Bertolt Brecht, “Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι”, μετφρ. Πέτρος Μάρκαρης

Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, ρώτησε τον κ.Κ η κορούλα της οικονόμας του, θα φέρονταν τότε πιο καλά στα μικρά ψαράκια; Σίγουρα, αποκρίθηκε εκείνος. “Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έχτιζαν για τα μικρά ψαράκια στη θάλασσα τεράστια κλουβιά και θα έβαζαν μέσα διάφορες τροφές, φυτά καθώς και ζωντανά. Θα φρόντιζαν τα κλουβιά να ‘χουν πάντα καθαρό νερό και γενικά θα τα εφοδίαζαν με διάφορες εγκαταστάσεις υγιείνης. Όταν λογουχάρη ένα ψαράκι τραυμάτιζε την ουρά του, οι καρχαρίες θα του έβαζαν αμέσως έναν επίδεσμο μην τυχόν και ψοφήσει πριν την ώρα του.
Έπειτα, για να μην μελαγχολούν τα ψαράκια, θα οργάνωναν κατά διαστήματα στη θάλασσα μεγάλες γιορτές, γιατί τα κεφάτα ψαράκια είναι πιο νόστιμα από τα θλιμμένα. Τούτα τα μεγάλα κλουβιά θα είχαν βέβαια και τα σχολειά τους. Εκεί τα ψαράκια θα μάθαιναν να κολυμπάνε στο στόμα του καρχαρία. Θα έπρεπε λογουχάρη να μάθουν γεωγραφία, για να μπορούν να βρίσκουν τους μεγάλους καρχαρίες, όταν αυτοί κάπου τεμπελιάζουν. Βέβαια, το σπουδαιότερο θα ήταν η ηθική διάπλαση των μικρών ψαριών.
Θα τους μάθαιναν ότι για ένα ψαράκι δεν υπάρχει μεγαλύτερη και ωραιότερη αρετή από το να θυσιάζεται πρόθυμα κι ότι τα ψαράκια θα έπρεπε να πιστεύουν τυφλά στους καρχαρίες, προπαντός όταν αυτοί τους λένε ότι θα φροντίσουν για ένα ωραίο μέλλον. Θα έδιναν στα ψαράκια να καταλάβουν πως αυτό το ωραίο μέλλον τότε μόνο θα είναι εξασφαλισμένο, όταν εκείνα μάθουν να υπακούνε. Τα ψαράκια θα έπρεπε να φυλάγονται από κάθε λογής ταπεινές, εγωιστικές και μαρξιστικές διαθέσεις, κι αν τύχαινε κανένα από δαύτα να φανερώσει τέτοιες αδυναμίες, τα άλλα τα ψαράκια θα έπρεπε να τα αναφέρουν αμέσως στους καρχαρίες.
Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα έκαναν βέβαια αναμεταξύ τους και διάφορους πολέμους, για να κυριέψουν ξένα κλουβιά και ξένα ψαράκια. Στους πολέμους αυτούς ο κάθε καρχαρίας θα πολεμούσε με τα δικά του ψαράκια. Θα μάθαιναν τα ψαράκια ότι ανάμεσα σ’ αυτά και τα ψαράκια των άλλων καρχαριών υπάρχει τεράστια διαφορά. Τα ψαράκια θα τους έλεγαν, είναι ως γνωστό βουβά, σωπαίνουν ωστόσο σε όλότελα διαφορετικές γλώσσς, γι’ αυτό και είναι αδύνατο να καταλάβει το ένα τ’ άλλο. Σε κάθε ψαράκι που θα σκότωνε μερικά εχθρικά ψαράκια που σωπαίνουν σ’ άλλη γλώσσα, θα καρφίτσωναν κι από ‘να παράσημο από φύκι και θα του έδιναν τον τίτλο του ήρωα.
Αν βέβαια οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα είχαν και τη δική τους τέχνη. Θα είχαν ωραίους πίνακες που θα παράσταιναν τα δόντια των καρχαριών με θαυμάσια χρώματα, και τα στόματά τους θα ήταν σαν τους κήπους της Βαβυλώνας, όπου μπορεί να κάνει κανείς τρελό σεργιάνι. Τα θέατρα στο βυθό θα έδειχναν πως ηρωικά ψαράκια με την μπάντα μπροστά θα ορμούσαν μαγεμένα και νανουρισμένα με τις πιο όμορφες σκέψεις στο στόμα των καρχαριών. Δε θα έλειπε βέβαια και η θρησκεία, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι. Αυτή θα δίδασσκε ότι τα ψάρια μονάχα στην κοιλιά των καρχαριών θα άρχιζαν να γεύονται την αληθινή ζωή.
Εξάλλου, αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, όλα τα ψαράκια δε θα ήταν πια ίσα κι όμοια όπως συμβαίνει σήμερα. Μερικά από δαύτα θ’ αποχτούσαν αξιώματα και θα τα τοποθετούσαν πάνω από τα άλλα ψαράκια. Όσα μάλιστα είναι λίγο πιο μεγάλα θα είχαν το λεύτερο να τρώνε τα πιο μικρά. Αυτό θα ήταν άλλωστε ευχάριστο για τους καρχαρίες, γιατί έτσι εκείνοι δε θα χρειάζονταν πια παρά να καταπίνουν συχνότερα πιο μεγάλες μπουκιές. Και τα πιο μεγάλα ψαράκια, αυτά που θα είχαν τις ψηλές θέσεις, θα φρόντιζαν για την τάξη ανάμεσα στα ψαράκια και θα γίνονταν δάσκαλοι, αξιωματικοί και μηχανικοί στα ψαροκλουβιά. Κοντολογίς, μόνο αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα είχαμε πολιτισμό στη θάλασσα.”
Από το βιβίο “Ιστορίες του κ. Κόυνερ”

Η ΕΡΤ ως κομματικό λάφυρο οδεύει προς την καταστροφή

Οι Δεξιοί (παλαιάς και νέας κοπής…) επελαύνουν στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, χωρίς να αφήνουν τίποτε όρθιο. Ξεχνούν ότι πρόκειται για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση και την αντιμετωπίζουν ως κομματικό λάφυρο. Άρχισαν το ξήλωμα της διοικητικής πυραμίδας, για το βόλεμα των ημετέρων, με τρίμηνη είναι αλήθεια καθυστέρηση. Χωρίς όραμα και χωρίς σχέδιο, αναζητούν την ισορροπία ανάμεσα στους εσωκομματικούς ανταγωνισμούς, στις δουλείες που έχουν έναντι επιχειρηματιών και στις επιθυμίες των 3 συνεταίρων της μνημονιακής κυβέρνησης .

Η λύση αυτού του γρίφου ήθελε το χρόνο του, Εξ ου και η καθυστέρηση … Σε ρόλο ακολούθου και κάποιοι μεταλλαγμένοι που ντρέπονται να δηλώσουν (σήμερα!!!) ΠΑΣΟΚ και προβάλλονται ως επιλογή της ΔΗΜΑΡ.

Κάνοντας τη χαρτογράφηση αντιλαμβάνεσαι πως η τρικομματική κυβέρνηση μοίρασε την προίκα . Το φιλέτο -η ΝΕΤ-¨στα χέρια της λεωφόρου Συγγρού με την συνδρομή –ανοχή των …άλλων δημοκρατικών δυνάμεων της συγκυβέρνησης ενώ η ΕΤ3 άθικτη στα χέρια των “Βενιζελικών”.

Σαρωτικές αλλαγές σε ολόκληρη την πυραμίδα της διοίκησης της ΕΡΤ με ένα και μοναδικό στόχο: Την χειραγώγηση της ενημέρωσης και την μετατροπή της ΕΡΤ σε ΥΕΝΕΔ του μνημονίου. Κλείνουν κάθε χαραμάδα και παίρνουν στα χέρια τους τον απόλυτο έλεγχο της ενημέρωσης σε μια περίοδο που διογκώνεται η δυσαρέσκεια από τις μνημονιακές πολιτικές .

Με παλιά υλικά και ξεπερασμένες μεθόδους του παρελθόντος ανέβασαν στην ΕΡΤ μετά από παζάρια, «γνωστούς επαγγελματίες» των κομματικών γραφείων για να ασκήσουν την τροϊκανική προπαγάνδα. Πρόσωπα γνωστά για τις σχέσεις τους με τους κομματικούς διαδρόμους αλλά και τις «δεσμεύσεις » τους έναντι επιχειρηματικών συμφερόντων…. ..

Σαν να μην πέρασε μια μέρα, επιστρέφουν ρεβανσιστικά ,διορίζοντας κομματάρχες, χωρίς διαγωνισμούς , χωρίς ΑΣΕΠ, με μισθούς που δεν εντάσσονται σε ΣΣΕ αλλά ως ΠΕΘ. Και όλα αυτά την ώρα που δεν πληρώνουν κυριακάτικα και υπερωρίες επικαλούμενοι την υπέρβαση του προϋπολογισμού στις δύο προεκλογικές περιόδους.

Άλλαξαν διευθυντές, υιοθετώντας, κατά γράμμα, ως αξίωμα την παλαιοκομματική πρακτική πως «όταν αλλάζει η κυβέρνηση, δεν υπάρχει συνέχεια του μηχανισμού αλλά παραχώρηση του αξιώματος στον .. κομματικό». Ζήτησαν επ’ αμοιβή βέβαια, τη συνδρομή ατόμων που είχαν βγει στη σύνταξη για να βοηθήσουν την μετατροπή της ΕΡΤ σε φερέφωνο της μνημονιακής πολιτικής ,της «νέας ΥΕΝΕΔ»…

Το τιμόνι των ειδήσεων ανέλαβε ένας πρώην εκδότης εβδομαδιαίας εφημερίδας που έκλεισε, ο οποίος όμως έγινε περισσότερο γνωστός από το την παρουσίαση του κατ’ ευφημισμόν «δελτίου ειδήσεων» του ΣΤΑΡ. Θα συνεπικουρείται και από έτερο επιτυχημένο δημοσιογράφο (κομματικό υπάλληλο) ο οποίος επιστρέφει στην Αγια Παρασκευή, αφού έχει διαπρέψει σε απολύσεις και περικοπές μισθών σε άλλα μέσα όπου εργάστηκε.

Οι επιλογές αυτές είναι τυχαίες; Αποτέλεσμα των πολιτικών και επιχειρηματικών συσχετισμών που ορέγονται τη δημόσια τηλεόραση; Ή μήπως πρόκειται για το επόμενο στάδιο του περιβόητου σχεδίου Μόσιαλου περί διάλυσης και εκποiησης της δημόσιας ραδιοτηλεορασης;

Όλα αυτά θα φανούν πολύ σύντομα. Στην παρούσα φάση που το πολιτικό προσωπικό βρίσκεται σε πανικό τοποθετεί τους εντεταλμένους του για να περισώσει ό,τι και όπως μπορεί και κυρίως τον εαυτό του ενισχύοντας τον ασφυκτικό έλεγχο..

Η μοιρασιά μεταξύ της τρόϊκας εσωτερικού έγινε δίκαια….

Τα πρώτα δείγματα της πιστοποίηση της αλλαγής είναι ξεκάθαρα :

«Κούρεμα» της «Πρωινής Ενημέρωσης» του Κ. Αρβανίτη και της Μ. Κατσίμη που φιλοξενούσαν και την αντίθετη άποψη. Στόχος να μην έχουν βήμα οι άλλες «φωνές» της κοινωνίας , που αγωνιούν και αγωνίζονται για την αξιοπρέπεια και την επιβίωσή τους. Να μην ακουστούν τα επιχειρηματα τους

Αλλαγές στην πρωινή ζώνη με πρόσχημα την αποχώρηση της Μαρίας Σαράφογλου. Την διασφάλιση του μνημονιακού μονολόγου εξασφάλισε η τοποθέτηση του Γιώργου Κουβαρά σε ρόλο διαχειριστή της καθημερινής πολιτικής ατζέντας. Ετσι ,εχει και το κεφάλι της ήσυχο η λεωφόρος Συγγρού. Οσο για το επόμενο 2ωρο ,τα πειράματα συνεχίζονται γιατί πολλοί οι μνηστήρες και πολλές οι εμμονές με καλλονή, κόρη πρώην θεσσαλονικιού Υπουργού…

Οι «μέσα» αντιδρούν, γιατί δεν αξιοποιήθηκαν από την νέα Διοίκηση, η οποία προχώρησε σε «ακριβά δάνεια» απ’ έξω.. Οσο για τους …μεταγραφέντες – αρκετοί από τους οποίους ήταν στα αζήτητα- θεωρούν τον εαυτό τους πολύτιμο κεφάλαιο για την ανασυγκρότηση της ΕΡΤ … Μεταγραφές που στοιχίζουν ακριβά, καθώς όλος αυτός ο περιφερόμενο θίασος δεν έρχεται ούτε με εθελοντισμό, ούτε με ΣΣΕ, όσο υπάρχουν ακόμη. Ολοι ΠΕΘ! Που σημαίνει αμοιβές περί τα 4 χιλιαρικα μεικτά, όταν η πλειοψηφία των εργαζομένων κινείται στα 1000-1200 ευρώ, όταν ετοιμάζουν σχέδιο απομάκρυνσης της σημερινής γενιάς των συμβασιούχων, προκειμένου να μειωθεί ο κρατικός τομέας, όπως προστάζει η τρόικα .. Αφήστε που εκείνοι οι βουλευτές – δημοσιογράφοι που δεν τόλμησαν να αντιταχθούν στο σχέδιο Μόσιαλου επέστρεψαν στο καταφύγιο της ΕΡΤ εφόσον απέτυχαν να επανεκλεγούν. Στη δημόσια ραδιοτηλεοραση εξασφάλισαν εργασία και αποτυχόντες βουλευτές από την ιδιωτική τηλεόραση.

Η λεηλασία της ΕΡΤ συνεχίζεται ξεδιάντροπα από την 3κομματική κυβέρνηση. Πρόκειται για σκάνδαλο αφού πήραν από το πλεόνασμα της ΕΡΤ για να πληρώσουν τους επιχειρηματίες των φωτοβολταϊκών – κλοπή 75.000.000 από το ανταποδοτικό τέλος της ΕΡΤ.

Και όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια που μελετάται νέα μείωση των αποδοχών των εργαζομένων που έχουν ήδη κουρευτεί κατά 35% .Ταυτόχρονα υπάρχει σιωπή για το μέλλον των συμβασιούχων που βλέπουν την πόρτα της εξόδου ανοιχτή στις αρχές του χρόνου . Μήπως πρέπει να υπάρξει αντίδραση πριν να είναι πολύ αργα;

ΥΓ. Το “κερασάκι” στην τούρτα της ασύλληπτης σπατάλης είναι η στελέχωση του Γραφείου του Διευθύνοντος Συμβούλου Ν. Σίμου, το οποίο από τον Αύγουστο κοστίζει 9.500 ευρώ στην ΕΡΤ: Ειδικότερα, κάποιος αποτυχών υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με τον συνδασμό Κικίλια (Μανούσος Καμπανέλης) ανέλαβε Διευθυντής του Γραφείου (!) του Διευθύνοντος με απολαβές 3.500 ευρώ και από 2.000 ευρώ εισπράττει εκάστη από τις τρεις (!) νέες γραμματείς του κ. Σίμου. Και οι 4 με ετήσιες συμβάσεις, από τον Αύγουστο τοποθετήθηκαν υποτίθεται σε θέσεις “μετακλητών” υπαλλήλων για να συμβάλουν κι αυτοί στην αμετάκλητη απαξίωση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.
Πηγή: syspeirosi.wordpress.com

Tου έρωτα και της βροντής

Εκεί π΄αστραποβρόνταγε
κι έσκιζε το σκoτάδι
και τη σιωπή θρυμμάτιζε,
μέσα στα δυό σου μάτια,
είδα πανιά,
σαλπάραμε
χιλιάδες κολασμένοι,
να ταξιδεύουμε μαζί
κι είμασταν μόνο οι δυό μας.
Ειδωλοπολλαπλάσια,
της αστραπής τερτίπια.
Κι ο κεραυνός που χτύπησε
απάνου στην καρδιά μου,
ατρόμητη την έκανε
για να τον κατακτήσω

...τον έρωτα που ξέφευγε μεσ την αναμπουμπούλα

ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ? Καθημερινά λίγο πριν τις 11 το πρωί και λίγο πριν τις 7 το απόγευμα στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ105,8 http://tvradio.ert.gr/radio/liveradio/net.asp

Ποντικός
Η αρχαία ελληνική λέξη πόντος αρχικά σήμαινε θάλασσα. Εξ ου και η λέξεις ποντοπόρος υπερπόντιος και άλλες. Στους αρχαίους συγγραφείς, Ησίοδο, Πίνδαρο και στους μεταγενέστερους, η λέξη "Πόντος", όταν χρησιμοποιείται για να ονομάσει θαλάσσιο χώρο, ταυτίζεται με τον Εύξεινο Πόντο. Στους αττικούς ρήτορες η ονομασία "Πόντος" αποδίδεται στην Ταυρική χερσόνησο (Κριμαία), ενώ αργότερα μετά τον Ηρόδοτο και, κυρίως, έπειτα από τον Ξενοφώντα (Κύρου Ανάβασις), οι γεωγράφοι και οι συγγραφείς "Πόντο" αποκαλούν τη νότια περιοχή του Εύξεινου Πόντου, που περιλαμβάνει τον παραλιακό χώρο ανάμεσα στον Άλυ ποταμό και την κολχίδα, ανατολικά της Τραπεζούντας, από την πόλη Διοσκουριάδα ως το δυτικό τμήμα της Σινώπης. Η περιοχή αυτή ήταν ο σιτοβολώνας του αρχαίου κόσμου. Από κει φόρτωναν τα πλοία στάρι και το μετέφεραν στον Πειραιά και τα άλλα μεγάλα λιμάνια της αρχαιότητας. Μαζί με το σιτάρι όμως μετέφεραν και λαθρεπιβατες, τα ποντίκια, που αρέσκονται ιδιαίτερα στο στοιβαγμένο και έτοιμο προς βρώσιν φορτίο.

Ο ποντικός στην αρχαία ελληνική λεγόταν μυς (γεν. μυός).
Από τον μυ και η λατινική mus, από όπου και η αγγλική mouse, η γερμανική maus, η Ιταλική μόουσε (mouse).

Η λέξη μυς στη μεσαιωνική ελληνική αντικαταστάθηκε από το προσδιοριστικό της επίθετο ποντικός .Ποντικός μυς, λοιπόν, ήταν αρχικά ο θαλάσσιος ποντικός, των καραβιών, ενώ αρουραίος (άπό το άρουρα = γη) ο αγροτικός. Από τον Αρουραίο προηλθε και το λατινικό ρατ (rat), απο τη ίδια ρίζα έλκουν την καταγωγή τους και οι λέξεις, rat στην αγγλική ratta στην Ισπανική ratto στην Ιταλική, ρα (ργχα) στη Γαλλική και σε πολλές ακόμη γλώσσες.

Η Χρυσούλα, ο Ασφαλίτης, ο Μαίανδρος και η Χρυσή Αυγή.

Η φίλη μου η Χρυσούλα, συμμαθήτρια απ το Γυμνάσιο πριν πολλά χρόνια, η καλύτερη μαθήτρια τότε, πολύ καλή επαγγελματίας τώρα, διατηρεί ένα κατάστημα νεωτερισμών, σε μια μικροαστική γειτονιά του Λεκανοπεδίου.
Παρά την κρίση τα πάει μια χαρά, γιατί αγαπάει αυτό που κάνει και εκτός απ τα προϊόντα, προσφέρει, την καλή της διάθεση, το χαμόγελό της και συχνά πυκνά υπηρεσίες συμβουλευτικής στις πελάτισσές της, που τις εκμυστηρεύονται σχεδόν τα πάντα. Το πελατολόγιο της εκτείνεται σ’ όλο το ηλικιακό φάσμα και περιλαμβάνει αρκετούς άνδρες, που είτε αγοράζουν φτηνοδωράκια για τις καλές τους, είτε μικροπράγματα για πάρτι τους.
Οι μικρότεροι σε ηλικία το προτιμούν, για τα αξεσουάρ που καλύπτουν μεγάλη γκάμα και είναι πρωτότυπα και φτηνά.
Τελευταία οι δεκαεξάηρηδες ζήτησαν δαχτυλίδια με Μαίανδρο, και η πρώτη παρτίδα που έφερε εξαντλήθηκε αμέσως, με το που σχόλασαν το λύκειο και το γυμνάσιο της περιοχής, κι έπεσε σύρμα για το καινούργιο εμπόρευμα.
Το ίδιο απόγευμα κι ο ασφαλίτης, που αγόραζε κυρίως στρινγκάκια, παλιός πελάτης, αφού έριξε μια ματιά τη ρώτησε, αν έχει δαχτυλίδια με το σήμα της Χρυσής Αυγής.
Η Χρυσούλα του είπε πως είχε κάποια με μαίανδρο, αλλά εξαντλήθηκαν και πως σε λίγες μέρες θα ξαναφέρει.
Ο ασφαλίτης τότε της είπε πως δεν θέλει το μαίανδρο, αλλά το original σήμα της Χρυσής Αυγής με τα χρώματα, τις δάφνες, τα αρχικά και με τα όλα του και πως αν και τα βρει και τα φέρει, θα πάρει σε πρώτη φάση, τουλάχιστον διακόσια.
Ναι τελικά η Χ.Α. γίνεται μόδα. Και δεν είναι απλώς θέμα αισθητικής. Δεν είναι μόνο το κιτς το πρόβλημα, είναι η βίαια του εξάπλωση, σε ένα κοινό, έτοιμο από καιρό.

ΑΠΟ ΠΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ - Ερμής

Ο Ερμής είναι ίσως για την πιο συμπαθητική θεότητα του ελληνικού δωδεκάθεου, καθώς συνδυάζει  πολύ έντονα τα ανθρώπινα με τα θεϊκά στοιχεία, αλλά και γιατί θεωρείται ουσιαστικά ο πρώτος δάσκαλος του ανθρώπινου γένους. Είναι αυτός που εισήγαγε τα γράμματα και τις επιστήμες στην ανθρωπότητα και δίδαξε τη χρήση της διάνοιας. Ταυτόχρονα είναι προστάτης του εμπορίου, των θυσιαστικών τελετών και της μαγείας. Εκφράζει με ένα αρχετυπικό σχεδόν τρόπο την ταχύτητα, την ευλυγισία, τη μεταβλητότητα, μα και τους απατηλούς δρόμους.   Το όνομα του προήλθε, πιθανότατα, από το έρμα (που σημαίνει “σωρός λίθων”), επειδή ο σωρός των λίθων που συγκεντρωνόταν πάνω από τους τάφους ήταν συνδεδεμένος με τον Ψυχοπομπό Ερμή.

Η λέξη έρμα (και ο ερματισμός) χρησιμοποιήθηκε και στα καράβια για να δηλώσει το βάρος, που ρυθμίζει την ισορροπία των πλοίων (ιταλ.: zavora > σαβούρα). Απ εδώ και ο ανερμάτιστος άνθρωπος (: ο δίχως ηθικό αντίβαρο)

Ο Ερμής, εκτός των άλλων, επεξηγούσε στους ανθρώπους τη βούληση των θεών, ήταν, δηλαδή ο “εξηγητής” και γι αυτό οι λέξεις: ερμηνεία, ερμηνευτής, διερμηνέας, ερμηνευτικός, ερμηνεύω κ.ά. φέρουν το όνομα του. Αντίθετα, κατά το Μεσαίωνα συνδυάστηκε με τους Αλχημιστές (Hermetici > Ερμητικοί) και ιδιαίτερα με την τεχνική να σφραγίζουν τα δοχεία τους με αποτέλεσμα η λ. ερμητικός να δηλώνει το “εντελώς κλειστό”, το “σφραγισμένο”

Στο θεό Ερμή αποδιδόταν και το έρμαιο: “το δώρο του Ερμή”, το “θεόσταλτο”, “το απροσδόκητο εύρημα”

Ο Ερμαφρόδιτος ήταν ο μυθικός γιος του Ερμή και της Αφροδίτης (εξ ου και το όνομα του), ο οποίος παρουσίαζε χαρακτηριστικά και των δύο φύλων

Η εμπορικοί δρόμοι των αστικών κέντρων είναι, συνήθως, αφιερωμένοι στο θεό Ερμή, τον Κερδώο Ερμή (οδός Ερμού), ο οποίος ήταν και προστάτης του εμπορίου. Στα Λατινικά o Ερμής “πέρασε” ως Mercurius > ιταλ. mercato, γαλλ:  από όπου και το αγγλικό μάρκετ αγγλ.:  και markets οι περίφημες αγορές που ως θεός λατρεύονται.

Ας φρόντιζαν...

"...βλάπτουν και οι τρεις τηνΣυρία το ίδιο..."   Ας φρόντιζαν Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης. Aυτή η μοιραία πόλις, η Aντιόχεια όλα τα χρήματά μου τάφαγε: αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο. Aλλά είμαι νέος και με υγείαν αρίστην. Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος (ξέρω και παραξέρω Aριστοτέλη, Πλάτωνα· τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις). Aπό στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα, κ’ έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων. Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά. Στην Aλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι· κάπως γνωρίζω (κ’ είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί: του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά. Όθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα, την προσφιλή πατρίδα μου Συρία. Σ’ ό,τι δουλειά με βάλουν θα πασχίσω να είμαι στην χώρα ωφέλιμος. Aυτή είν’ η πρόθεσίς μου. Aν πάλι μ’ εμποδίσουνε με τα συστήματά τους— τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα; αν μ’ εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ. Θ’ απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα, κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει, θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό. Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει, πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό. Θα με θελήσει πάντως ένας απ’ τους τρεις. Κ’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη για το αψήφιστο της εκλογής. Βλάπτουν κ’ οι τρεις τους την Συρία το ίδιο. Aλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ. Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ. Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό. Μετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.                   Κ. Καβάφης

"Από που και γιατί" Καθημερινά στη ΝΕΤ Fm 10:55 και 18:55

Με λέξεις επίκαιρες θα ασχοληθούμε σήμερα. Συγκεκριμένα με την «κασίδα», και την αρχαιοπρεπή επιρρηματική έκφραση «πυξ λαξ». Που σημαίνει με γροθιές και κλοτσιές. Όπως αντιλαμβάνεστε συνειρμοί προερχόμενοι από την επικαιρότητα με οδήγησαν στην επιλογή των λέξεων που θα επισκεφτούμε.
Το Πύξ είναι επίρρημα της αρχαίας ελληνικής και σημαίνει με σφιγμένες τις γροθιές.
Από την ίδια ρίζα, η πυγμή και ο πυγμάχος.
Το Λάξ είναι επίσης επίρρημα της αρχαίας ελληνικής που σημαίνει μέ τήν πτέρναν, μέ τόν πόδα ὠθῶν πρός τά ὀπίσω – με τις κλοτσιές δηλαδή
Από την ίδια ρίζα και το λακτίζω (= δίνω κλοτσιά, διώχνω χτυπώντας με το πόδι).
Και πάμε στην κασίδα που προέρχεται πιθανότατα από το βυζαντινό χάλκινο στιλπνό κράνος κασσίς – κασσίδος και στην ιατρική αναφέρεται ως η παθησις άχωρ. Η Πάθηση του τριχωτού της κεφαλής, Κασίδα λοιπόν, είναι δερματοπάθεια του τριχωτού της κεφαλής που προκαλεί τριχόπτωση. Τα μαλλιά του κασιδιάρη (ή κασίδη) πέφτουν, αλλά όχι όλα μαζί παρά τούφες-τούφες. Έτσι εξηγείται και η παροιμία “στου κασίδη το κεφάλι έμαθα να μπαρμπερεύω” Ο κασίδης ή κασιδιάρης είναι μεσαιωνική λέξη και περιγράφει τον πάσχοντα από κασίδα.
“Μόρα και κασίδα”, λέμε όταν έχουμε τα μπουρίνια μας και ο άλλος μας πει “μωρέ…”, ή “νέκρα και κασίδα” ,όταν ο άλλος μας πει “ναι”.
Με την έννοια του “όλα τα’ χε η Μαριορή, ο φερετζές της έλειπε” ο λαός χρησιμοποιεί και το “τι σου λείπει κασιδιάρη; σκούφια με μαργαριτάρι” και "το γαρίφαλο στο αυτί και η κασσίδα στην κορφή που λέγεται επίσης για τους φτωχούς που επιζητούν μεγαλεία.
Και ολοκληρώνουμε με την παροιμιακή φράση "τον τρώει η κασίδα του",που λέγεται για κάποιον που επιζητεί να πάθει κακό.

ΔΗΛΙΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ "Από που και γιατί" Καθημερινά στη ΝΕΤ Fm 10:55 και 18:55

 ΔΗΛΙΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Τρία είναι τα πλέον διάσημα μαθηματικά γεωμετρικά προβλήματα της αρχαιότητας, για τα οποία είχε αναπτυχθεί ιδιαίτερος προβληματισμός:

 Ο τετραγωνισμός του κύκλου, η τριχοτόμηση της οξείας γωνίας και ο διπλασιασμός του όγκου του κύβου, το αποκαλούμενο Δήλιον πρόβλημα.  

Η φράση Δήλιον πρόβλημα χρησιμοποιείται για να χαρακτηριστεί κάθε δυσεπίλυτο πρόβλημα που παραμένει για πολύ καιρό άλυτο. 

Λέμε για παράδειγμα: «Η ανεύρεση εργασίας , είναι για του περισσότερους νέους Δήλιον πρόβλημα

 Το 430 π.Χ. ξέσπασε λοιμός στο νησί της Δήλου. Οι κάτοικοί του απέστειλαν πρέσβεις στο μαντείο των Δελφών, για να ζητήσουν χρησμό, από τον Απόλλωνα.

Η Πυθία τους απάντησε ότι πρέπει να διπλασιάσουν σε όγκο τον ναό του Απόλλωνα που είχε σχήμα κύβου διατηρώντας παράλληλα το κυβικό σχήμα. Οι Δήλιοι αρχικά πίστεψαν ότι το πρόβλημα ήταν απλό και λυνόταν με διπλασιασμό των πλευρών. Όταν ανακάλυψαν ότι αυτό δεν διπλασιάζει τον όγκο αλλά τον οχταπλασιάζει έστειλαν πρέσβεις στην Ακαδημία του Πλάτωνος και ζήτησαν λύση του προβλήματος. Από τότε πολλοί προσπάθησαν  όπως ο Αρχύτας ο Ταραντίνος, ο Εύδοξος ο Κνίδιος, ο Μέναιχμος, ο Νικομήδης, ο Απολλώνιος, ο Διοκλής, ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς, ο Πάππος ο Αλεξανδρεύς, ο Καρτέσιος και άλλοι. Όλοι όμως έδιναν λύση που χρησιμοποιούσε και άλλες μεθόδους πλην της κλασικής, που επιτρέπει για τη λύση του μόνο κανόνα και διαβήτη. Λέγεται πως στην αναζήτηση της λύσης του προβλήματος και  της ερμηνείας του χρησμού, κάποτε βρέθηκαν στην Αθήνα και κάποιος γέροντας τους είπε:   Καλοί μου Δήλιοι, είναι  δυνατόν να σας μαστίζει τόση ανοησία, ώστε να μη καταλαβαίνετε  ότι ο θεός σας έθεσε αυτό το πρόβλημα επειδή παραμελήσατε τα μαθηματικά! 

 Από τη αρχαία Δήλο και τους  άριστους και μεγάλης αντοχής στην κολύμβηση κατοίκους του νησιού, προέρχεται και η φράση Δήλιος κολυμβητής, που λέγεται για να χαρακτηρίσει τον δεινό κολυμβητή. 

Κατά την αρχαία εποχή, οι Δήλιοι φημίζονταν για την επιδεξιότητά τους  στην κολύμβηση. Η έκφραση έμεινε παροιμιώδης από την απάντηση που έδωσε ο Σωκράτης στον Ευριπίδη, όταν εκείνος ζήτησε τη γνώμη του για το σύγγραμμα του Ηράκλειτου «Φυσικά». Ο Σωκράτης, θέλοντας να καθορίσει πόσο βαθύ και απροσπέλαστο από τους πολλούς ήταν το περιεχόμενο του συγκεκριμένου συγγράμματος, είπε το περίφημο «δείται Δηλίου κολυμβητού δια το μη αποπνιγείναι εν αυτώ». Απαιτείται να είσαι Δήλιος κολυμβητής για να μην πνιγείς μέσα σ αυτό.
  

Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους? Τι θα κάνεις εσύ?

ΘΕΜΑ: Μια ιστορία ... γαΐδάρων για να περιγράψουμε την «κρίση».

Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΓΑΪΔΑΡΩΝ

Μια μέρα εμφανίστηκε σε ένα χωριό ένας άνδρας με γραβάτα. Ανέβηκε σε ένα
παγκάκι και φώναξε σε όλο τον τοπικό πληθυσμό ότι θα αγόραζε όλα τα
γαϊδούρια που θα του πήγαιναν, έναντι 100 ευρώ και μάλιστα μετρητά.
Οι ντόπιοι το βρήκαν λίγο περίεργο, αλλά η τιμή ήταν πολύ καλή και όσοι
προχώρησαν στην πώληση γύρισαν σπίτι με το τσαντάκι γεμάτο και το χαμόγελο
στα χείλη.
Ο άνδρας με τη γραβάτα επέστρεψε την επόμενη μέρα και πρόσφερε 150 ευρώ για
κάθε απούλητο γάιδαρο, κι έτσι οι περισσότεροι κάτοικοι πούλησαν τα ζώα
τους.

Τις επόμενες ημέρες προσέφερε 300 ευρώ για όσα ελάχιστα ζώα ήταν ακόμα
απούλητα με αποτέλεσμα και οι τελευταίοι αμετανόητοι να πουλήσουν τα
γαϊδούρια τους.
Μετά συνειδητοποίησε ότι στο χωριό δεν έμεινε πια ούτε ένας γάιδαρος και
ανακοίνωσε σε όλους ότι θα επέστρεφε μετά από μια εβδομάδα για να αγοράσει
οποιοδήποτε γάιδαρο έβρισκε έναντι . 500 ευρώ!! Και αποχώρησε.
Την επόμενη μέρα ανέθεσε στον συνέταιρό του το κοπάδι των γαϊδάρων
που είχε αγοράσει και τον έστειλε στο ίδιο χωριό με εντολή να τα πουλήσει όλα
στην τιμή των 400 ευρώ το ένα.
Οι κάτοικοι βλέποντας την δυνατότητα να κερδίσουν 100 ευρώ την επόμενη
εβδομάδα, αγόρασαν ξανά τα ζώα τους 4 φορές πιο ακριβά από ότι τα είχανε
πουλήσει, και για να το κάνουν αυτό, αναγκάστηκαν να ζητήσουν ΔΆΝΕΙΟ από
την τοπική τράπεζα.
Όπως φαντάζεστε, μετά την συναλλαγή οι δύο επιχειρηματίες έφυγαν διακοπές σε
έναν φορολογικό παράδεισο της Καραϊβικής, ενώ οι κάτοικοι του χωριού
βρέθηκαν υπερχρεωμένοι, απογοητευμένοι, και με τα γαϊδούρια
στην κατοχή τους που δεν άξιζαν πλέον τίποτα.
Φυσικά οι αγρότες προσπάθησαν να πουλήσουν τα ζώα για να καλύψουν τα
χρέη. Μάταια. Η αξία τους είχε πατώσει. Η τράπεζα λοιπόν κατάσχεσε τα γαϊδούρια
και εν συνεχεία τα νοίκιασε στους πρώην ιδιοκτήτες τους.
Ο τραπεζίτης όμως πήγε στον δήμαρχο του χωριού και του εξήγησε ότι εάν δεν
ανακτούσε τα κεφάλαια που είχε δανείσει θα κατέρρεε και αυτός, και
κατά συνέπεια θα ζητούσε αμέσως το κλείσιμο της ανοικτής πίστωσης που
είχε με τον δήμο.
Πανικόβλητος ο δήμαρχος και για να αποφύγει την καταστροφή, αντί να δώσει
λεφτά στους κατοίκους του χωριού για να καλύψουν τα χρέη τους, έδωσε λεφτά στον
τραπεζίτη, ο οποίος παρεμπιπτόντως . ήταν κουμπάρος του δημοτικού
συμβούλου.
Δυστυχώς όμως ο τραπεζίτης αφού ανέκτησε το κεφάλαιό του, δεν έσβησε το
χρέος των κατοίκων, και ούτε το χρέος του δήμου, ο οποίος φυσικά βρέθηκε ένα
βήμα πριν την πτώχευση. 

Βλέποντας τα χρέη να πολλαπλασιάζονται και στριμωγμένος από τα επιτόκια, ο
δήμαρχος ζήτησε βοήθεια από τους γειτονικούς δήμους. Αυτοί όμως του
έδωσαν αρνητική απάντηση, γιατί όπως του είπαν είχαν υποστεί την ίδια ζημιά
με τους δικούς τους γαιδάρους!!...
Ο τραπεζίτης τότε έδωσε στον δήμαρχο την «ανιδιοτελή» συμβουλή / οδηγία να
μειώσει τα έξοδα του δήμου: λιγότερα λεφτά για τα σχολεία, για το νοσοκομείο
του χωριού, για την δημοτική αστυνομία, κατάργηση των κοινωνικών προγραμμάτων,
της έρευνας, μείωση της χρηματοδότησης για καινούρια έργα υποδομών. Αυξήθηκε
η ηλικία συνταξιοδότησης, απολύθηκαν οι περισσότεροι υπάλληλοι του
δημαρχείου, έπεσαν οι μισθοί και αυξήθηκαν οι φόροι. Ήταν έλεγε αναπόφευκτο, αλλά υποσχόταν
με αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές «να βάλει τάξη στη λειτουργία του δημοσίου,
να βάλει τέλος στις σπατάλες» και να . ηθικοποιήσει το εμπόριο των γαϊδάρων.
Η ιστορία άρχισε να γίνεται ενδιαφέρουσα όταν μαθεύτηκε πως οι δυο
επιχειρηματίες και ο τραπεζίτης είναι ξαδέρφια και μένουν μαζί σε ένα νησί
κοντά στις Μπαχάμες, το οποίο και αγόρασαν . με τον ιδρώτα τους.
Ονομάζονται οικογένεια Χρηματοπιστωτικών Αγορών, και με
μεγάλη γενναιότητα προσφέρθηκαν να χρηματοδοτήσουν την εκλογική
εκστρατεία των δημάρχων των χωριών της περιοχής.
Σε κάθε περίπτωση η ιστορία δεν έχει τελειώσει γιατί κανείς δεν γνωρίζει τι
έκαναν μετά οι αγρότες.

Εσύ τι θα έκανες στην θέση τους? Τι θα κάνεις εσύ?

(Μετάφραση από το ιταλικό κείμενο το οποίο ήταν μετάφραση του γαλλικού και
πάει λέγοντας. Φυσικά τα κείμενα αυτά είναι μεταφρασμένα σε όλες τις γλώσσες
γιατί ως γνωστό στην ιστορία αυτή εμπλέκονται επιχειρηματίες,
τραπεζίτες, δημοτικές αρχές και φουκαράδες χωρικοί όλου του κόσμου
καθώς όλος ο πλανήτης υπόκειται στους «κανόνες της αγοράς» . των γαιδάρων.)

Tα 10 αναπάντητα ερωτήματα ενός καθηγητή του Αριστοτελείου

Tα 10 αναπάντητα ερωτήματα ενός καθηγητή του Αριστοτελείου

Ερωτήσεις που δεν απαντώνται: 
 Έχετε δανείσει 100 ευρώ σε έναν με μισθό 100 ευρώ και 500 ευρώ σε κάποιον με μισθό 1000 ευρώ.
Ο πρώτος σας χρωστάει το 100% του μισθού του ενώ ο δεύτερος σας χρωστάει το 50% του μισθού του.
Βάσει ποιάς λογικής θα κυνηγούσατε τον πρώτο που αδυνατεί να πληρώσει το χρέος του και θα αφήνατε τον δεύτερο που ΜΠΟΡΕΙ να πληρώσει; Γιατί προσπαθείτε να πάρετε τα 100 και όχι τα 500;
 
Αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει με το ΔΝΤ.
Είδα στο διαδίκτυο τον κατάλογο με τα χρέη όλων των χωρών της γης. Ενδεικτικά...
-Η Γερμανία με 5 τρις έλλειμμα έχει χρέος στο 155% του ΑΕΠ της.
-Η Γαλλία πάλι με 5 τρις έχει χρέος στο.....
188% του ΑΕΠ της.
-Οι ΗΠΑ με 13 τρις έλλειμμα έχουν χρέος στο 94% του ΑΕΠ τους.
Οπότε είναι προφανές ότι δεν έχει τόση σημασία το μέγεθος του χρέους όσο το ποσοστό του επί του ακαθαρίστου εθνικού προϊόντος.
Μετά από μερικές ματιές στον πίνακα προκύπτουν κάποιες απορίες:
 
Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς; 

  Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να " ξετινάξει" μία χώρα;

  Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;

  Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο (περίπου το 2000) να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;
  
Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;
Ένα πραγματικό παράδειγμα από εκεί: Γνωστός μου μετακόμισε στην Νορβηγία πριν δύο χρόνια. Προσέξτε τώρα τι «έπαθε» εκεί: α) Έπιασε δουλειά σε κουζίνα εστιατορίου σαν ανειδίκευτος και έπαιρνε 2.500 ευρώ τον μήνα μισθό!
β) Μετά τρεις μήνες στην δουλειά δήλωσε ότι ήταν «ψυχικά κουρασμένος» και του έδωσαν αμέσως άδεια 15 ημερών! γ) Με τις επιστροφές φόρων (κάτι σαν το δικό μας δώρο) πήγε μαζί με την γυναίκα του στο Θιβέτ διακοπές.
δ) Τώρα είναι άνεργος (με την δικαιολογία ότι ΔΕΝ ΤΟΥ ΑΡΕΣΕ εκεί που δούλευε!) και για δύο χρόνια παίρνει 1700 ευρώ τον μήνα!

  Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 500 δις που χρωστάμε εμείς;

  Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του;

  Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;

  Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;

  Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;

  Τελικά μήπως τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα,ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος ;   Prof. Konstantinos Tokmakidis
Aristotle University of Thessaloniki 
Greece