Κυριακή 27 Απριλίου 2014

Είσαι ανεπιθύμητος και στα Τρίκαλα Παντελή Καψή

 Της Ελπίδας Κουτσογιάννη
«Σε αυτή την πόλη, που ο υποψήφιος της ΕΛΙΑΣ, πρώην υπουργός δημόσιας τηλεόρασης Παντελής Καψής έρχεται για περιοδεία, με ύφος αθώας περιστεράς κηδέψαμε άλλο έναν συνάδελφο αγωνιστή της ΕΡΤ, που έχασε τη ζωή του μετά το πραξικόπημα του μαύρου στην ΕΡΤ της 11ης Ιουνίου του 2013.  Ο συνάδελφος αγωνιστής Τάκης Λασπόπουλος επί σειρά ετών πρόεδρος του Συλλόγου των τεχνικών - μηχανικών της ΕΡΤ κηδεύτηκε σήμερα το μεσημέρι στα Τρίκαλα.

Λίγες ώρες μετά ο Παντελής Καψής έρχεται με χαμόγελο αυτοπεποίθησης να πείσει το κοινό, τον κόσμο ότι αξίζει την ψήφο του. Ο ίδιος Παντελής Καψής που είχε παραδεχθεί σε συνάντησή του με την ΠΟΣΠΕΡΤ και τους εργαζόμενους – απολυμένους της ΕΡΤ τον περασμένο Ιούλιο ότι δεν είναι «αθώος του αίματος» για την ΕΡΤ.

Και η αλήθεια είναι ότι δεν είναι αθώος. Έχει στα χέρια του τους θανάτους 8 συναδέλφων, μεταξύ των οποίων ενός βρέφους. Έχει στα χέρια του, έχει στο λαιμό του τις απολύσεις 2653 ανθρώπων. Υπήρξε μέλος μίας κυβέρνησης που απέλυσε χιλιάδες εργαζόμενους μέσα στο 2013 και θα συνεχίσει. Ήταν μέλος μίας κυβέρνησης που καταχρέωσε τους πολίτες αυτής της χώρας, χωρίς να φταίνε, μόνο για να παίξει ο Καψής και η κυβέρνηση τα παιχνίδια του πλουτισμού των λίγων σε βάρος των πολλών, που φτωχοποιούνται και εξαθλιώνονται. Ήταν μέλος μίας κυβέρνησης και άρα έχει στα χέρια του το αίμα 6000 ανθρώπων που αυτοκτόνησαν, γιατί δεν άντεχαν άλλο. Έχει στο λαιμό του ο Καψής και όσοι τον ακολουθούν το δράμα των εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών, που πέρασαν το χειμώνα χωρίς ρεύμα, γιατί δεν είχαν να πληρώσουν τη ΔΕΗ. Είναι υπεύθυνος ο Καψής και όσοι τον στήριξαν, ή τον στηρίζουν και τον ακολουθούν για την κατάργηση κάθε εργασιακού κεκτημένου. Υπήρξε μέλος μίας κυβέρνησης που συνετέλεσε στη μείωση του ΑΕΠ κατά 21%, που μόνο σε καιρό πολέμου συμβαίνει. Είναι συνυπεύθυνος για τα 2 εκατομμύρια των ανέργων, για τη σύγχρονη μαζική μετανάστευση, την κατάργηση της δημόσιας υγείας και παιδείας, για το 60% της ανεργίας στις ηλικίες από 18 έως 25 ετών, υπήρξε μέλος μίας κυβέρνησης, που κυβερνά με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, καλύοντας ακόμη και τη δική τους αστική δημοκρατία.

Το μαύρο στην ΕΡΤ ήταν ένα από τα πραξικοπήματα αυτής της κυβέρνησης. Ένα πραξικόπημα που πήρε στα χέρια του ο Παντελής Καψής για να το συνεχίσει και να το ολοκληρώσει, δημιουργώντας το μόρφωμα της λεγόμενης Δημόσιας Τηλεόρασης, που ούτε Δημόσια είναι, ούτε τηλεόραση, καθώς εκπέμπει από το υπουργείο Οικονομικών, δηλαδή εκτελεί απευθείας τις εντολές της τρόικας και τους σκληρού πυρήνα της ευρωζώνης.

Μας είπε ο κ. Καψής ότι θα φτιάξει πρώτα τη ΝΕΡΙΤ και μετά θα παραιτηθεί. Προηγουμένως, η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη μας είχε πει ότι δεν θα πληρώνουμε το τέλος για τη ΝΕΡΙΤ πριν εκπέμπει η ΝΕΡΙΤ. Όλα ψέματα. Και 4 ευρώ πληρώνουμε κα η ΝΕΡΙΤ δεν εξέπεμπψε ακόμη.
Ο Παντελής Καψής, που δεν είναι αθώος του αίματος κατά δική του δήλωση είχε ένα όνειρο. Να κάνει έναν πραγματικά δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα. Ψέμα και αυτό. Δεν μπορείς να έχεις, πόσο μάλλον να υλοποιήσεις ένα όνειρο σε συντρίμμια.
Έρχεται λοιπόν εκ των υστέρων να μας πει ότι φταίμε οι εργαζόμενοι, που απολυθήκαμε. Φταίει η ΠΟΣΠΕΡΤ, που δεν συμφώνησε στον ενδιάμεσο φορέα.
Όλοι εμείς που είμαστε 10 μήνες τώρα στον αγώνα για πραγματικά δημόσια τηλεόραση και ραδιοφωνία δεν επρόκειτο να συμφωνήσουμε στο να νομιμοποιήσουμε την παρανομία της κυβέρνησης, αναγνωρίζοντας τον ενδιάμεσο φορέα. Άσε που και να θέλαμε, δεν θα μπορούσαμε. Γιατί ο κ. Καψής, η κυβέρνηση και όλοι όσοι τους στηρίζουν, καθιστώντας εαυτούς συνυπεύθυνους του αίματος, κλείνουν τη φωνή των περιφερειακών σταθμών της ΕΡΤ. Στη Θεσσαλία – για να ξέρετε, όσοι δεν γνωρίζετε, ή όσοι κάνετε ότι δεν γνωρίζετε – κατήργησαν στο πλαίσιο της Δ.Τ. και της ΝΕΡΙΤ, τον ιστορικό σταθμό της ΕΡΑ Βόλου, κράτησαν μόνο τον σταθμό της Λάρισας και από τους 13 δημοσιογράφους που υπηρετούσαμε την αντικειμενική ενημέρωση στην ΕΡΑ Θεσσαλίας, προκήρυξαν μία θέση (δικό τους παιδί), από τους 13 τενικούς αποφάσισαν ότι μόνο ένας χρειάζεται από τους 6 διοικητικούς, επίσης ένας και από τους 5 μουσικούς παραγωγούς, ένας επίσης.

Καθίστε λοιπόν σήμερα να ακούσετε αυτόν τον άνθρωπο που δεν είναι αθώος του αίματος. Τώρα, όμως δεν δικαιούται κανείς να πει ότι δεν γνωρίζει…»

Πέμπτη 17 Απριλίου 2014

Παρασκευή 4 Απριλίου 2014

After You've Gone...

Αιωρούμαι στο πηχτό
κενό της απουσίας
Στο ξέχειλο τίποτα
της οικειότητας μας

Σπρώχνω τα όρια
του χάους
Γυρεύω το καινούργιο
μυστήριο
Τις Νέες Χώρες
της τρέλλας μας.

Κυριακή 30 Μαρτίου 2014

*Από πού και γιατί - Η Προμηθεϊκή θέση



Στο στόμα του Προμηθέα θέτει ο Αισχύλος τα εξής:
«…μή τοι χλιδῇ δοκεῖτε μηδ᾽ αὐθαδίᾳ
σιγᾶν με· συννοίᾳ δὲ δάπτομαι κέαρ,
ὁρῶν ἐμαυτὸν ὧδε προυσελούμενον.
καίτοι θεοῖσι τοῖς νέοις τούτοις γέρα
τίς ἄλλος ἢ ᾽γὼ παντελῶς διώρισεν; 
ἀλλ᾽ αὐτὰ σιγῶ· καὶ γὰρ εἰδυίαισιν ἂν
 
ὑμῖν λέγοιμι· τἀν βροτοῖς δὲ πήματα
 
ἀκούσαθ᾽, ὥς σφας νηπίους ὄντας τὸ πρὶν
 
ἔννους ἔθηκα καὶ φρενῶν ἐπηβόλους...» (436 – 444)

Μην το θαρρείτε ξιπασιά μου ή περηφάνια 
που δε μιλώ· μες στη βουβή τη συλλογή μου
σπαράζομαι να βλέπω αυτή μου την κατάντια. 
Κι όμως, στο βάθος, σε ποιον άλλο παρά εμένα
χρωστούνε οι νέοι αυτοί θεοί τις τιμές που 'χουν;
Μ' αυτά τ' αφήνω, κι είναι περιττό να κάνω 
λόγο, γιατί τα ξέρετε· τώρα τα πάθη 
των ανθρώπων ν' ακούσετε, πώς, ενώ πρώτα 
σαν τα μωρά ήταν, νου τους έβαλα και φρένες· …
μετάφραση: Ι. Γρυπάρη

Η άρνηση του Προμηθέα να υποταχθεί, τον οδηγεί στην δημιουργία.
Το δίδαγμα της Αισχύλειας τραγωδίας είναι ότι ο άνθρωπος αμφισβητεί την ουσία της εξουσίας των υπέρτερων δυνάμεων και εξεγείρεται για να προσφέρει.
Η Προμηθεϊκή θέση αποτελεί κατάφαση του κόσμου και μάχη για τη βελτίωσή του. Τα ίδια συναισθήματα οδηγούν και τον Ηρακλή στους άθλους του. Και πέρα από το μύθο, στην πραγματικότητα πλέον, τον Πλίνιο τον πρεσβύτερο με τίμημα τη ζωή του, να φτάσει μέχρι τον κρατήρα του Βεζουβίου, για να παρατηρήσει το φαινόμενο από κοντά και να διασώσει φίλους του, οδηγώντας τους από την ακτή του κόλπου της Νεαπόλεως που είχαν εγκλωβιστεί, στις Σταβίες.
Από την άλλη μεριά, πέρα από τις φιλοσοφικές μυθικές και ηρωικές προσεγγίσεις, έχουμε το άγχος της καθημερινότητας για τη σωτηρία(;) της ολοένα υποβαθμιζόμενης ζωούλας μας.  Αλλά το άγχος, η απογοήτευση και η παραίτηση, δεν είναι στάση ζωής, είναι άρνηση. Δεν είναι φιλοσοφικό δόγμα, ούτε τρόπος και νοοτροπία. Οδηγεί  στον εγωκεντρισμό που «γλιστράει» στον αυτοοικτιρμό.
Αυτός που δεν βλέπει στην πρόκληση της μοίρας, το κάλεσμα του αγώνα, μένει στάσιμος και προσκολλημένος στο φόβο που παραλύει, παραμυθιάζεται πως τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει, γιατί απλώς αρνείται την πραγματικότητα που πάντα ρεί . Κι αν σε κάποιο διανοητικό επίπεδο κατανοεί την υπέρτατη κι αξεπέραστη αλήθεια της προσωρινότητας, βιωματικά εμμένει στην ψευδαίσθηση που του προσφέρουν τα παραθυρόσκυλα της κυβερνητικής προπαγάνδας, που συνεχώς παπαγαλίζουν τη νεοφασιστοφιλελέ καραμέλα: πως «τα μέτρα είναι μονόδρομος» και πως «θα ‘ρθουν καλύτερες μέρες» που όλοι θα απολαύσουμε αποχαυνωμένοι και καθηλωμένοι στον αναπηρικό μας καναπέ. Η ελευθερία ως έννοια είναι τόσο πλατειά που σου δίνει το δικαίωμα να απεμπολήσεις ακόμα και την ελευθερία σου.  Ποτέ όμως δεν μπορείς να απεμπολήσεις την ευθύνη της επιλογής σου.
Ο καιρός δεν είναι με το μέρος κανενός και «κανείς άνεμος δεν είναι ούριος αν δεν ξέρεις που πηγαίνεις». 

Γ. Π.
*Καθημερινά στο ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ στις 07:55 και 17:55 http://webradio.ert.gr/

Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014

Ίριδα

Δε βρίσκω λόγια να λόγια για να πω
βαθειά σταμάτια θα κοιτάξω
κιόλα θα γίνουν φανερά
Του παρελθόντος εγγραφές 
πόθοι μελλούμενοι
και η αλήθεια της στιγμής. - να μην διαφεύγει!

Πόλυ Μ.


Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014

βροχή στα μάτια

Αυτόματη γραφή

Πώς να το κρατήσω μόνος
διπλός ο πόνος
κι αν δεν υπάρχει λόγος
προς τι ο ψόγος;

Βρέχει στο φως
βροχή στα μάτια
αναρχικός
ο έρωτας
κομμάτια

Στο καταφύγιο όλα στεγνά
φιλιά και πάπλωμα
 και αγκαλιά.

Ξάγρυπνος  μέτρησα αναπνοές
και σαν δραπέτης
πούφυγε  χτες

ήρθα στο σήμερα
δεν είσαι εδώ
δεν το αντέχω
να σε ζητώ

αντέχω ακόμα
να σαγαπώ
δε ξέρω πόσο
 είναι πολύ

αν σε αφήσω θα λυτρωθούμε
αν με κρατήσεις θα αναληφθούμε
 σ' άλλη διάσταση
στους ουρανούς
κει που δεν έφτασε ανθρώπου νους

Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2014

anima incognita

Aν η καρδιά μου μπορούσε να σκεφτεί θα σταματούσε
αόρατη anima εσύ,, μια φωνή που με αποπλανούσε
Πόσο με ξέρεις άγνωστη και λες πως μ αγαπάς;
και τι ζητάς, λες πως πονάς,
φτεροκοπάς και σέρνεσαι 
φίδι κι αητός στα όνειρα
τα κόλπα σου παμπόνηρα
θέλω να σου ξεφύγω
αράχνη εσύ; 
σκορπιός εγώ θα γίνω
φαρμάκι φάρμακο κεντρί
μεσ το μυαλό σου μπήγω.

Σάββατο 25 Ιανουαρίου 2014

Η νεράιδα το κοράκι κι η γοργόνα

Τα ύφαλα γκρεμίστηκαν  όταν σε είδα  αγόρι,
στεγνό αδέξιο κι άγουρο να τρέμεις για μια κόρη
πούταν κακιά και σκοτεινή και ρούφαγε σαν σκόνη,
εσένανε που ήσουνα νεράιδα μου στην πλώρη.

Τώρα στο δάσος της Σαπφούς μαζεύω βελανίδια,
ανεμοσκόρπιστα μυαλά και δυο χαμένα φίδια
απ το κηρύκειο του Ερμή το απογυμνωμένο -
ένα μπαστούνι έρημο κατακεραυνωμένο.

Κοράκι κάνω το ραβδί, άσπρο πανί υψώνω
τα φίδια κι αν του έφυγαν, εγώ το καμαρώνω
τα γκρεμισμένα μου ύφαλα με φύκια τα ματίζω
και με την ούρια αγάπη μου στα πέλαγα αρμενίζω.

Μου πολυλείπει ο ωκεανός κι είπα στον Ποσειδώνα
 "πάρε της πλώρης το ραβδί και κάντο μου γοργόνα"
  μ αυτό το γυναικόψαρο θέλω να ταξειδεύω
 και ως ανάξιος εραστής τ. άπειρο ν΄αγναντεύω

Καστέλα 25/01/2014

τελικό 30/03/ 2014



Τετάρτη 8 Ιανουαρίου 2014

Δεν θάρθεις εσύ

Θα έρθει μια που γελάει όπως εσύ
κι άλλη μια που φιλάει όπως εσύ
κι εκείνη που γράφει όπως εσύ
κι αυτή που με νιώθει όπως εσύ
 και μ αγαπάει όσο εσύ

 Δεν θάρθεις εσύ
Και δεν ξέρω αν θα τόθελα.

Στο σκοινί το τεντωμένο της αγάπης
 ακροβάτης
ανάμεσα στην επιθυμία και την αποστροφή
ισορροπώ
Κοντάρι η ιστορία μας
Δεν κοιτώ κάτω
ούτε δεξιά κι αριστερά
Βλέπω μπροστά.  

  Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση ακόμη και μεταξύ των μορφωμένων, ο Χάξλεϋ και ο Όργουελ δεν προφήτευσαν το ίδιο πράγμα. Ο Όργουελ προει...