Σάββατο, 15 Ιουνίου 2019

Η ΔΟΥΛΕΊΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ!

Ξεκίνησε ως κακόγουστο αστείο, το απέδωσαν σε παρεξήγηση τελικά αποτελεί το κεντρικό σλόγκαν εν όψει εκλογών..Η εργασία απελευθερώνει. Το είπε πρόσφατα σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων και υποψήφια βουλευτής με την ΝΔ (Νεα Δουλοκρατία), με θάρρος και παρρησία για να μάθουμε επιτέλους εμείς οι τεμπελχανάδες επαγγελματίες Αριστεροί τα καλά και ωφέλιμα που προκύπτουν οταν δουλεύεις κάθε μέρα. Για αυτούς που ξέρουν αλλά περισσότερο για αυτούς που πρέπει να μάθουν το "Η εργασία απελευθερώνει" ήταν γραμμένο στις πύλες του Άουσβιτς, πείτε το "πύλες της κολάσεως"που περνούσαν από το κατώφλι εκατομμύρια θυμάτων απο τους ναζί κυρίως Εβραίοι, Αριστεροί, ομοφυλόφιλοι, Ρομά, αντιστασιακοί και αντιφρονούντες. Πετάχτηκα από το καναπέ, σαν να με χτύπησε ρεύμα υψηλής τάσης, όταν άκουσα αυτό το σύνθημα από τα μελιστάλακτα χείλι της κυρίας Πατσογιάννη, που έχει ανακαλύψει την μαγεία που κρύβουν μέσα τους οι επτά μέρες εργασίας, που μας οδηγούν στην απελευθέρωση. Αυτό που με τρομάζει είναι ότι η απελευθέρωση του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας περνάει από τον οδοστρωτήρα του Κυριάκου, τα τανκς του Μπογδάνου, τα "τελειώματα" του Μπάμπη και αν διαφωνήσεις όλο και κάποιος Σκαλούμπακας θα βρεθεί να σε μεταπείσει για τις ιδέες σου. Είναι η Ελλάδα που οραματίζονται, ένα απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης που όσοι δεν δουλεύουν και δεν συνεργάζονται θα οδηγούνται σταδιακά στην εξαθλίωση πριν τους εξοντώσουν. Η θλίψη και η μιζέρια είναι το μεγαλύτερο τους όπλο γιατί μόνο σε απογοητευμένους ανθρώπους χωρίς ελπίδα μπορούν να εφαρμόσουν αυτό το πρόγραμμα. Να προτείνουμε λοιπόν στα σαΐνια της Πειραιώς, αν δυσκολεύονται στις ονομασίες μια καλή θα ήταν "Τελική λύση" ιδίως στο τομέα της υγείας και των εργασιακών. Η συνέντευξη της φράου Πατσογιάννη τελείωσε, ο ηλεκτρισμός που αισθάνθηκα δεν λέει να με αφήσει. Όσο δεν μπορώ να δω το πρόσωπο που θα έχει η κοινωνία και η χώρα απο την 8η Ιουλίου και μετά, το γαργάλιμα αυτό θα φουντώνει..Όπως και οι ανησυχίες μας για το μέλλον.

Μάριος Κοντογιάννης.

Τρίτη, 7 Μαΐου 2019

ΒΙΠΑΣΣΑΝΑ - Ταξιδεύοντας στο σώμα με όχημα τις αισθήσεις

Συμπληρώθηκαν 20 χρόνια από τότε που πραγματοποιήθηκε το πρώτο σεμινάριο διαλογισμού της Βιπάσσανα στην Ελλάδα. Από τότε έχουν πραγματοποιηθεί περίπου 40 δεκαήμερα. Με αφορμή την επέτειο των 20 χρόνων, αναδημοσιεύω ένα σχετικο άρθρο που είχα γράψει για το περιοδικό ΑΒΑΤΟΝ το 2002 


Κάθε δρόμος με προορισμό τη γνώση είναι ένα ταξίδι από το αδρό στο λεπτότερο.

Ένα φιλικό ζευγάρι μου μίλησε πρώτη φορά για τη βιπάσσανα. Ήταν αρχές του 1999 και ετοιμάζονταν να συμμετάσχουν για πρώτη φορά στο 10ήμερο σεμινάριο της vipassana assossiation, που πραγματοποιήθηκε σε ελληνικό χώρο στην Κρήτη, 10-21/3/1999. Ο κώδικας της πειθαρχίας που είναι υποχρεωμένοι να τηρούν όλοι οι συμμετέχοντες μου φάνηκε υπερβολικός και λειτούργησε, μάλλον, αποτρεπτικά στο να σκεφτώ την περίπτωση να δοκιμάσω αυτή την πρακτική.
Ακόμη, το γεγονός ότι το σεμινάριο αυτό ήταν δωρεάν μου φάνηκε ύποπτο. Τα σεμινάρια ται τσι και διαλογισμού που είχα παρακολουθήσει τα  12 προηγούμενα χρόνια λειτουργούσαν με τον υποκειμενικό κώδικα της πειθαρχίας του καθενός. Αλλά δέκα μέρες χωρίς να μιλάς, χωρίς μουσική, τηλέφωνο, διάβασμα, γράψιμο και οτιδήποτε άλλο ακουγόταν παράλογο και απάνθρωπο.
Η ζωή όμως είναι αυτό που σου συμβαίνει όταν περί τα άλλα τυρβάζεις, και έτσι χωρίς σχεδόν να το καταλάβω βρέθηκα 22ος, τελευταίος και τυχερός στο Ρέθυμνο, να υπογράφω τη φόρμα της συμμετοχής μου στο σεμινάριο βιπάσσανα.
Στη φόρμα αυτή περιλαμβάνεται και ο κώδικας πειθαρχίας με τους 5 όρους για αυτούς που συμμετέχουν για πρώτη φορά:
1) δε σκοτώνουμε
2) δεν παίρνουμε τίποτα που δε μας έχει δοθεί
3) απέχουμε από κάθε σεξουαλική δραστηριότητα
4) δε λέμε ψέματα
5) απέχουμε από τη λήψη κάθε τοξικής ουσίας

Μας εξήγησαν ότι για να μην παραβούμε τον 4ο όρο ήταν απαραίτητη η τήρηση της << ευγενούς σιωπής>>. Βέβαια, η ευγενής σιωπή είναι κάτι περισσότερο από το να απέχεις από την ομιλία. Ευγενής σιωπή σημαίνει <<σιωπή σώματος, λόγου και μυαλού>>. Οποιοσδήποτε τρόπος επικοινωνίας με τους συμμετέχοντες μέχρι το πρωί της 10ης μέρας ήταν απαγορευμένος. Ήταν το απόγευμα της μέρας 0. Η πρώτη μέρα θα ξεκινούσε με την έγερση στις 4 το πρωί της επομένης. Τακτοποιηθήκαμε στα δωμάτιά μας, φάγαμε ένα ελαφρύ δείπνο και συγκεντρωθήκαμε στην αίθουσα του διαλογισμού για το πρώτο <<κάθισμα>> για να γνωρίσουμε τη θέση όπου θα καθόμασταν για 10 περίπου ώρες την ημέρα μέχρι το τέλος του σεμιναρίου.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ

H πρώτη μέρα ήταν γεμάτη δυσκολίες, καταρχήν γιατί δεν είναι εύκολο για κάποιον που δεν το έχει ξανακάνει-σε αυτόν τον βαθμό-να κάθεται όλη τη μέρα προσπαθώντας να διαλογιστεί. Και, το κυριότερο, δίοτι ο τρόπος του διαλογισμού στον οποίον είχαμε αρχίσει να εξασκούμαστε ἠταν πρωτόγνωρος για τους περισσότερους. Οι οδηγίες σαφείς <<παρατηρήστε την αναπνοή σας χωρίς να τη ρυθμίσετε, παρατηρήστε την όπως είναι βαθιά, ρηχή, μόνο από το δεξί ή το αριστερό ρουθούνι, γρήγορη αργή δεν έχει καμία σημασία, το σημαντικό είναι η παρατήρηση>> Η αναπνοή είναι η αφετηρία αυτού του ταξιδιού που σκοπός του είναι η εκμάθηση της τέχνης το ζην. Ίσως να ήταν πιο εύκολο και πιο ξεκούραστο αντί να παρατηρούμε την αναπνοή μας να επαναλαμβάναμε μια λέξη, ένα μάντρα, το όνομα κάποιας θεότητας ή να φανταζόμασταν κάποια ιερή μορφή. Η συγκέντρωση του νου τότε θα ήταν πιο εύκολο να επιτευχθεί.
Όμως ο σκοπός, ο τελικός σκοπός αυτής της πρακτικής δεν είναι η συγκέντρωση του νου-που σίγουρα είναι κάτι πολύ σημαντικό-αλλά κάτι πολύ περισσότερο:το καθάρισμα του νου
Είχαμε σηκωθεί απο τις 4. Μέχρι τις 6:30 που ήταν το πρωινό ήμασταν στην αίθουσα του διαλογισμού κι ο καθένας , φαντάζομαι,θα προσπαθούσε-με όποιον τρόπο γνώριζε ή νόμιζε πως γνωρίζει-να διαλογιστεί. Το πρωινό τελείωσε στις 7:15. Μια βόλτα στον κήπο λίγη ξεκούραση σε απόλυτη ησυχία και στις 8 ακριβώς το γκονγκ μας ειδοποιούσε ότι έπρεπε να συγκεντρωθούμε στην αίθουσα του διαλογισμού. Εκεί μας δόθηκαν οι πρώτες οδηγίες για το πώς να παρατηρήσουμε την αναπνοή, χωρίς να προσπαθούμε να τη ρυθμίσουμε.
Μείναμε στην αίθουσα μέχρι τις 11. Κάθε ώρα και ένα πεντάλεπτο διάλειμμα. Για μια μικρή βόλτα στον κήπο, 2-3 λεπτά οδηγίες και στη συνέχεια παρατήρηση της αναπνοής για 50 λεπτά περίπου κάθε φορά. 11-1 ήταν το διάλειμμα για το μεσημεριανό φαγητό. Μετά θα συγκεντρωνόμασταν ξανά στην αίθουσα για να μέναμε εκεί μέχρι τις 5. Κάθε ώρα όπως και το πρωί κάναμε ένα πεντάλεπτο διάλειμμα όπως και το πρωί, δύο τρία λεπτά και στη συνέχεια παρατήρηση της αναπνοής για 50 λεπτά που φάνταζαν αιώνες
Όσο περνούσε η ώρα διαπίστωνα πόσο δύσκολο μου ήταν να τηρήσω αυτήν την τόσο απλή υπόδειξη, Ο νους, απείθαρχος αρνιόταν να συγκεντρωθεί σαν τη μαϊμού που <<σαλτάρει>> από το ενα κλαδί στο άλλο, θυμόταν, σκεπτόταν, σχεδίαζε και επιθυμούσε. Πού και πού ξαναγυρνούσα στην αναπνοή, κάτι που κρατούσε για λίγο. Είχα αρχίσει και να πιάνομαι και οι πρώτες σκέψεις για να <<παρατήσω>> με επισκέφθηκαν στο διάλειμμα 5-6 μμ. Για το απογευματινό ρόφημα και τα φρούτα που προσφέρονταν στους καινούργιους. Όσοι είχαν παρακολουθήσει ξανά το σεμινάριο έπιναν μόνο ζεστό νερό με λεμόνι. Στις 6 συγκεντρωθήκαμε πάλι στην αίθουσα για διαλογισμό μέχρι τις 7
και αμέσως μετά παρακολουθήσαμε για 20 λεπτά ένα βίντεο με τον Σ.Ν. Goenka, που εξηγούσε τα σχετικά με τις αρχικές δυσκολίες τον σκοπό του διαλογισμού, το γιατί η αναπνοή επιλέχθηκε ως αφετηρία, τη φύση του ανθρώπινου νου, τους λόγους για τους οποίους ειναι δὖσκολο να παρατηρούμε απερίσπαστα την αναπνοή μας, το πώς να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες που συναναντάμε στην προσπάθεια μας και τελικά πώς να αποφύγουμε τους κινδύνους που καραδοκούν
Μετά την ομιλία αισθάνθηκα καλύτερα.Κάναμε ένα μικρό διάλειμμα και απο τις 8:30 ως τις 9 μπήκαμε πάλι στην αίθουσα για τον τελευταίο διαλογισμό της ημέρας.

ΕΝΤΟΠΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

Από το Μάιο του 1999 μέχρι σήμερα έχω παρακολουθήσει 7 δεκαήμερα σεμινάρια, τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές νοσταλγώ τις ημέρες που περασα δουλεύοντας με μοναδικά εργαλεία το μυαλό και το σώμα. Σκέπτομαι πως αν είχα πιο συχνά τη δυνατότητα να <<κλέβω>> 10 μέρες από τις ημέρες της καθημερινότητας σίγουρα θα είχα παρακολουθήσει περισσότερα. Γιατί τώρα γνωρίζω πια τα οφέλη. Παρ όλη την εξοικείωση με την ατμόσφαιρα που αποκομίζει κανείς, με την ατμόσφαιρα και την εξοικείωση που διδάσκεται στα σεμινάρια, η δεύτερη μέρα ήταν πάντα η πιο δύσκολη, ίσως γιατί καταλαβαίνεις ότι τα ψέματα τελείωσαν και ότι αν θες να μείνεις πρέπει να δουλέψεις σοβαρά. Το πρόγραμμα της 2ης και της 3ης μέρας είναι το ίδιο ακριβώς με αυτό της πρώτης. Και στις υπόλοιπες μέχρι τη 10η, δεν αλλάζει τίποτα παρά μόνο ότι μετά την 4η, τρεις φορές τη μερα για μια ώρα κάθε φορά στις 8 πμ, στς 2μμ, και στις 6μμ, οι διαλογισμοί που πραγματοποιούνται ονομάζονται διαλογισμοί <<ισχυρής απόφασης>>, γιατί κατά τη διάρκεια τους το ζητούμενο είναι να μην κινηθείς καθόλου, ούτε τα μάτια ούτε τα χέρια. Τη 2η και 3η μέρα οι οδηγίες που δίνονται αποσκοπούν στο να εξασκήσουν τον νου, ώστε να γίνεις ικανό να εντοπίζει λεπτοφυέστερες των αισθήσεων. Αυτό είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μυηθείς στη βιπάσσανα και να ταξιδεύεις μέσω των λεπτοφυών και των αδρών αισθήσεων μέχρι την ολική επίγνωση του σώματος. Για να επιτευχθεί αυτό ζητείται από τους συμμετέχοντες να εστιάσουν την προσοχή τους στην περιοχή μεταξύ του ανω χείλους και των ρουθουνιών. Σκοπός δεν είναι να ονομάσεις αυτό που αισθάνεσαι σε αυτή την μικρή περιοχή, ούτε υπάρχει καμιά συνταγή για το τι θα αισθανθείς. Μπορεί να νιώσεις τα πάντα. Δεν έχει καμια σημασία και φυσικά δεν μπορείς να αισθανθείς κατά παραγγελία. Στις απογευματινές ομιλίες που παρακολουθούσαμε αποσαφηνίστηκε το πόσο σημαντική είναι η πειθαρχία για την επίτευξη της σωστής συγκέντρωσης. Η απλή συγκέντρωση δεν είναι ο σκοπός αυτής της τακτικής. Η συγκέντρωση που αναπτύσσουμε σε αυτά τα σεμινάρια πρέπει να βασίζεται στην καθαρότητα. Είναι εφικτό το να συγκεντρωθείς όταν επιθυμείς κάτι διακαώς-το αντίθετο-αποστρέφεται ή όταν φαντασιώνεσαι άλλα αυτό δεν είναι το ζητούμενο. Το ζητούμενο είναι η επίγνωση της πραγματικότητας χωρίς επιθυμία ή αποστροφή κάθε λεπτό που περνάει
Κάτι ακόμη που έγινε σαφές ήταν το είδος της κατανόησης που προσπαθούμε να επιτύχουμε μέσω αυτής της τεχνικής. Σίγουρα δεν είναι η διανοητική κατανόηση, απαραίτητη μεν, ενδεχομένως όμως να αποβεί επικίνδυνη, αν δεν οδηγήσει στο επόμενο στάδιο που είναι η βιωματική κατανόηση. Όλα είναι εφήμερα ακόμα και το βουνό δεν είναι παρά ένα αργό κύμα. Δεν είναι μόνο ο ποταμός που λούστηκες διαφορετικός σήμερα και εσύ είσαι άλλος. Η κατανόηση της προσωρινότητας στο βιωματικό επίπεδο είναι σκοπός της βιπάσσανα.

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΑΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΤΗΤΑΣ
Η εξάσκηση των προηγούμενων ημερών μας προετοίμασε για τη μύηση της βιπάσσανα. Το επίπεδο της συγκέντρωσης που είχαμε επιτύχει με την πολύωρη, καθημερνή, ακατάπαυστη άσκησή μας μάς επέτρεπε να επιχειρήσουμε το ταξίδι.
Ένα ταξίδι στην κυριολεξία από την κορυφή μέχρι τα νύχια, έχοντας αποκαταστήσει την επαφή με τις λεπτοφυείς αισθήσεις, παρατηρώντας τες για ατελείωτες ώρες στην περιοχή μεταξύ των ρουθουνιών και του άνω χείλους ήμασταν έτοιμοι πια να αρχίσουμε να παρατηρούμε τις αισθήσεις σε όλο το σώμα, ξεκινώντας από την κορυφή του κεφαλιού και φτάνοντας μέχρι τα νύχια των ποδιών. Το ζητούμενο τώρα ήταν να παραμείνεις ατάραχος και σε εγρήγορση, όποια η αίσθηση, που θα συναντούσε η προσοχή σου. Η προσοχή κάνοντας τον κύκλο πρέπει να μην αφήσει κανένα σημείο χωρίς να το επισκεφθεί. Στην αρχή, γίνεται αργά και οι περιοχές που αδυνατούμε να νιώσουμε οτιδήποτε είναι πολλές και μεγάλες. Όμως, σταδιακά μειώνονται μέχρι το σημείο της ταυτόχρονης ολικής επίγνωσης όλων των αισθήσεων που εμφανίζονται στο κορμί μας, μένουν για λίγο ή περισσότερο και ύστερα εξαφανίζονται όπως όλα σε αυτόν τον κόσμο.
ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΤΑΡΑΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΓΡΗΓΟΡΣΗ

Από τη στιγμή που ξεκινάς την εξάσκηση της βιπάσσανα συναντάς κάποιες δυσκολίες που κορυφώνονται την 6η μέρα. Το ξεπέρασμα τους ωστόσο είναι πιο εύκολο αό αυτό της δεύτερης και συνήθως οδηγεί στην τελική ευθεία για την ολοκλήρωση του σεμιναρίου. Από την παρατήρηση της αναπνοής και των αισθήσεων σε μια περιορισμένη περιοχή φτάσαμε στο σημείο να παρατηρούμε τις αισθήσεις σε ολόκληρο το σώμα. Πολλές από αυτές δεν είναι καθόλου ευχάριστες όπως ο πόνος το μούδιασμα κλπ. Τέτοιου είδους δυσάρεστες αισθήσεις νιώθουμε συχνά και αναζητάμε την άμεση ανακούφιση. Τώρα, μαθαίνουμε πώς να εξετάζουμε τις αισθήσεις αντικειμενικά χωρίς να αντιδρούμε και χωρίς να ταυτιζόμαστε με αυτές.
Για να πετύχουμε αυτό είναι απαραίτητη η ανάπτυξη της δεκτικής αταραξίας και της εγρήγορσης. Οι διαλογισμοί ισχυρής απόφασης που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα από την 4η ήμερα εξυπηρετούν αυτόν τον σκοπό. Αποδεχόμαστε με διαύγεια και αταραξία οτιδήποτε νιώθουμε και έτσι με το να μην αντιδρούμε αποκτάμε τη δυνατότητα να παρατηρούμε πώς εμφανίζονται και πώς σβήνουν τόσο οι λεπτοφυείς όσο και οι αδρές αισθήσεις. Ο νόμος της προσωρινότητας δεν
είναι πια ένα διανοητικό αξίωμα, αλλά μια βιωματική εμπειρία

Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

Ακόμη και για κάποιον που παρακολουθεί για πρώτη φορά ένα δεκαήμερο σεμινάριο οι τελευταίες μέρες είναι στην κυριολεξία, συναρπαστικές. Η εσωτερική ποιότητα έχει αλλάξει και αυτό διακρίνεται στα πρόσωπα των συμμετεχόντων. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται τώρα στην εφαρμογή της τεχνικής στην καθημερινή μας ζωή.Οι απογευματινές διαλέξεις είναι επικεντρωμένες σε αυτόν τον τομεα. Γιατί η επιγνωση των σωματικών αισθήσεων. Η απάντηση απλή διότι έτσι γινόμαστε κύριοι του εαυτού μας.
Όλοι μας αναζητούμε τη γαλήνη και την αρμονία γιατί λείπουν από τη ζωή μας. Κατά καιρούς, όλοι βιώνουμε στιγμές ταραχής, εκνευρισμού, δυσαρμονίας και δυστυχίας. Και όταν κάποιος υποφέρει από μια τέτοια αναταραχή δεν περιορίζει τη δυστυχία μόνο στον εαυτό του αλλά τη μοιράζει και στους άλλους. Όταν είναι κανείς ταραγμένος για να πάψει να είναι πρέπει να μάθει τη βασική αιτία της αναταραχής και της δυστυχίας του. Μια αρνητική ή νοσηρή σκέψη δεν μπορεί να συνυπάρξει με την αρμονία.
Πώς αρχίζει κανείς να παράγει αρνητισμό; Νιώθω πολύ δυστυχισμένος όταν βλέπω κάποιον να συμπεριφέρεται με έναν τρόπο που δε μου αρέσει. Ένας τρόπος για να λύσω το πρόβλημά μου είναι να τα κανονίσω έτσι ώστε τίποτα ανεπιθύμητο να μη μου συμβαίνει. Αυτό όμως δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί. Συνέχεια μας συμβαίνουν πράγματα αντίθετα προς τις προσδοκίες και τις επιθυμίες μας. Το ερώτημα λοιπόν είναι: Πώς μπορώ εγώ να μη δημιουργώ εντάσεις και να παραμένω στη γαλήνη μου, όταν αντιμετωπίζω πράγματα που δε μου αρέσουν; Μία λύση είναι να στρέψω την προσοχή μου αλλού.Έτσι, ο νους ξεφεύγει από τον θυμό και τον αρνητισμό. Ωστόσο, η λύση αυτή είναι αποτελεσματική μόνο σε συνειδητό επίπεδο. Στην πραγματικότητα στρέφοντας την προσοχή μου αλλού στρέφω τον θυμό μου βαθιά στο ασυνείδητο. Και σε αυτό το σημείο συνεχίζει να παράγει και να πολλαπλασιάζει το ίδιο μίασμα. Η υπεκφυγή δεν είναι λύση. Πρέπει το πρόβλημα να αντιμετωπισθεί. Όταν αναδύεται ένας αρνητισμός στον νου, απλώς παρακολούθησε τον. Μόλις αρχίζεις να παρατηρείς ένα μίασμα του νου σου αυτό αρχίζει να αποδυναμώνεται και σιγά σιγά να εξαφανίζεται.
Η δυσκολία έγκειται στο ότι δεν αντιλαμβανόμαστε πότε εμφανίζεται ένα μίασμα. Αρχίζει βαθιά στο ασυνείδητο επίπεδο του νου ώσπου να φτάσει στο συνειδητό. Έχει αποκτήσει τόση δύναμη που μας κυριεύει και δεν μπορούμε να το παρατηρήσουμε με τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σωματικό επίπεδο. Το πρώτο που συμβαίνει όταν αναδύεται ένα μίασμα στον νου είναι πως η αναπνοή χάνει τον πραγματικό της ρυθμό. Σε ένα πιο δυσδιάκριτο επίπεδο ένα είδος βιοχημικής αντίδρασης συμβαίνει στο σώμα και παράγει κάποια αίσθηση. Η παρατήρηση και η επίγνωση της αναπνοής
και των αισθήσεων είναι η πρακτική λύση που προτείνει η βιπάσσανα.
Το να παρατηρείς την πραγματικότητα όπως είναι παρατηρώντας την αλήθεια μέσα σου σημαίνει να γνωρίζεις τον εαυτό σου στο εμπειρικό επίπεδο. Όσο εξασκείται κανείς βγαίνει από τη δυστυχία της αρνητικότητάς του. Από την χονδροειδή εξωτερική αλήθεια διεισδύει στην απώτατη αλήθεια του νου και της ύλης. Στη συνέχεια το υπερβαίνει αυτό και βιώνει μία αλήθεια που βρίσκεται πέρα του νου και της ύλης, πέρα του χώρου και του χρόνου. Πέρα από το εξαρτημένο πεδίο της σχετικότητας: την αλήθεια της συνολικής λύτρωσης πέρα από την αρνητικότητα και τις δυστυχίες. Σε αυτήν την απώτατη αλήθεια μπορεί κανεις να δώσει ό,τι όνομα θέλει. Πάντως πρόκειται για τον τελικό στόχο όλων των ανθρώπων. ΜΑΚΑΡΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ.


Αυτό το άρθρο δεν αποτελεί σε καμιά περίπτωση οδηγό για διαλογισμό της βιπάσσανα άνευ διδασκάλου. Αν κάποιος επιθυμεί να γνωρίσει την τεχνική πρέπει να παρακολουθήσει ένα 10ημερο σεμινάριο. Για πληροφορίες σχετικά με τον διαλογισμό της βιπάσσανα και τις ημερομηνίες των επόμενων σεμιναρίων στην Ελλάδα: www.gr.dhamma.org. 

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2019

Ταλέντο

Το φυσικό χάρισμα, την πλέον του συνηθισμένου έμφυτη ικανότητα και επιδεξιότητα που παρουσιάζουν ορισμένα άτομα σε κάποιο τομέα, συχνά ήδη από τα πρώτα στάδια της ενασχόλησής τους με αυτό, το λέμε ταλέντο. Η λέξη είναι αντιδάνειο από την Ιταλική ταλέντο πουπροέρχεται από το λατινικό talantum το οποίο με τη σειρά έχει προέλθει από το αρχαίο ελληνικό τάλαντο, το οποίο και το χρησιμοποιούμε στην καθομιλουμένη με την ίδια σημασία. 
Αρχικά η λέξη τάλαντο σήμαινε ζυγαριά, έπειτα όμως και οτιδήποτε ζυγίζεται= ταλαντεύεται, επομένως και μονάδα βάρους ή ορισμένο χρηματικό ποσόν, που ήταν διαφορετικό κατά τόπους.Ο Ηρόδοτος αναφέρει δύο σταθμά που υπήρχαν στο περσικό κράτος επί Δαρείου Υστάσπη, το βαβυλώνιο για το ζύγισμα αργύρου και το ευβοϊκό για το ζύγισμα χρυσού. Το βαβυλωνιακό ζύγιζε περίπου 42 κιλά. Στις ελληνικές πόλεις και στην Αθήνα ζύγιζε περίπου 37 κιλά. Ο Σόλωνας εισήγαγε το αττικό, που ζύγιζε περίπου 26 κιλά. Η λέξη όμως σήμαινε και νομισματική ποσότητα, η οποία ήταν διαφορετική σε κάθε τόπο. Το πιο εύχρηστο ήταν το αττικό τάλαντο. που το χρησιμοποιούσαν στην Κόρινθο, στη Θεσσαλία, στη Σικελία, στον Τάραντα και στη Μακεδονία, τον καιρό του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Ο Χριστός προσέδωσε στο τάλαντο μια νέα σημασία με την Παραβολή των Ταλάντων, όπου περιέγραψε την εργατικότητα και την καλλιέργεια των ικανοτήτων ως την πραγματική περιουσία («τάλαντα») του ανθρώπου. Βάσει αυτής της παραβολής, ο χριστιανικός κόσμος ταύτισε στη συνέχεια την έννοια του ταλάντου με το ιδιαίτερο χάρισμα - έτσι προέκυψε η σημερινή χρήση της λέξης «ταλέντο»
Στους αρχαίους ταλαντούχο, εκτός από τον προικισμένο με ταλέντο ή ταλέντα, ονόμαζαν και τον ζυγιστή, η τέχνη του οποίου απαιτούσε ιδιαίτερη ικανότητα και δεξιοτεχνία. Ατάλαντος, εκτός από αυτόν που πάντα κατά τους αρχαίους ήταν ο ισοβαρής και κατ επέκταση αυτός που δεν είχε τίποτα το ξεχωριστό... ο συνηθισμένος. Και ολοκληρώνουμε με τον αταλάντευτο, λέξη με κοινή προέλευση με τις προαναφερθείσες που κατά την αρχαιότητα σήμαινε τον στερούμενο ισορροπίας. Σήμερα την χρησιμοποιούμε συνήθως με θετική σημασία, για να περιγράψουμε αυτόν που δεν ταλαντεύεται, δεν κλονίζεται. Είναι βασική, αταλάντευτη αρχή ότι το κοινωνικό όφελος υπερισχύει του ατομικού κέρδους. λέμε.  

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018

Οι λέξεις της χρονιάς toxic & single use

H ελληνική λέξη «τοξικός» "toxic" αναδείχθηκε από το Λεξικό της Οξφόρδης ως  η λέξη  για το 2018. καθώς αντικατοπτρίζει «το ήθος, τη διάθεση ή τις ανησυχίες» της χρονιάς. Οικονομολόγοι, πολιτικοί, ψυχολόγοι και οικολόγοι, αναφέρθηκαν σε τοξικά ομόλογα, τοξικές συμπεριφορές τοξικούς συντρόφους, τοξικά προϊόντα και φυσικά τοξικό περιβάλλον.Άλλωστε, η λέξη «τοξικός» χρησιμοποιήθηκε αρκετές φορές την τελευταία χρονιά και λόγω της επίθεσης κατά του Σεργκέι Σκριπάλ και της κόρης του, με χημική ουσία, όσο και στο περιβάλλον, τον πολιτισμό, τον αέρα, τα φύκια και τον πόλεμο.  Τοξικά αέρια χρησιμοποιήθηκαν και το 2018 στην Συρία σύμφωνα με τον ΠΟΥ στην πόλη Ντούμα. Η πρώτη χρήση τοξικών αερίων έγινε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εξολοθρεύτηκαν 100 χιλιάδες στρατιώτες... 
Όμως η λέξη τοξικός έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα  μακραίωνη διαδρομή, απόλυτα σχετική με τον πόλεμο. 
Στον πόλεμο οι Έλληνες άλειφαν τις αιχμές από τα βέλη με δηλητήριο για να είναι πιο αποτελεσματικά και  θανατηφόρα όπου και και να σε πετύχαιναν. Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο Ηρακλής βούτηξε τα βέλη του στο δηλητηριώδες αίμα της Λερναίας Ύδρας και η θεά Άρτεμις χρησιμοποιούσε βέλη ποτισμένα σε δηλητήριο ίταμου. Ο ίταμος ήταν αφιερωμένος στις Ερινύες, οι οποίες τιμωρούσαν τους ανθρώπους με τη χρήση του δηλητηρίου του. Με εντολή της μητέρας της Λητούς σκότωσε με αυτά τα βέλη τα παιδιά της Νιόβης, η οποία καυχιόταν για την πολυτεκνία της.O ίταμος είναι φυτό, το οποίο ευδοκιμεί στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Μακεδονία, στη Θράκη, στη Θεσσαλία, στη Στερεά Ελλάδα, στην Πελοπόννησο και στη Σαμοθράκη και είναι γνωστό ως ήμερο έλατο ή καρκαριά.  Το επιστημονικό του όνομα προερχόμενο από την Ελληνική είναι  Τάξος ο ραγώδης. Η συνήχηση του τάξου με το τόξο μας βάζει σε ετυμολογικές υποθέσεις που μπορούν και να θεωρηθούν βάσιμες. Τα ετυμολογικά λεξικά πάντως το αναφέρουν σχηματικά: Toxic from Latin toxicus and this from Greek τοξικόν φάρμακον=poison for use on arrows. Το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σε βίντεό του, κάνει αναφορά στην προέλευση της λέξης, η οποία παρουσιάζεται με ένα  βέλος που ξεκινάει από την αρχαιότητα και στο τέλος καταλήγει σε δηλητήριο. Η λέξη δηλητήριο τώρα προέρχεται από το ρήμα δηλέομαι δηλούμαι που σημαίνει βλάπτω καταστρέφω. Τώρα όσον αφορά την τοξίνη που μας δηλητηριάζει, πρόκειται για αντιδάνειο από τη γαλλική toxine < toxique < λατινική toxicum < αρχαία ελληνική τοξικόν
(Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον οργανικό χημικό Λούντβιχ Μπρίγκε: 1849–1919). 


Το λεξικό Collins που και αυτό κάθε χρόνο ανακηρύσσει τη λέξη της χρονιάς επέλεξε για φέτος όχι μία λέξη, αλλά έναν όρο που αναφέρεται στα προϊόντα που έχουν κατασκευαστεί για να χρησιμοποιηθούν μία φορά. Ο όρος single-use (μιας χρήσης) είναι η φράση της χρονιάς και στοχεύει στην ανάπτυξη της περιβαλλοντικής συνείδησης.

«Μιας χρήσης», λοιπόν, ένας όρος που αναφέρεται σε προϊόντα, συχνά κατασκευασμένα από πλαστικό, που χρησιμοποιούνται μόνο μία φορά και αχρηστεύονται.
Οι λεξικογράφοι αυτοί παρακολουθούν περίπου 4,5 δισεκατομμύρια λέξεις για να παρουσιάσουν έναν ετήσιο κατάλογο νέων και αξιοσημείωτων λέξεων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστήριξε πρόσφατα την απαγόρευση των πλαστικών μιας χρήσης, όπως τα καλαμάκια, τα πιάτα μίας χρήσης, τα μπουκάλια και τα πλαστικά μαχαιροπήρουνα, κάτι που αναμένεται να τεθεί σε ισχύ το 2021. Το Ηνωμένο Βασίλειο σκοπεύει επίσης να εισαγάγει φόρο στις πλαστικές συσκευασίες.
«Οι εικόνες πλαστικών που έπληξαν τους πιο απομακρυσμένους ωκεανούς, όπως καλαμάκια, μπουκάλια και σακούλες, οδήγησαν σε μια παγκόσμια εκστρατεία για τη μείωση της χρήσης τους», είπαν οι εργαζόμενοι του Collins. Η λέξη single-use έχει δει τετραπλάσια αύξηση στη χρήση της από το 2013.»
Το σίγουρο είναι πάντως πως  τα περισσότερα μίας χρήσης προϊόντα καταλήγουν να είναι τοξικά.
Η λέξη του 2017 ήταν «fake news» και η επιλογή του 2016 ήταν το «Brexit».

Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2018

Πόσο ελεύθερος πια είναι αυτός ο Τύπος!



«Η δημοσίευσις είναι η ψυχή της δικαιοσύνης». Αυτό είναι το αξίωμα της δημοσιογραφίας, και της δημοκρατίας κατ’ επέκταση. Η ελευθερία στον τύπο είναι ένας αξιόπιστος δείκτης της ποιότητας του πολιτεύματος.Η Ελλάδα στην ετήσια έκθεση που  συντάχθηκε από τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα (RSF),, για την ελευθερία στην ενημέρωση, βρίσκεται φέτος στην 74η θέση, ανάμεσα σε 180 χώρες. Αν και έχει ανέβει 14 θέσεις από την 88η   το 2017, σίγουρα βρίσκεται ακόμη πολύ χαμηλά, χαμηλότερα από όλες τις χώρες της Ε Ε πλην της Βουλγαρίας βρίσκεται στην 111η θέση.

Ο Παγκόσμιος Δείκτης Ελευθερίας του Τύπου του 2018, αντικατοπτρίζει και την αυξανόμενη εχθρότητα προς τους δημοσιογράφους. Η εχθρότητα προς τα μέσα ενημέρωσης, η οποία ενθαρρύνεται ανοιχτά από τους πολιτικούς ηγέτες, και τις προσπάθειες αυταρχικών καθεστώτων να προβάλλουν τη δικό τους πρότυπο της δημοσιογραφίας, αποτελούν απειλή για τις δημοκρατίες. Στην Ελλάδα τραγικό και τρανό παράδειγμα το μαύρο στην ΕΡΤ το 2013, αλλά  η λεκτική βία των πολιτικών σύσσωμης της αντιπολίτευσης εναντίον της, από την πρώτη μέρα της επαναλειτουργίας της. 
Κάθε χρόνο δολοφονούνται και φυλακίζονται όλο και περισσότεροι δημοσιογράφοι και φιμώνονται ΜΜΕ. Φέτος πριν ακόμα εκπνεύσει το 2018 έχουμε 58 δολοφονίες επαγγελματιών δημοσιογράφων, 10 δολοφονίες δημοσιογράφων των πολιτών και 4 άλλων ειδικοτήτων εργαζομένων στα ΜΜΕ..Επίσης αυτή τη στιγμή βρίσκονται φυλακισμένοι 170 επαγγελματίες δημοσιογράφοι 149 δημοσιογράφοι των πολιτών και 19 άλλων ειδικοτήτων.
.Σύμφωνα  δε με μια άλλη νέα έρευνα του Pew Research Center σε 38 χώρες η Ελλάδα βρίσκεται στον πάτο του πίνακα της αξιοπιστίας των ΜΜΕ.https://jodi.graphics/2018/10/21/inaccurate-media-of-the-world/?fbclid=IwAR1ZpKLikdC56YBrrPxmxM8bl6c0wIiFTgOSfVFxRq-zhGssOumGgMr00Do
Η μετάδοση ανακριβών, παραπλανητικών και ψευδών ειδήσεων στην Ελλάδα δεν οφείλεται μόνο στους πολιτικούς ηγέτες και τα συμφέροντα με τα οποία διαπλέκονται, αλλά και στους ίδιους τους δημοσιογράφους που τα υπηρετούν. Αιτία   παραπληροφόρησης αποτελεί η αυτολογοκρισία αλλά και η έλλειψη ουσιαστικής παιδείας, τόσο του πομπού των πληροφοριών, όσο και του δέκτη αυτών.
Η αναπαραγωγή στερεοτύπων από τον τύπο, ενισχύει τις προκαταλήψεις και την μισαλλοδοξία. Η προσφυγική κρίση δημιούργησε το κατάλληλο περιβάλλον για στοχοποίηση, όχι μόνον των προσφύγων και μεταναστών, αλλά και των αλληλέγγυων και των δημοσιογράφων που τόλμησαν να αποκαλύψουν τα μισαλλόδοξα ξενοφοβικά κίνητρα των κατασκευαστών ψευδών ειδήσεων. Η κατασκευή εθνοκεντρικών στερεότυπων από τον τύπο στο παράδειγμα του Μακεδονικού ζητήματος είναι προφανής. Η στάση  των  MME, άσκησε ιδιαίτερη επίδραση στην πληροφόρηση του κοινού και συνέβαλε στην κινητοποίηση πρωτόγνωρων αποθεμάτων από εθνικιστικά συναισθήματα.
Είναι πλέον κοινά αποδεκτό ότι τα MME, όσον αφορά την αναμετάδοση των γεγονότων, αφενός, κινούνται μέσα σε συγκεκριμένα ερμηνευτικά πλαίσια, τα οποία καθορίζονται από μια σειρά πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών παραγόντων, και, αφετέρου, επηρεάζονται από τις κοινωνικές συνθήκες μέσα στις οποίες δρουν. Δεν αντανακλούν απλώς την κοινωνική πραγματικότητα, αλλά αποτελούν έναν από τους παράγοντες που την ορίζουν και τη συγκροτούν. Ο δρόμος για την ελευθερία του τύπου δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, ενώ αντίθετα ο δρόμος του κατευθυνόμενου κονδυλοφόρου είναι μια ευθεία. Μόνο που για να τον διασχίσεις πρέπει απαραιτήτως να είσαι πάντα σκυφτός.

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2018

Ιούλιος - Αύγουστος

Σταγόνα,
δάκρυ στης χαράς τη λίμνη την αχάραχτη,
κύκλους γράφει.
Ιούλιος.
Ο ήλιος της αλήθειας μας τυφλώνει.
Αύγουστος.
Ο ήλιος σαν αλήθεια μας ξεραίνει.
Ξερή κι η λίμνη,
μια γούβα απόμεινε
και μια σταγόνα.

Γ.Π.







































Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

Έλα βρε μαλάκα!

Ένα Βαλκανικό περιστατικό που μοιράστηκε ιδιωτικά ένας φίλος*

Βρε Καπετανιε ..να μοιραστω κι εγω μια ιστορια μαζι σου?σχετικα με τις Μακεδονιες και τις ''χαμενες πατριδες''?θα τοκανα δημοσια αλλα δεν νομιζω οτι θα τρελαθεικαι κανενας να την ακουσει...και δυστυχως ουτε κι εμενα με ενδιαφερει αν θα την ακουσει κανεις. αλλά όπως θελεις

γιατι φοβαμαι μην περασει σαν ''αυτοπροβολη''.θα αφησω σε σενα την τυχητης να την κανεις οτι θελει

εναι καμμια 15 αρια χρονια πριν το λιγοτερο..λοιπον .με εχει φερει το ταξιδι μου σε μια μικρη πολη στις ΕΛΒΕΤΙΚΕς ΑΛΠΕΙς...ΧΕΙΜΩΝΑΣ..''περιφερωμενος ταξιδιωτης ''εγω ψαχνοντας να δω τι παιζει απο διασκεδαση στην πολη κατεληξα σ ενα κλειστο γηπεδο μπασκετ οπυ υπηρχε πολυς κοσμος και κατι γιορταζε..οποτε οκ μπηκα...ηταν κατι Γιουγκοσλαβοι και λιοποι που γιορταζαν τη προκριση η τη νικη της ομαδας τους..στο ποδοσφαιρο ?στο μπασκετ ?θα σε γεελασω ,μιας και δεν ειμαι φαν ...ηταν ομως η εποχη που η Γιουγκοσλαβια αλληλοσφαγιαζοταν... φου μπηκα και πηρα ενα τσιπουρο (η οπως το λεγανε αυτοι) χαζευα γυρω γυρω...ηταν ωραια ατμοσφαιρα ..πολυ οικεια ...οι μουσικες...οι χοροι...Βαλκανια..!!!!..αλλη μαγεια...!!!.οπου σιγα σιγα αρχισαν να με πλησιαζουν διαφοροι.....οι πρωτοι που ηρθαν ηταν κατι νεαροι Αλβανοι..αδιακριτοι ,οπως παντα,ρωτησαν απο που ειμαι...τους ειπα Ελληνας...ενα μεγαλο χαμογελο κι ενα ''ελα βρε Μαλακα''εισεπραξα σαν πρωτη απαντηση (καλοδεχουμενη μιας και ηταν στα Ελληνικα),,κι οταν εμαθαν οτι ημουν απ την Κερκυρα εγινε ακομη καλυτερο μιας και ολοι τους ειχαν περασει απο κει..ειτε για δουλεια ειτε για να φυγουν απλα..χαρηκα ειλικρινα με τα παιδια..μετα ηρθαν κατι γεροι Αλβανοι..παλιοι κουμουνιστες...σκαμενοι ανθρωποι..βγαλμενοι απ το Παπαδιαμαντη ..η το Καββαδια.μετα κατι Σερβοι..(αδελφια παλια με τους κερκυραιους,απο πολλους πολεμους..) μπαρουτοκαπνισμενοι πραγματικα ..μυριζες τον πολεμο πανω τους...και λεγαμε και λεγαμε ..οπου σκαει κι ενα παληκαρι ..ολοκληρη ντουλαπα και μου κολαει το μουτρο του στο δικο μου και μου λεει ''εγω ειμαι Μακεδονας''' ΟΚ του λεω απο που ?Φλωρινα ?Εδεσσα?Θσσαλονικη?ΟΧΙ μου λεει ειμαι Μακεδονας απ την Μακεδονια....οκ του λεω..δηλαδη απο ποια πολη?απ τα Σκοπια μου λεει...Α οκ ,του λεω δηλαδη Σκοπιανος...οχι μου λεει ειμαι Μακεδονας...απ την Βορεια Μακεδονια...οκ του λεω μην κανεις ετσι κι εγω ειμαι απ την Νοτια Κερκυρα ..και?και παγωσε..δεν ηξερε να μου πει κατι αλλο..κι εγω απλα του ειπα (επειδη μου φανηκε συμπαθητικος πισω απο ολα τ αλλα )...οτι εχε το νου σου αγορι μου γιατι αυτοι που κουρδιζουνε εσας κι εμας να βγαινουμε και να φωναζουμε ειμαι το ενα και ειμαι το αλλο ,αυτη την στιγμη ειναι αραχτοι στις βιλαρες τους η στην Χαλκιδικη η σε καμια βουνοκορφη στο Κουμανοβο ,κι εγω κι εσυ ειμαστε προσφυγες σε ξενες χωρες για να μπορεσουμε να ζησουμε εμεις και τα παιδια μας...προσφυγες ισον σκλαβοι....τι δεν καταλαβαινεις....??η σιωπη που επεσε την εσπασε ενας γερος Αλβανος...σκαμενος περα περα...που γυρισε αυτος και του ειπε......'''Ακου τον δεν ειναι Μαλακας...''και συνεχισε εγω ειμαι ειπε Βορειο Ηπειρωτης...ξαιρω κι απο πατριδες ,ξαιρω κι απο προσφυγιες....Απο κει και περα ολη η βραδυα ηταν απλα ΥΠΕΡΟΧΗ...αυτο που λεμε ''εδω ειναι βαλκανια δεν ειναι παιξε γελασε...'''η ΄΄εδω ειναι Βαλκανια παιξε και γελασε αν μπορεις'''διαλεξε..εμεις ηπιαμε ..χορεψαμε...και με τον ''Μακεδονα''τον οποιον ολο το βραδυ τον φωναζα Μεγαλεξαντρο..κι αυτος απλα γεμιζε τα ποτηρια ..και τις καρδιες μας..σου ειπα ηταν καλο παληκαρι με μια υπεροχη γυναικα κι ενα φανταστικο μωρο μερικων μηνων...και χωρισαμε ολοι πλεριοι.απο ευχαριστηση εκει που μας εφερε του καθεμιανου η ζωη ...ξενοι και περιπλανωμενοι....και καμιανου η πατριδα δεν απειληθηκε ΠΟΤΕ απο ΚΑΝΕΝΑΝ ολοι ειμασταν ''οπου γης πατρις και πασα γης ταφος...''απλα...κι ετσι εζησα εγω το ''μακεδονικο'''

το κερασακι στην τουρτα ηταν οτι εννοειτε οτι εγινα αεροπλανο με αποτελεσμα να με γυρισω στο σπιτι μου με το περιπολικο της Ελβετικης αστυνομιασ...ΚΙ ΕΤΣΙ ΕΖΗΣΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΟΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ...εστω και για μια νυχτα...!!!σε σκοτιζω το ξέρω αλλα μου φαίνεσαι καλός ακροατης...αυτο ''ακουω ''απο σενα οταν σε ακουω....συμπαθα με αν σε σκοτισα..i wasnt trying to make any point...ετσι στα ειπα οπως θαθελα να τα πω στο καφενειο και καποιος να καταλαβει κατι....τι ακριβως?ενας θεος ξέρει .....ξανασυμπαθα με.....



https://www.youtube.com/watch?v=rX8WszSlbuA

*Φίλος ακροατής που κάνουμε μαζί ραδιόφωνο

Georgios
Georgios
Georgios

Η ΔΟΥΛΕΊΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ!

Ξεκίνησε ως κακόγουστο αστείο, το απέδωσαν σε παρεξήγηση τελικά αποτελεί το κεντρικό σλόγκαν εν όψει εκλογών..Η εργασία απελευθερώνει. Το...