρμονία σημαίνει «μουσική κλίμακα». 

Η αναζήτηση

Η αναζήτηση Αναζητώντας το σπίτι του Θεού Μάζεψε όλο σου το θάρρος και κάνε το άλμα. Θα εξακολουθείς να υπάρχεις, αλλά με τρόπο τόσο καινούργιο που δεν θα μπορείς να τον συνδέσεις με τον παλιό. Θα είναι ασυνεχής. Το παλιό ήταν τόσο μικροσκοπικό, τόσο μικρό, τόσο φτωχό, και το καινούργιο είναι τόσο πελώριο. Από μικρή δροσοσταλίδα έγινες ωκεανός. Αλλά ακόμη κι η δροσοσταλίδα που γλιστρά από το φύλλο του λωτού τρέμει για μια στιγμή, προσπαθεί να μείνει εκεί κρεμασμένη λίγο ακόμη, επειδή βλέπει τον ωκεανό... μόλις πέσει από το φύλλο του λωτού θα χαθεί. Πράγματι, κατά ένα τρόπο δεν θα υπάρχει΄ ως δροσοσταλίδα δεν θα υπάρχει. Δεν πρόκειται όμως για απώλεια. Θα γίνει ωκεάνια. Και όλοι οι άλλοι ωκεανοί είναι περιορισμένοι. Ο ωκεανός της ύπαρξης είναι απεριόριστος. Εχω μιλήσει πολλές φορές για ένα όμορφο ποίημα του Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ. Ο ποιητής αναζητά τον Θεό εδώ και εκατομμύρια ζωές. Τον έχει δει μερικές φορές, από πολύ μακριά, κοντά σε κάποιο άστρο, και άρχισε να κινείται προς τα εκεί, ώσπου όμως να φτάσει ως το άστρο εκείνο, ο Θεός είχε μετακινηθεί σε άλλο μέρος. Συνέχισε όμως να ψάχνει και να ψάχνει΄ ήταν αποφασισμένος να βρει τον Θεό, και η πιο μεγάλη έκπληξη ήταν ότι κάποια μέρα έφτασε πράγματι σε ένα σπίτι όπου έγραφε πάνω στην πόρτα: ΄΄Το σπίτι του Θεού.΄΄ Καταλαβαίνεις την έκστασή του, καταλαβαίνεις τη χαρά του. Ανεβαίνει τρέχοντας τα σκαλοπάτια και ακριβώς τη στιγμή που πρόκειται να κτυπήσει την πόρτα, ξαφνικά ακινητοποιείται το χέρι του. Προβάλει μέσα του μια ιδέα: ΄΄Αν κατά τύχη αυτό είναι πραγματικά το σπίτι του Θεού, τότε έχω τελειώσει, τελειώνει η αναζήτησή μου. Εχω ταυτιστεί με την αναζήτησή μου, με την έρευνά μου. Δεν γνωρίζω τίποτε άλλο. Αν ανοίξει η πόρτα και βρεθώ αντιμέτωπος με τον Θεό, έχω τελειώσει΄ τελείωσε η έρευνα. Τι θα γίνει τότε;΄΄ Αρχίζει να τρέμει από φόβο, βγάζει τα παπούτσια από τα πόδια του και κατεβαίνει πάλι τα όμορφα μαρμάρινα σκαλοπάτια. Ο φόβος του είναι μήπως ανοίξει την πόρτα ο Θεός, παρόλο που δεν έχει κτυπήσει. Και μετά τρέχει τόσο γρήγορα όσο δεν έχει τρέξει ποτέ προηγουμένως. Νόμιζε κάποτε ότι έτρεχε ξωπίσω από τον Θεό όσο πιο γρήγορα μπορούσε, αλλά σήμερα τρέχει όπως δεν έχει τρέξει ποτέ, χωρίς να κοιτάζει προς τα πίσω. Το ποίημα τελειώνει, ΄΄Ακόμη ψάχνω τον Θεό. Ξέρω το σπίτι του, το αποφεύγω λοιπόν και ψάχνω οπουδήποτε αλλού. Είναι μεγάλος ο ενθουσιασμός, είναι μεγάλη η πρόκληση και μέσα από την έρευνά μου εξακολουθώ και υπάρχω. Ο Θεός αποτελεί κίνδυνο΄ θα εκμηδενιστώ. Τώρα όμως δεν φοβάμαι ούτε καν τον Θεό, επειδή ξέρω πού μένει. Ετσι λοιπόν, αφήνοντας το σπίτι του στη άκρη, συνεχίζω να τον αναζητώ σε ολόκληρο το σύμπαν. Και στο βάθος γνωρίζω ότι η αναζήτησή μου δεν είναι για τον Θεό΄ η αναζήτησή μου είναι για να δίνω τροφή στο εγώ μου.΄΄ Τον Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ δεν τον συνδέουμε συνήθως με τη θρησκεία. Αλλά μόνο ένας θρησκευόμενος άνθρωπος με τεράστια εμπειρία μπορεί να γράψει αυτό το ποίημα. Δεν πρόκειται για συνηθισμένη απλώς ποίηση΄ περιέχει μια πολύ μεγάλη αλήθεια. Αυτή είναι η κατάσταση: η μακαριότητα δεν σου επιτρέπει να υπάρχεις΄ πρέπει να εξαφανιστείς. Γι΄αυτό ακριβώς δεν βλέπεις πολλούς μακάριους ανθρώπους στον κόσμο. Η δυστυχία τρέφει το εγώ σου΄ γι΄αυτό ακριβώς βλέπεις τόσους πολλούς δυστυχισμένους ανθρώπους στον κόσμο. Το βασικό, το κεντρικό σημείο είναι το εγώ. Για την πραγμάτωση της υπέρτατης αλήθειας, χρειάζεται να πληρώσεις το αντίτιμο΄ και το αντίτιμο δεν είναι τίποτε άλλο από την εγκατάλειψη του εγώ. Ετσι λοιπόν, όταν έρθει μια τέτοια στιγμή, μην διστάσεις. Χορεύοντας, εξαφανίσου... με ένα μεγάλο γέλιο, εξαφανίσου΄ με τραγούδια στα χείλη σου, εξαφανίσου.

Φως στο μονοπάτι

Δοκίμασε πάλι

---

Φως στο μονοπάτι

Ο φιλόσοφος, ο μύστης και η καταιγίδα

Η αστραπή δεν σου φωτίζει το μονοπάτι, δεν σε υπηρετεί όπως το λυχνάρι στο χέρι σου΄ σου δίνει απλώς ένα αναβόσβησμα, ένα βλέμμα στον δρόμο μπροστά σου. Αυτό όμως το μοναδικό βλέμμα είναι πολύτιμο΄ τώρα τα πόδια σου είναι σταθερά, τώρα η θέλησή σου είναι ισχυρή, τώρα ενισχύεται η αποφασιστικότητά σου να φτάσεις στον προορισμό σου. Εχεις δει τον δρόμο και ξέρεις ότι βρίσκεται εκεί και ότι δεν περιπλανιέσαι άσκοπα. Μια αστραπή και ρίχνεις μια ματιά στο δρόμο που πρέπει να διανύσεις καθώς και στο ναό που είναι ο προορισμός τού ταξιδιού σου.

Εχω ακούσει για δυο ανθρώπους που είχαν χαθεί μέσα στο δάσος μια πολύ σκοτεινή νύχτα. Ηταν πολύ επικίνδυνο το δάσος, γεμάτο από άγρια ζώα, πολύ πυκνό, με σκοτάδι παντού τριγύρω. Ο ένας άνθρωπος ήταν φιλόσοφος και ο άλλος ήταν μύστης.

Ξαφνικά, ήρθε μια καταιγίδα, βροντές από τα σύννεφα και μεγάλες αστραπές. Ο φιλόσοφος κοίταξε τον ουρανό, ο μύστης κοίταξε το μονοπάτι. Εκείνη τη στιγμή με τις αστραπές, το μονοπάτι βρέθηκε μπροστά του, φωτισμένο. Ο φιλόσοφος κοίταξε τις αστραπές κι άρχισε να αναρωτιέται, ΄΄Τι συμβαίνει;΄΄ και του διέφυγε το μονοπάτι.

Είσαι χαμένος μέσα σε ένα δάσος πιο πυκνό από αυτό της ιστορίας. Η νύχτα είναι πιο σκοτεινή. Καμιά φρά έρχεται μια αστραπή΄ κοίτα το μονοπάτι. Αστράφτει κάποιος Τσουάνγκ Τσου, αστράφτει κάποιος Βούδδας, αστράφτω εγώ. Μη κοιτάς εμένα, κοίτα το μονοπάτι. Αν κοιτάξεις εμένα, έχεις ήδη χάσει την ουσία, γιατί η αστραπή δεν θα εξακολουθήσει. Διαρκεί μόνο μια στιγμή΄ και είναι σπάνια η στιγμή που η αιωνιότητα διεισδύει στον χρόνο΄ είναι ακριβώς σαν την αστραπή.

Αν κοιτάς την αστραπή, αν κοιτάς κάποιον βούδδα, και ο βούδδας είναι όμορφος, το πρόσωπό του γοητεύει, τα μάτια μαγνητίζουν, αν κοιτάς τον βούδδα, έχεις χάσει το μονοπάτι. Κοίτα το μονοπάτι, ξέχασε τον βούδδα.

Κοίτα το μονοπάτι και κάνε κάτι΄ ακολούθησε το μονοπάτι, δράσε. Οι σκέψεις δεν θα σε οδηγήσουν, μόνον οι πράξεις, γιατί οι σκέψεις γίνονται συνεχώς μέσα στο κεφάλι. Δεν μπορούν ποτέ να είναι ολικές΄ μόνον όταν δρας υπάρχει ολικότητα. Δείξε ενδιαφέρον για τη ζωή! Η ουσία είναι να ζεις. Μην συλλέγεις συνεχώς πληροφορίες σχετικά με το τι είναι ο διαλογισμός΄ διαλογίσου! Μην συλλέγεις συνεχώς πληροφορίες για το τι είναι ο χορός΄ υπάρχουν εγκυκλοπαίδειες για τον χορό, αλλά το όλο πράγμα είναι τελείως δίχως νόημα αν δεν χορέψεις ο ίδιος. Πέταξε όλες αυτές τις εγκυκλοπαίδειες! Απάλλαξε τον εαυτό σου από το φορτίο των γνώσεων κι άρχισε να ζεις.

Κι όταν αρχίσεις να ζεις, τότε τα κοινά πράγματα μεταμορφώνονται και γίνονται σπάνια ομορφιά. Μικρά πράγματα απλώς, η ζωή αποτελείται από μικρά πράγματα, αλλά όταν φέρνεις την ποιότητα της έντονης, όλο πάθος αγάπης, μεταμορφώνονται, γίνονται φωτεινά.