Εδώ
τοις ἐγρηγορόσιν ένα και κοινόν κόσμον είναι, των δε κοιμωμένων έκαστον εις ίδιον αποστρέφεσθαι.
Πέμπτη 17 Απριλίου 2014
Εκπομπή στο Κόκκινο 105,5 με την Δέσποινα Κουτσούμπα
Εδώ
Παρασκευή 4 Απριλίου 2014
Κυριακή 30 Μαρτίου 2014
*Από πού και γιατί - Η Προμηθεϊκή θέση
Στο στόμα του Προμηθέα θέτει ο Αισχύλος τα εξής:
«…μή τοι χλιδῇ δοκεῖτε μηδ᾽ αὐθαδίᾳ
«…μή τοι χλιδῇ δοκεῖτε μηδ᾽ αὐθαδίᾳ
ὁρῶν ἐμαυτὸν ὧδε προυσελούμενον.
καίτοι θεοῖσι τοῖς νέοις τούτοις γέρα
τίς ἄλλος ἢ ᾽γὼ παντελῶς διώρισεν;
ἀλλ᾽ αὐτὰ σιγῶ· καὶ γὰρ εἰδυίαισιν ἂν
ὑμῖν λέγοιμι· τἀν βροτοῖς δὲ πήματα
ἀκούσαθ᾽, ὥς σφας νηπίους ὄντας τὸ πρὶν
ἔννους ἔθηκα καὶ φρενῶν ἐπηβόλους...» (436 – 444)
ἀλλ᾽ αὐτὰ σιγῶ· καὶ γὰρ εἰδυίαισιν ἂν
ὑμῖν λέγοιμι· τἀν βροτοῖς δὲ πήματα
ἀκούσαθ᾽, ὥς σφας νηπίους ὄντας τὸ πρὶν
ἔννους ἔθηκα καὶ φρενῶν ἐπηβόλους...» (436 – 444)
Μην το θαρρείτε ξιπασιά μου ή περηφάνια
που δε μιλώ· μες στη βουβή τη συλλογή μου
σπαράζομαι να βλέπω αυτή μου την κατάντια.
Κι όμως, στο βάθος, σε ποιον άλλο παρά εμένα
χρωστούνε οι νέοι αυτοί θεοί τις τιμές που 'χουν;
Μ' αυτά τ' αφήνω, κι είναι περιττό να κάνω
λόγο, γιατί τα ξέρετε· τώρα τα πάθη
των ανθρώπων ν' ακούσετε, πώς, ενώ πρώτα
σαν τα μωρά ήταν, νου τους έβαλα και φρένες·
…
μετάφραση: Ι. Γρυπάρη
Η άρνηση του Προμηθέα να υποταχθεί, τον οδηγεί στην
δημιουργία.
Το δίδαγμα της Αισχύλειας τραγωδίας είναι ότι ο
άνθρωπος αμφισβητεί την ουσία της εξουσίας των υπέρτερων δυνάμεων και
εξεγείρεται για να προσφέρει.
Η Προμηθεϊκή θέση αποτελεί κατάφαση του κόσμου και
μάχη για τη βελτίωσή του. Τα ίδια συναισθήματα οδηγούν και τον Ηρακλή στους
άθλους του. Και πέρα από το μύθο, στην πραγματικότητα πλέον, τον Πλίνιο τον
πρεσβύτερο με τίμημα τη ζωή του, να φτάσει μέχρι τον κρατήρα του Βεζουβίου, για
να παρατηρήσει το φαινόμενο από κοντά και να διασώσει φίλους του, οδηγώντας
τους από την ακτή του κόλπου της Νεαπόλεως που είχαν εγκλωβιστεί, στις Σταβίες.
Από την άλλη μεριά, πέρα από τις φιλοσοφικές μυθικές και
ηρωικές προσεγγίσεις, έχουμε το άγχος της καθημερινότητας για τη σωτηρία(;) της
ολοένα υποβαθμιζόμενης ζωούλας μας. Αλλά
το άγχος, η απογοήτευση και η παραίτηση, δεν είναι στάση ζωής, είναι άρνηση.
Δεν είναι φιλοσοφικό δόγμα, ούτε τρόπος και νοοτροπία. Οδηγεί στον εγωκεντρισμό που «γλιστράει» στον
αυτοοικτιρμό.
Αυτός που δεν βλέπει στην πρόκληση της μοίρας, το
κάλεσμα του αγώνα, μένει στάσιμος και προσκολλημένος στο φόβο που παραλύει,
παραμυθιάζεται πως τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, γιατί απλώς αρνείται την
πραγματικότητα που πάντα ρεί . Κι αν
σε κάποιο διανοητικό επίπεδο κατανοεί την υπέρτατη κι αξεπέραστη αλήθεια της
προσωρινότητας, βιωματικά εμμένει στην ψευδαίσθηση που του προσφέρουν τα παραθυρόσκυλα
της κυβερνητικής προπαγάνδας, που συνεχώς παπαγαλίζουν τη νεοφασιστοφιλελέ
καραμέλα: πως «τα μέτρα είναι μονόδρομος» και πως «θα ‘ρθουν καλύτερες μέρες»
που όλοι θα απολαύσουμε αποχαυνωμένοι και καθηλωμένοι στον αναπηρικό μας καναπέ.
Η ελευθερία ως έννοια είναι τόσο πλατειά που σου δίνει το δικαίωμα να
απεμπολήσεις ακόμα και την ελευθερία σου. Ποτέ όμως δεν μπορείς να απεμπολήσεις την
ευθύνη της επιλογής σου.
Ο καιρός δεν είναι με το μέρος κανενός και «κανείς άνεμος δεν είναι ούριος αν δεν
ξέρεις που πηγαίνεις».
Γ. Π.
*Καθημερινά στο ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ στις 07:55 και 17:55 http://webradio.ert.gr/
Γ. Π.
*Καθημερινά στο ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ στις 07:55 και 17:55 http://webradio.ert.gr/
Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014
Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014
βροχή στα μάτια
Αυτόματη γραφή
Πώς να το κρατήσω μόνος
διπλός ο πόνος
κι αν δεν υπάρχει λόγος
προς τι ο ψόγος;
Βρέχει στο φως
βροχή στα μάτια
αναρχικός
ο έρωτας
κομμάτια
Στο καταφύγιο όλα στεγνά
φιλιά και πάπλωμα
και αγκαλιά.
Ξάγρυπνος μέτρησα αναπνοές
και σαν δραπέτης
πούφυγε χτες
ήρθα στο σήμερα
δεν είσαι εδώ
δεν το αντέχω
να σε ζητώ
αντέχω ακόμα
να σαγαπώ
δε ξέρω πόσο
είναι πολύ
αν σε αφήσω θα λυτρωθούμε
αν με κρατήσεις θα αναληφθούμε
σ' άλλη διάσταση
στους ουρανούς
κει που δεν έφτασε ανθρώπου νους
διπλός ο πόνος
κι αν δεν υπάρχει λόγος
προς τι ο ψόγος;
Βρέχει στο φως
βροχή στα μάτια
αναρχικός
ο έρωτας
κομμάτια
Στο καταφύγιο όλα στεγνά
φιλιά και πάπλωμα
και αγκαλιά.
Ξάγρυπνος μέτρησα αναπνοές
και σαν δραπέτης
πούφυγε χτες
ήρθα στο σήμερα
δεν είσαι εδώ
δεν το αντέχω
να σε ζητώ
αντέχω ακόμα
να σαγαπώ
δε ξέρω πόσο
είναι πολύ
αν σε αφήσω θα λυτρωθούμε
αν με κρατήσεις θα αναληφθούμε
σ' άλλη διάσταση
στους ουρανούς
κει που δεν έφτασε ανθρώπου νους
Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2014
anima incognita
αόρατη anima εσύ,, μια φωνή που με αποπλανούσε
Πόσο με ξέρεις άγνωστη και λες πως μ αγαπάς;
και τι ζητάς, λες πως πονάς,
φτεροκοπάς και σέρνεσαι
φίδι κι αητός στα όνειρα
τα κόλπα σου παμπόνηρα
θέλω να σου ξεφύγω
αράχνη εσύ;
σκορπιός εγώ θα γίνω
φαρμάκι φάρμακο κεντρί
μεσ το μυαλό σου μπήγω.
Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2014
Η νεράιδα το κοράκι κι η γοργόνα
Τα ύφαλα γκρεμίστηκαν όταν σε είδα αγόρι,
στεγνό αδέξιο κι άγουρο να τρέμεις για μια κόρη
πούταν κακιά και σκοτεινή και ρούφαγε σαν σκόνη,
εσένανε που ήσουνα νεράιδα μου στην πλώρη.
Τώρα στο δάσος της Σαπφούς μαζεύω βελανίδια,
ανεμοσκόρπιστα μυαλά και δυο χαμένα φίδια
απ το κηρύκειο του Ερμή το απογυμνωμένο -
ένα μπαστούνι έρημο κατακεραυνωμένο.
Κοράκι κάνω το ραβδί, άσπρο πανί υψώνω
τα φίδια κι αν του έφυγαν, εγώ το καμαρώνω
τα γκρεμισμένα μου ύφαλα με φύκια τα ματίζω
και με την ούρια αγάπη μου στα πέλαγα αρμενίζω.
Μου πολυλείπει ο ωκεανός κι είπα στον Ποσειδώνα
"πάρε της πλώρης το ραβδί και κάντο μου γοργόνα"
μ αυτό το γυναικόψαρο θέλω να ταξειδεύω
και ως ανάξιος εραστής τ. άπειρο ν΄αγναντεύω
Καστέλα 25/01/2014

τελικό 30/03/ 2014
στεγνό αδέξιο κι άγουρο να τρέμεις για μια κόρη
πούταν κακιά και σκοτεινή και ρούφαγε σαν σκόνη,
εσένανε που ήσουνα νεράιδα μου στην πλώρη.
Τώρα στο δάσος της Σαπφούς μαζεύω βελανίδια,
ανεμοσκόρπιστα μυαλά και δυο χαμένα φίδια
απ το κηρύκειο του Ερμή το απογυμνωμένο -
ένα μπαστούνι έρημο κατακεραυνωμένο.
Κοράκι κάνω το ραβδί, άσπρο πανί υψώνω
τα φίδια κι αν του έφυγαν, εγώ το καμαρώνω
τα γκρεμισμένα μου ύφαλα με φύκια τα ματίζω
και με την ούρια αγάπη μου στα πέλαγα αρμενίζω.
Μου πολυλείπει ο ωκεανός κι είπα στον Ποσειδώνα
"πάρε της πλώρης το ραβδί και κάντο μου γοργόνα"
μ αυτό το γυναικόψαρο θέλω να ταξειδεύω
και ως ανάξιος εραστής τ. άπειρο ν΄αγναντεύω
Καστέλα 25/01/2014

τελικό 30/03/ 2014
Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014
Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014
Δεν θάρθεις εσύ
Θα έρθει μια που γελάει όπως εσύ
κι άλλη μια που φιλάει όπως εσύ
κι εκείνη που γράφει όπως εσύ
κι αυτή που με νιώθει όπως εσύ
και μ αγαπάει όσο εσύ
Δεν θάρθεις εσύ
Και δεν ξέρω αν θα τόθελα.
Στο σκοινί το τεντωμένο της αγάπης
ακροβάτης
ανάμεσα στην επιθυμία και την αποστροφή
ισορροπώ
Κοντάρι η ιστορία μας
Δεν κοιτώ κάτω
ούτε δεξιά κι αριστερά
Βλέπω μπροστά.
κι άλλη μια που φιλάει όπως εσύ
κι εκείνη που γράφει όπως εσύ
κι αυτή που με νιώθει όπως εσύ
και μ αγαπάει όσο εσύ
Δεν θάρθεις εσύ
Και δεν ξέρω αν θα τόθελα.
Στο σκοινί το τεντωμένο της αγάπηςακροβάτης
ανάμεσα στην επιθυμία και την αποστροφή
ισορροπώ
Κοντάρι η ιστορία μας
Δεν κοιτώ κάτω
ούτε δεξιά κι αριστερά
Βλέπω μπροστά.
Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2014
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση ακόμη και μεταξύ των μορφωμένων, ο Χάξλεϋ και ο Όργουελ δεν προφήτευσαν το ίδιο πράγμα. Ο Όργουελ προει...
-
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ Λόγος σε συνέδριο για τη μόλυνση του περιβάλλοντος Πριν μολυνθεί η ατμόσφαιρα, κύριοι, θα πρέπει να είχε κάτ...
-
Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση ακόμη και μεταξύ των μορφωμένων, ο Χάξλεϋ και ο Όργουελ δεν προφήτευσαν το ίδιο πράγμα. Ο Όργουελ προει...
-
Nothing is permanent. Η Απώλεια είναι μόνιμη... Η στάχτη στη βιβλιοθήκη. Ψάχνω για φωτογραφία του. Έχω πολλές. Δε βρίσκω καμία. Κάτι ...


+(1).png)



